Wednesday, April 18, 2018

കുടുംബ കോടതിയിൽ നിന്നുമൊരു കാഴ്ച.

കുടുംബ കോടതിയുടെ വരാന്തയിലൂടെ  നടന്ന് പോകുമ്പോഴാണ് യാദൃശ്ചികമായി  എന്റെ  നോട്ടം ആ അമ്മയിലും  മകനിലും പതിഞ്ഞത്. അമ്മ ചെറുപ്പമാണ്, മകന് 5 വയസ്സ് പ്രായവും. അവൻ ചരിഞ്ഞ് ചരിഞ്ഞ്  നോക്കുന്നതാരെയെന്ന് ഞാൻ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോൾ  അൽപ്പമകലെ  ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ അവനെ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നുണ്ട്, അയാളെയാണ്. ആ കുട്ടി  എത്തി നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നത്. ആ നോട്ടത്തിലെ ആകാംക്ഷയും ദയനീയതയും കണ്ടതിനാൽ അവരുടെ സമീപം നിന്നിരുന്ന  എനിക്ക് പരിചയമുള്ള  വക്കീൽ ഗുമസ്തനെ വിളിച്ച് ഞാൻ കേസിന്റെ വിവരം തിരക്കി.  സാധാരണ കുടുംബ വഴക്ക് തന്നെ അവരുടേതും. വിവാഹ മോചനത്തിന്റെ വിളുമ്പിൽ വരെ എത്തിയിട്ടുണ്ട്. സന്തതി ആയി  ഒരു ആൺകുട്ടി മാത്രമാണുള്ളത്.  അവന് അഛൻ പ്രാണനാണ്. അഛന് മകനും പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്. ശക്തമായ ഈഗോ ആ ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാരിൽ വേരൂന്നിയിരിക്കുന്നതിനാൽ രണ്ട് പേരിലും വാശിയുടെ ദുർഭൂതം ആവേശിച്ചിരിക്കുന്നു. വിട്ട് വീഴ്ച്ചക്ക് ആരും തയാറില്ല. അഛനും മകനും  കോടതി വരാന്തയിൽ ഇങ്ങിനെ തമ്മിൽ കാണാൻ കഴിയും. കുട്ടിയെ വിട്ട് കിട്ടാൻ അയാൾ വേറെ കേസ് കൊടുത്തിട്ടുമുണ്ട്. ഒത്ത് തീർപ്പു ചർച്ചകളും കൗൺസിലിംഗും രണ്ട് മൂന്നു തവണ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.  രണ്ട് പേരും അവരവരുടെ കരയിൽ തന്നെ ഇപ്പോഴും  നിൽക്കുന്നു.
അവരെ കടന്ന് പോകുമ്പോഴും ആ കുട്ടിയുടെ നോട്ടം എന്റെ മനസിൽ നിന്നും മാഞ്ഞ് പോയിരുന്നില്ല.  ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അവൻ  ഈ കോടതി വരാന്ത  ഓർമ്മിക്കും.  ഒരു പക്ഷേ അവന്റെ സ്വഭാവ രൂപീവത്കരണത്തിന് വരെ ഈ കോടതി  വരാന്തയിലെ ഇരിപ്പും അവന്റെ അഛന്റെ വാൽസല്യം  ലഭ്യമില്ലായ്കയും നിമിത്തമായേക്കാം. മറ്റ് കുട്ടികളെ തിരക്കി  അവരുടെ അഛന്മാർ സ്കൂളീൽ എത്തുമ്പോൾ തന്റെ അഛനെ കുറിച്ച് അവൻ ഏതൊരു വികാരത്തോടെയായിരിക്കും ചിന്തിക്കുക.
അവന്റെ വേദ്നയും നിരാശയും  ആ മാതാപിതാക്കൾക്ക് ബാധകമല്ലല്ലോ. അവരുടെ ഭാഗം കേസ് ജയിക്കണം.  അവളെ തോൽപ്പിക്കണമെന്ന് അയാളും,  അയാളെ തോൽപ്പിക്കണമെന്ന് അവളും.  രണ്ട് പേരും അവരുടെ ഭാഗം ജയിക്കുമായിരിക്കും.  പക്ഷേ തോൽക്കുന്നത് ആ കുഞ്ഞും  അവന്റെ  കുഞ്ഞ് സ്വപ്നങ്ങളും  മാത്രമായിരിക്കും.




ഇതൊന്നും ആ മാതാപിതാക്കൾക്ക് ചിന്താ വിഷയമല്ലല്ലോ.

Sunday, April 15, 2018

വിഷം കൊടിയ വിഷം

“ഇവളെ  എല്ലാം ഇപ്പോഴേ കൊന്നത്  നന്നായി അല്ലെങ്കിൽ നാളെ ഇന്ത്യക്ക് എതിരെ തന്നെ ബോംബായി വന്നേനെ“
ആർ.എസ്.എസ്. നേതാവിന്റെ മകൻ  വിഷ്ണു നന്ദകുമാറിന്റേതാണ് ഈ വാക്കുകൾ. ഇവൾ എന്ന് വിഷ്ണു ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചത് കശ്മീരിൽ ബലാൽസംഗത്തിനിരയായി  കൊല്ലപ്പെട്ട പെൺകുട്ടിയും.
അനിയാ വിഷ്ണൂ! ആ വാക്കുകളേക്കാളും  കേരള ജനതയെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നത് ആ വാക്കുകളുടെ ഉടമയുടെ മനസിനെയാണ്. ഈ മനസും പേറിയാണോ  എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട അനിയൻ ഞങ്ങളുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ കഴിയുന്നത്.  ഞങ്ങളെ കാണുമ്പോഴെല്ലാം ആ മനസിൽ  തിളച്ച് പൊന്തുന്നത്,  ഇത് പോലുള്ള വിഷലിപ്തമായ  വികാര വിചാരങ്ങളാണോ?  ഞങ്ങളെന്ത് ചെയ്തു  പൊന്നനിയാ ഇത്രയും പക ഞങ്ങളുടെ നേരെ ഉണ്ടാകാൻ.. ഞങ്ങളെന്ത് തെറ്റാണ് അനിയാ  ചെയ്തത്.  വന്നവരെയെല്ലാം കൈനീട്ടി അഭയം കൊടുക്കുന്നവനാണ് ഹിന്ദു എന്നാണ് ഞങ്ങളുടെ വിശ്വാസം. ഒരു പ്രാവിന് അഭയം കൊടുക്കാൻ തന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും  മാംസം അറുത്ത് ദാനം ചെയ്ത  ശിബി ചക്രവർത്തിയുടെ  കഥ  നാം പഠിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ. സനാതന  മതത്തിന്റെ അസൽ രൂപമാണ് അത്. ഹിന്ദുക്കൾക്ക്  ദവാ വായ്പില്ലെങ്കിൽ  മാലിക്ക് ദീനാറിനും കൂട്ടാളികൾക്കും  ഇവിടെ ഈ കേരളക്കരയിൽ ഇടം കൊടുക്കുകയും  തങ്ങളുടെ സഹോദരിമാരെയും പെങ്ങന്മാരെയും  അവർക്ക് വിവാഹം ചെയ്ത് കൊടുക്ക്കയുമില്ലായിരുന്നല്ലോ. അന്നും ഇന്നും ഹിന്ദുവിന് മനസിന് വിശാലതയുണ്ട്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഒരു അമ്മ പെറ്റ സഹോദരന്മാരെ പോലെ ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും  ഇവിടെ ഒത്തൊരുമയോടെ കഴിയുന്നു. തെളി നീര് നിറഞ്ഞ നീലജല തടാകം പോലെ പരിശുദ്ധമാണ് ഞങ്ങളുടെ ഈ നാട്,  അതിലെന്തിനാ അനിയാ നഞ്ച് കലക്കാൻ വരുന്നത്. ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ഓണം  ആഘോഷിക്കുന്നു, പെരുന്നാളുകൾ ആഘോഷിക്കുന്നു, തോളിൽ കയ്യിട്ട് നടക്കുന്നു  ഞങ്ങൾക്ക് പരസ്പരം ഒരു വ്യത്യാസവും അനുഭവ പ്പെടുന്നില്ല.
 അത് കൊണ്ട് എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട അനുജൻ മനസിൽ നിന്നും ഈ കാളകൂട വിഷമെല്ലാം കഴുകി കളഞ്ഞ് ഒരു യഥാർഥ ഹിന്ധുവായി ജീവിക്കണേ!

Saturday, April 14, 2018

കശ്മീർ പെൺകുട്ടി പ്രതിഷേധം എന്തിന് വേണ്ടി.

കാശ്മീർ പെൺകുട്ടിയുടെ ദുരന്തത്തെ കുറിച്ച് സോഷ്യൽ മീഡിയായിൽ  വന്ന  ലേഖനങ്ങളിൽ  ചിലത്  കഥ അറിയാതെ ആട്ടം  കാണുന്ന മട്ടിലുള്ളതായിരുന്നു. ആ വക പോസ്റ്റ് ഇട്ടവരിൽ ചിലർ മതേതര ഭാവക്കാരും ചിലർ സംഘപരിവാറുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവരും മറ്റ് ചിലർ  പെൺകുട്ടിയുടെ സമുദായത്തെ  ജന്മനാ അസഹിഷ്ണതയോടെ കാണുന്നവരുമായിരുന്നു.  അവർ പെൺകുട്ടിക്ക് സംഭവിച്ച  ദുരന്തത്തെ  അനുതാപത്തോടെ കാണുന്നു എന്ന മട്ടിലായിരുന്നു  പ്രകടനങ്ങൾ.  പക്ഷേ  നിരീക്ഷണത്തിൽ  അവരുടെ ഉള്ളിൽ ഇരമ്പുന്ന പെൺകുട്ടിയുടെ സ്മുദായത്തോടുള്ള വെറുപ്പ്  പട്ടിൽ പൊതിഞ്ഞ വാളായി അനുഭവപ്പെട്ടു.  അവർ പറയുന്നു  “ആ പെൺകുട്ടിയെ പറ്റി ദുഖിക്കുന്നു, പക്ഷേ അതിനോടൊപ്പം ഇതിനു മുമ്പ് പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ട്  കൊല്ലപ്പെട്ട ഇന്ന ഇന്ന  പെൺകുട്ടികളെയും കുറിച്ച് നമുക്ക് അനുതാപപ്പെടാം.“  പോസ്റ്റിന് മറുപടി നൽകിയവർ  മൊഴിഞ്ഞു,
“ആ പെൺകുട്ടികളെ കുറിച്ചും ഞങ്ങൾ അനുതാപപ്പെടുന്നു.“  പക്ഷേ  അവർക്ക് നൽകേണ്ട മറുപടി  അതായിരുന്നില്ല.
പെൺകുട്ടിക്ക് സംഭവിച്ച  ദുരന്തത്തിൽ എല്ലാവരും ദുഖിതരാണ്, അതോടൊപ്പം മറ്റ് പെൺകുട്ടികൾക്ക് സംഭവിച്ചതിലും.  പക്ഷേ ഇത് വെറുമൊരു പീഡന സംബന്ധമായ  പ്രതിഷേധം മാത്രമല്ല സുഹൃത്തുക്കളേ!  ഒരു സമുദായത്തോടുള്ള അസഹിഷ്ണതയാൽ ആ സമുദായത്തെ ഭയപ്പെടുത്തി ഞങ്ങളുടെ ഗ്രാമാതിർത്തിയിൽ നിന്നും  വിരട്ടി ഓടിക്കാൻ മുൻ കൂട്ടി തയാറാക്കിയ നീച പ്രവർത്തി എന്നിടത്താണ് ഈ സംഭവത്തിന്റെ ഗുരുതര  സ്വഭാവം കണ്ടെത്തേണ്ടത്.  ജാതി മത ഭേദമന്യേ ഉയർന്നവനും താഴ്ന്നവനും  വ്യത്യാസമില്ലാതെ ഏതൊരു പൗരനും  ഈ മഹത്തായ ജനാധിപത്യ രാജ്യത്തിൽ യഥേഷ്ടം താമസിക്കാൻ ഇന്ത്യൻ ഭർണഘടന അനുവാദം തന്നിരിക്കവേ  ഒരു  നാടോടി കൂട്ടം തങ്ങളുടെ അയലത്ത് വന്ന് താമസിക്കുന്നതിലുള്ള വെറുപ്പിനാൽ  അവരെ ഭയപ്പെടുത്തി ഓടിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തിനായി ആ‍ കൂട്ടത്തിലുള്ള പെൺകുട്ടിയെ നീചമായി കൈകാര്യം ചെയ്ത് അതി ക്രൂരമായി തലക്കടിച്ച് കൊന്നതിലുള്ള പ്രതിഷേധമാണ് സുഹൃത്തുക്കളേ നാം ഇപ്പോൾ  നടത്തി കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.   അതിനെ സാധാരണവത്കരിച്ച് കാണാനുള്ള നിങ്ങളുടെ ഈ വ്യഗ്രത്യുണ്ടല്ലോ  അതിനെതിരായാണ്  ആദ്യം പ്രതിഷേധിക്കേണ്ടത്. നാളെ  ഇന്ത്യയിൽ എവിടെയും  ചിലർ ഇത് പ്രയോഗിച്ചേക്കാം.  അത് മുൻ കൂട്ടി കണ്ട്  ഈ പ്രവണത മുളയിലേ  നുള്ളി  കളയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.  ഒരു സമുദായത്തിന്  നേരെയും മറ്റൊരു സമുദായവും ഈ പ്രവർത്തി  ആവർത്തിക്കരുത്,  അല്ലെങ്കിൽ മഹത്തായ നമ്മുടെ രാജ്യം ഛിന്നഭിന്നമായി തീരും.  അതിനാൽ കശ്മീർ പെൺകുട്ട്യുടെ ദാരുണാന്ത്യത്തെ പറ്റി നാം ശക്തിയായി പ്രതിഷേധിക്കുക  തന്നെ വേണം.

Tuesday, April 10, 2018

ആലപ്പുഴ മെഡിക്കൽ കോളേജും അനുഭവവും

ആലപ്പുഴ മെഡിക്കൽ കോളേജ്.
തിരുവനന്തപുരം മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ നിന്നും ആലപ്പുഴ മെഡിക്കൽ കൊളേജിനെ വ്യത്യസ്തമാക്കിയത് ജീവനക്കാരുടെ സ്നേഹ സമ്പൂർണമായ പെരുമാറ്റവും രോഗികളോടും കൂട്ടിരുപ്പുകാരോടുമുള്ള വിനയത്തോടെയുള്ള ഇടപെടലിനാലും കാരണത്താലാണ്.
ഇത് പഴയകാല ചരിത്രം. ഈ മാസം എട്ടാം തീയതി ആലപ്പുഴ മെഡിക്കൽ കോളേജ് സന്ദർശിക്കേണ്ട ആവശ്യം ഉണ്ടായി. ഇളയ സഹോദരൻ നെഞ്ച് വേദനയാൽ അവിടെ ഇന്റൻസീവ് കെയർ യൂണീറ്റിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് വിവരം കിട്ടി 100 കിലോ മീറ്റർ സഞ്ചരിച്ച് ആ ആശുപത്രിയിൽ എത്തി ചേർന്നപ്പോൾ പഴയ അഭിപ്രായങ്ങളെല്ലാം ദൂരെ വലിച്ചെറിയേണ്ട അവസ്ഥയാണ് അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടി വന്നത്. ഐ.സി.യിലെ രോഗിയെ കാണാൻ സന്ദർശകരെ അനുവദിക്കാറില്ല. അങ്ങിനെ അനുവദിക്കുന്നത് ശരിയല്ലാ എന്ന് 100 വട്ടം സമ്മതിക്കാം. പക്ഷേ അപ്രകാരം സന്ദർശനം വിലക്കിയിരിക്കുകയാണ്, ഇന്നയിന്ന കാരണത്താൽ എന്ന് സൗമ്യ സ്വരത്തിൽ പറയുന്നതിന് എന്താണ് തടസ്സം. ഇത്രയും ദൂരെ നിന്നും വന്ന എന്റെ ആവശ്യം അറിയിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ അഭിമുഖീകരിച്ചത് ഒരു പെൺ കടുവയെയാണ്.. നിങ്ങൾ രോഗിയെ സ്വകാര്യ് ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ട് പോകാമായിരുന്നല്ലോ, അവിടെ എപ്പോഴും രോഗിയെ കയറി കാണാമായിരുന്നല്ലോ, എന്നൊക്കെയായിരുന്നു, ഫ്ളോറൻസ് നൈറ്റിംഗലിന്റെ പ്രതിനിധിയായ ആ മഹിളാ മണിയുടെ അലറൽ. ഇന്ത്യൻ പീനൽ കോഡ് 354 വകുപ്പും അതിന്റെ ഉപ വകുപ്പും എന്റെ മുമ്പിൽ ദംഷ്ട്ര വെളിപ്പെടുത്തി മുരളിയപ്പോൾ ഒന്ന് തുറിച്ച് നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ എന്റെ ത്ടി സ്കൂട്ടാക്കി ഞാൻ മൂലയിലേക്ക് മാറി ഒതുങ്ങി നിന്നു. സ്ത്രീ സംരക്ഷണ നിയമങ്ങൾ നിലവിലുള്ള കാലത്തോളം കമാന്ന് ഒരു അക്ഷരം മിണ്ടരുത് എന്ന് എന്റെ ഉള്ളിലെ ഭീരു കേണു കൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ അവിടെ നിന്നുകൊണ്ട് പിന്നീട് വന്ന സന്ദർശകരോടെല്ലാം ആ വനിതയുടെ പ്രകടനം എന്നോടുള്ളതിനേക്കാളും മോശമായിരുന്നെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ തിരുവനന്തപുരത്തേക്കാളും കഷ്ടമായി തീർന്നു ആലപ്പുഴ എന്ന സത്യം എനിക്ക് ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടു.
ഒരു ജീവനക്കാരിയുടെ പ്രകടനം മാത്രം കണക്കിലെടുത്തല്ല ഞാനിങ്ങനെ അഭിപ്രായപ്പെട്ടത്, അവിടെ ചെലവഴിച്ച ചുരുക്കം ചില മണിക്കൂറിൽ അവിടെ കണ്ടതും അനുഭവപ്പെട്ടതുമായ മൊത്തത്തിലുള്ള ജീവനക്കാരുടെ പെരുമാറ്റം നിരീക്ഷിച്ചാണ് ഞാൻ ഈ അഭിഅപ്രായം വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്. പതിവായുള്ള കുത്തിവെപ്പിന് കയ്യിൽ ഉറപ്പിക്കുന്ന നിസ്സാരവിലക്കുള്ള കാൻഡുലക്ക് പോലും പുറത്തേക്ക് ചീട്ടെഴുതുന്ന ഡോക്ടറന്മാരും ആശുപത്രി കെട്ടിടത്തിൽ നിന്നും ലാബിലേക്ക് പോകേണ്ട അതി ദൂരവും അതും 10 ടെസ്റ്റിന് 10 തവണയായി (ഒരു ദിവസത്തിൽ തന്നെ) കൂട്ടിരുപ്പുകാരെ ഓടിപ്പിക്കുന്ന ക്രൂര വിനോദവും ആലപ്പുഴ മെഡിക്കൽ കോളേജിന്റെ തമാശകളുടെ പ്രത്യേകതയാണ്.
ഇതിലേറെ എന്നെ വേദനിപ്പിക്കുന്നത് രാഷ്ട്രീയത്തിനപ്പുറം ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്ന ബഹുമാനിക്കുന്ന മന്ത്രി ഴ്രീ സുധാകരന്റെ തട്ടകത്തിലാണ് ഈ മെഡിക്കൽ കോളേജ് എന്നുള്ളതാണ്. ഞാൻ മുകളിൽ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഒരിക്കലും ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത വെച്ച് പൊറുപ്പിക്കാത്ത അദ്ദേഹം ഒരു തവണ ആ ആതുരാലയത്തിൽ തന്റെ വകുപ്പല്ലെങ്കിൽ കൂടി ഒന്ന് വെറുതെ ചുറ്റി അടിച്ചാൽ ഞാൻ ഈ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന് ബോദ്ധ്യപ്പെടും.
അല്ലെങ്കിൽ ജനം പണ്ട് കോഴിക്കോട് ജനകീയ വിചാരണ നടത്തി കഴുത്തിൽ ചൂല് കെട്ടിയിട്ട അവസ്ഥ താമസം വിനാ ആ ആശുപത്രിയിൽ ഉണ്ടാകും എന്ന് തീർച്ച.

Tuesday, March 27, 2018

തമാശ കേരളം

ജാതിമത ഭേദമന്യേ  കേരള സമൂഹം    തമാശ പറയുവാനും തമാശ കേൾക്കുവാനും പണ്ട് കാലത്ത്  ഇതര ദേശക്കാരെക്കാളും   മുൻ പന്തിയിലായിരുന്നു, . നമുക്ക്  നേരെ എയ്തു വിടുന്ന പരിഹാസ ശരങ്ങൾ അതേ തൂക്കത്തിൽ  തിരിച്ചു കൊടുത്ത് രണ്ട് കൂട്ടരും പൊട്ടിചിരിച്ചിരുന്ന  സമൂഹമായിരുന്നു നമ്മുടേത്.     അന്ന് വാരികകളിൽ  വിനോദ ഭാവന എന്നൊരു പംക്തി തന്നെ സ്ഥിരമായുണ്ടായിരുന്നു. വേളൂർ ക്രിഷ്ണൻ കുട്ടിയും സുകുമാറും  സനൽകുമാറിനും രംഗത്ത് വരുന്നതിനു  മുമ്പ് തന്നെ ഈ.വി. ക്രിഷ്ണ പിള്ളയും  സഞ്ജയനും മറ്റും ഹാസ്യ സാമ്രാട്ടുമാരായി  ഇവിടെ വാണിരുന്നു.  സമുദായങ്ങൾ തമ്മിൽ  സ്പർദ്ധ തുലോം കുറവായിരുന്ന  അക്കാലത്ത് ഓരോരോ സമുദായങ്ങളെ കുറിച്ചും തമാശ കഥകൾ എല്ലാവരും ചേർന്ന് പടച്ച് വിടുകയും പരസ്പരം പറഞ്ഞ് പൊട്ടിച്ചിരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നുവല്ലോ. പക്ഷേ കാലം കടന്നു പോയതോടെ  മലയാളി വിദ്യാ സമ്പന്നനാ വുകയും  തമാശ പറച്ചിലും  തമാശ കേൾക്കലും  വെറും താഴ്ന്ന പെരുമാറ്റമായി കണ്ട് മുഖം വീർപ്പിച്ച് ഗൗരവ സ്വാമിമാരായി മാറിയ കാഴ്ചയാണ് ഇന്ന് ഉടനീളം കാണപ്പെടുന്നത്. പഴയ കാലത്തെ പറ്റി നിരീക്ഷിക്കുമ്പോൾ പല തമാശകളും ഓർമ്മ വരുന്നു.

ഗൾഫും ഗൾഫ് സാധനങ്ങളും പരിചയപ്പെട്ടു വരുന്ന കാലത്ത് മുസ്ലിം സമു ദായത്തിലെ ചില കാരണവന്മാരുടെ പത്രാസ്സിനെ പറ്റി  പരിഹസിക്കാൻ ധാരാളം തമാശകൾ നാട്ടിലിറങ്ങി. മകൻ അയച്ച് കൊടുത്ത  ഗൾഫ് തുണി കൊണ്ട് അണ്ടർവെയർ  തയ്പ്പിച്ച വാപ്പ അങ്ങാടിയിൽ ചെന്ന് തുണീ പൊക്കി അണ്ടർവെയർ കാണിച്ച് ഇത് ഫോറിനാ..മകൻ അയച്ച് തന്നതാ എന്നു വീമ്പിളക്കുമെന്നും   ഒരുദിവസം അണ്ടർവെയർ ഇടാൻ മറന്ന് പോയ മൂപ്പിലാൻ അന്നും അങ്ങാടിയ്ൽ ചെന്ന് പൊക്കി കാണീച്ച് ഇത് ഫോറിനാ....എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ പെണ്ണുങ്ങൾ  പൊതിരെ തല്ലിയെന്നും പറഞ്ഞുണ്ടാക്കിയ തമാശ കഥ എല്ലാവരും ആവർത്തിച്ചാവർത്തിച്ച് പറഞ്ഞ്  ചിരിച്ചതല്ലാതെ ഒരു സമുദായത്തെ അപമാനിക്കാൻ കെട്ടിയുണ്ടാക്കിയ കഥയെന്നും പറഞ്ഞ്  ഒരു മത സ്പർദ്ധയും അന്ന് നാട്ടിൽ ഉണ്ടാക്കിയില്ല

തെങ്ങിന്റെ മുകളിൽ നിന്നും ചെത്തി എടുത്ത കള്ളു നിറച്ച കുടുക്കയുമായി ഇറങ്ങി വന്ന ചെത്തുകാരന്  മൂത്രശങ്ക ഉണ്ടായപ്പോൾ കുടുക്ക എവിടെയെങ്കിലും  ചാരിവെക്കാൻ നോക്കിയതിൽ അടുത്ത് നിൽക്കുന്ന  പട്ടിയെ കാണുകയും അതിന്റെ പുറത്ത് ചാരിവെച്ചെന്നും പട്ടി ഓടി പോയപ്പോൾ  കള്ളും കുടുക്കയും  ചരിഞ്ഞ് വീണ് കള്ള് നഷ്ടപ്പെട്ടതായ കഥയും ഒരു സമുദായത്തിന്റെ ബുദ്ധിഹീനതയെ കളിയാക്കാനുണ്ടാക്കി യതാണെന്ന് ആരും പറഞ്ഞില്ല.
മാവിന്റെ കീഴിലിരുന്നു ആശാരി കട്ടിൽ പണീതെന്നും  അവസാനം കട്ടിൽ തട്ടിക്കൂട്ട് ആണി ഉറപ്പിച്ച നോക്കിയപ്പോൾ മാവ് കട്ടിലിന്റെ നടുക്ക് നിന്നെന്നും പറഞ്ഞ് തമാശ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ഒരു ആശാരിയും ഉളിയും കൊട്ടുവടിയുമായി യുദ്ധത്തിനു വന്നില്ല.
നെയ്യാറ്റിങ്കര നാടാർ സമുദായക്കാരിലൊരു പയ്യൻ പനയിൽ നിന്നും വീണ് എല്ലൊടിഞ്ഞ അഛന്റെ ചികിൽസാർത്ഥം തയാറാക്കിയ ആട്ടിൻ സൂപിന്റെ  ബാക്കി  എല്ല് ഈമ്പുന്നത് കണ്ട അയല്പക്ക കൂട്ടുകാരൻ കൊതി മൂത്ത്  അതിൽ  ഒരു എല്ല് തനിക്കും  ആവശ്യപ്പെട്ടെന്നും  എല്ലുകാരൻ ആ അപേക്ഷയെ നിഷ്ക്കരണം തള്ളിയപ്പോഴുണ്ടായ നിരാശയാൽ  അയല്പക്കകാരൻ  “എന്റെ അഛനും പനയിൽ നിന്നു വീഴുവാര് അന്ന് ഞാനും എല്ല് ഈമ്പുവാര് “ എന്ന് സമാധാനിച്ച കഥ കെട്ടിയുണ്ടാക്കിയതും  കേട്ട്  ഒരു നാടാരും പ്രതിഷേധവുമായി വന്നതായി അറിവിലല്ലോ.
നമ്പൂതിരി ഫലിതങ്ങളും അമിളികളും കേരളത്തിലങ്ങോളമിങ്ങോളം അലതല്ലി. ആദ്യമായി ട്രൈൻ യാത്രചെയ്ത നമ്പൂതിരി വണ്ടി  പോത്തന്നൂർ സ്റ്റേഷനിൽ ചെന്നപ്പോൾ  ഫസ്റ്റ് ക്ളാസ് കമ്പാർട്ട്മെന്റിലിരുന്ന് നാലും കൂട്ടി മുറുക്കിയതും ജനൽ ഗ്ളാസ് അടച്ചതാണെന്ന്  മനസിലാക്കാതെ  പുറത്തേക്ക് നീട്ടി തുപ്പിയത് അടുത്തിരുന്ന മദാമ്മയുടെ മുഖത്ത് വീണതും മദാമ്മ നമ്പൂതിരിയുടെ കരണത്തടിച്ചതും യാത്ര കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചെത്തിയ നമ്പൂതിരിയോട് കാര്യസ്ഥൻ ട്രൈൻ യാത്രയുടെ വിശേഷത്തെ    പറ്റി ചോദിച്ചപ്പോൾ , “ പോത്തന്നൂർ ചെല്ലുമ്പോൾ ഒരു അടി ഉണ്ട്  അത് കഴിഞ്ഞാൽ  യാത്ര എന്താ സുഖം എന്താ സുഖം“ എന്ന് പറഞ്ഞതും പാടി പതിഞ്ഞ കഥയണ്.
 ചക്ക കള്ളനെ  കൊങ്ങിണി  പറ്റിച്ച കഥ പല സിനിമകളിലും വന്നു കഴിഞ്ഞിട്ടും ആരും സിനിമാ നിരോധിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടതായി ഒരു വാർത്തയും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല

സമാനമായ എത്രയെത്ര തമാശ കഥകൾ മലയാളി കെട്ടി ഉണ്ടാക്കുകയും പറയുകയും  പൊട്ടിപ്പൊട്ടി ചിരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഇന്ന്  ഒരു വാക്ക് ഏതെങ്കിലും സമുദായത്തെ പറ്റിയോ മറ്റെന്തിനെയെങ്കിലും പറ്റി  പറയുകയോ എഴുതുകയോ  വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ  ചെയ്തില്ലാ എങ്കിൽ പണി പാളുമെന്നുറപ്പ്.   അത്രത്തോളം മലയാളി ഗൗരവക്കാരനും ഇടുങ്ങിയ മനസുള്ളവനുമായി മാറ്റപ്പെ ട്ടിരിക്കുന്നു.
  തമാശ ആസ്വദിക്കാനും  അനുഭവിക്കാനും പിടലി ഞരമ്പ്  വീർത്ത്  വരത്തക്കവിധം പൊട്ടി പൊട്ടി ചിരിക്കാനും പഴയത് പോലെ മലയാളി  തയാറാകുമ്പോൾ മനസിലെ സമ്മർദ്ദം   കുറയുകയും  ജീവിതത്തിൽ   ലാഘവത്വം  അനുഭവിക്കാൻ  ഇടയാകുകയും ചെയ്യും. അത് ചെയ്യാതെ ഗൗരവ സ്വാമിയായി  ജീവിതം നയിച്ചാൽ  ആ ജീവിതവും തമാശ പറയാത്ത തമാശ കേൾക്കാത്ത പോത്തിന്റെ ജീവിതവും  തമ്മിൽ  ഒരു വ്യത്യാസവും ഇല്ലാ എന്ന് പറയേണ്ടി വരുന്നു.

Thursday, March 22, 2018

വത്തക്കാ പ്രയോഗവും ചില ചിന്തകളും.


“ഏവമേവം  കരോതൂ ശിക്ഷാം  ഉരോജ കുംഭൗ  വദത: സകമ്പം !!  (അവൾ റൗക്ക ഊരി  നനച്ചു വീണ്ടും  വീണ്ടും  കല്ലിന്മേലടിക്കുമ്പോൾ  റൗക്ക ഊരിയപ്പോൾ ബന്ധന വിമുക്തരായ ) മുലകൾ  ഇത്രനേരം തങ്ങളെ കെട്ടി  വരിഞ്ഞ്  മുറുക്കി വെച്ചിരുന്ന  അതിനെ (റൗക്കയെ) ശിക്ഷിക്കണം എന്നു തലകുലുക്കി കൊണ്ട്  പറയുകയാണോ എന്നു തോന്നും........“

മലയാളത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ നോവലായ അവകാശികൾക്ക് ശേഷം  വിലാസിനി രചിച്ച അടുത്ത നോവലായ “യാത്രാ മുഖത്തിൽ“ ഒരു ഭ്രാന്തന്റെ  സംഭാഷണത്തിലൂടെ  ഗ്രന്ഥകർത്താവ്  എടുത്തുദ്ധരിച്ച സരസ ശ്ലോകവും  അർത്ഥ വിശദീകരണവുമാണ്     മേൽക്കാണിച്ചത്.  1990 വർഷത്തിൽ രണ്ടാം പതിപ്പിറങ്ങിയ  ഈ നോവലിൽ സമാന സ്ത്രീ ശരീര വർണന അടങ്ങിയ സരസ ശ്ലോകങ്ങൾ  ഇനിയും എടുത്തുദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്.  പ്രഖ്യാത നോവലിസ്റ്റിന്റെ  ഈ പുസ്തകം ധാരാളം മലയാളികൾ വായിച്ചിട്ടും കുചകുംഭ വർണനക്കെതിരായ   പ്രതിഷേധത്തിന്റെ അലയൊലികൾ എങ്ങുമുണ്ടായില്ല.

“നിറഞ്ഞ മാറിലെ“ ആദ്യ നഖക്ഷതം മറക്കുവാനേ കഴിയൂ “ എന്നു ഗാനഗന്ധർവൻ  വിവാഹിത എന്ന ചിത്രത്തിൽ  ശോകഗാനമാലപിച്ചപ്പോഴും  “നിറഞ്ഞ മാറിനെ“ പറ്റിയും അതിന്റെ അർത്ഥവ്യാപ്തിയെ പറ്റിയും   ആർക്കും പരാതിയില്ലെന്നു മാത്രമല്ല നമ്മളും തരം കിട്ടുമ്പോൾ ആ പ്രയോഗം അസ്സലായി ഉപയോഗിച്ചു വന്നു.
“അങ്കത്തടത്തിലിരുത്തി കൊങ്കക്കുടങ്ങളെ താലോലിക്കുന്ന“  പ്രാണനായകനെനിക്കു നൽകിയ  പരമാനന്ദ സുഖം  കേട്ടു നമ്മളും ഒരുപാട് സുഖിച്ചു. “ദേ!  അതിനെ പറ്റി പറയുന്നേ..ഓടിവായ്യോ  എന്നാരും വിളിച്ചു കൂവിയില്ല.  കാരണം സ്ത്രീ  പുരുഷന്റെ എല്ലാമെല്ലാമായിരുന്നു. അവളെ പറ്റി എത്ര വർണിച്ചാലും അവനു  മതി വരില്ലായിരുന്നു. പിന്നെയും പിന്നെയും പാട്ടിലൂടെയും വരമൊഴിയിലൂടെയും അവളെ വർണിച്ചു പുകഴ്ത്തി അവൻ  അർമാദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അതു കേട്ടു ചിലർ ആസ്വദിച്ചു , ചിലർ ഉള്ളിൽ ചിരി ഒതുക്കി പുറമേ അവനെപറ്റി   ശുംഭൻ  എന്നുരുവിട്ടു. എങ്കിലും അവൾ അവന്റെ ജീവന്റെ ഭാഗം തന്നെയെന്ന്  എല്ലാവരും സമ്മതിച്ചിരുന്നു.

പക്ഷേ ഇതെല്ലാം സ്ത്രീയെ  പുകഴ്ത്തിയും വർണിച്ചുമായതിനാലും   ആർക്കും പരാതി ഉണ്ടായില്ല.  പക്ഷേ വിമർശിച്ച്  വർണന വന്നപ്പോഴും സദസ്സ്  മതാടി    സ്ഥാനത്തിലായതിനാലും   മുഖ പുസ്തകം മുഴുവൻ വത്തക്കാ മയമായി.

ആരോ എവിടെയോ വത്തക്കാ പ്രയോഗത്തെ തുടർന്ന്   എന്തെല്ലാമോ തുറന്ന്  പ്രദർശി പ്പിക്കുകയോ മറ്റോ ചെയ്തത്രേ!  അങ്ങിനെ തുറന്നു കാട്ടിയവർ മറ്റൊരു ചരിത്രം കൂടി അറിയണം  100 വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ്  സവർണ ഫാസിസ്റ്റുകൾക്ക്  നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ തുറന്നു കാട്ടിയതു പോലെ എല്ലാ സ്ത്രീകളും മാറ്  മറക്കാതിരിക്കണമെന്നു നിർബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു . ആ നിർബന്ധത്തിനെതിരെ  സ്വന്തം മാറ്  അരിഞ്ഞ് മുഖത്തെറിഞ്ഞവരും  രക്തരൂക്ഷിത സമരം നടത്തിയവരുമായ ധീര വനിതകൾ ഈ കൊച്ച് നാട്ടിലുണ്ടായിരുന്നു.  അവരുടെ ത്യാഗത്തിലൂടെ നേടിയെടുത്ത  വിജയമാണ് നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ആരുടെയോ ജൽപ്പനത്തിനെതിരെ  പ്രതിഷേധിക്കാനായി വലിച്ചെറിഞ്ഞത്.

Wednesday, March 14, 2018

സിസ്സേറിയൻ നിരക്ക് വർദ്ധന.

സംസ്ഥാനത്ത്  സിസേറിയൻ നിരക്ക്  വർദ്ധിക്കുന്നു: പത്ര വാർത്ത.

എത്രയോ കാലമായി ഈ പ്രവണത കണ്ട് വരുന്നു, ഇപ്പോൾ മാത്രമാണു പത്രക്കാരുടെ ശ്രദ്ധ ഈ കാര്യത്തിൽ പതിഞ്ഞത്.
സർക്കാർ ആശുപത്രികളിൽ 39.75 ശതമാനവും സ്വകാര്യ ആശുപത്രികളിൽ 41.93 ശതമാനവുമാണൂ ഇപ്പോഴത്തെ നിരക്ക്. യഥാർഥത്തിൽ ഇതിലെത്രയോ മടങ്ങാണു  ശരിക്കുമുള്ള കണക്കുകൾ.  സർക്കാർ വിലാസം ഡോക്ടറന്മാരുടെ ധനമോഹവും( ഓപ്പറേഷനു കിട്ടുന്ന  ഭാരിച്ച കൈക്കൂലി) സ്വകാര്യ ആശുപത്രികളിലെ  കച്ചവട മനസ്ഥിതിയുമാണു  ഇതിനു പിന്നിലെ ഒരു ഘടകം.  പിന്നെ  പുതു തലമുറയുടെ  സഹനശക്തി ഇല്ലായ്ക, അല്പം പോലും വേദന സഹിക്കാൻ കഴിവില്ലായ്ക, സമയം നീണ്ട് പോയാൽ എന്തെങ്കിലും സംഭവിക്കുമോ എന്ന ഉൽക്കണ്ഠ,   ഉദ്ദേശിച്ച നക്ഷത്രത്തിൽ  പ്രസവം നടത്തുകയും അരുതാത്ത  നക്ഷത്രം ഒഴിവാക്കാനുള്ള സമയ ക്രമീകരണവും ഇങ്ങിനെ പലഘടകങ്ങൾ ഈ നിരക്ക് വർദ്ധനയുടെ കാരണമായി വേറെയുമുണ്ട്.
ഏതായാലും പ്രസവം ഭീതിയും ഉൽക്കണ്ഠയും നിറഞ്ഞത് എന്നിടത്ത് നിന്നും ഭീതി ഒഴിവാക്കാമെന്നുള്ള അവസ്ഥയാണു ഇപ്പോൾ. പണ്ട് ഇതല്ലായിരുന്നു  സ്ഥിതി.ബഷീറിന്റെ കഥയിലെ “ഡാക്കിട്ടരെ കൊണ്ട് വായോ“ എന്ന ഗർഭിണീയുടെ നിലവിളീ  പണ്ട് സർവ സാധാരണമായിരുന്നു. പഴയ പേറ്റിച്ചികൾ പിൽക്കാലത്ത് മിഡ് വൈഫ് എന്ന് ഓമനപ്പേരിൽ  അറിഞ്ഞിരുന്നവർ എത്രയെത്ര പ്രസവത്തിനും ജനനത്തിനും  സാക്ഷികളായി.  പിന്നീട് ആ കുട്ടികൾ വളർന്നു വളരുമ്പോഴും ഈ പേറ്റിച്ചികളുടെ മുമ്പിൽ ബഹുമാനപുരസ്സരം നിൽക്കുകയും “എടാ നീയെന്റെ കയ്യിലാ പിറന്നു വീണത്“ എന്ന അവരുടെ  വീമ്പു പറച്ചിൽ  ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.

ഇനിയും കുറച്ച് കാലം കൂടി കഴിയുമ്പോൽ എല്ലാ പ്രസവവും  സിസ്സേറിയനിലൂടെ  മാറ്റപ്പെടുമായിരിക്കാം..

Tuesday, March 6, 2018

മദ്യം മദ്യം മദ്യം......

വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പ് നടന്ന  കണ്ണൂര്‍ ബ്ലോഗ്‌ മീറ്റില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍  തലേ ദിവസം തന്നെ ഞങ്ങളില്‍ കുറെ പേര്‍ പോയിരുന്നു. രാത്രിയില്‍ കണ്ണൂരിന് സമീപം ഒരു ഗ്രാമത്തില്‍ വഴി അറിയാതെ ചുറ്റി കറങ്ങി .  നിരത്തില്‍ ആടിയാടി നിന്ന ഒരുവനോട് വഴി അന്വേഷിച്ചപ്പോള്‍  അവന്‍ ചുമ്മാ ചിരിക്കുകയും   നാണത്തോടുകൂടി എന്തോ പതുക്കെ പറയുകയും ചെയ്തു.  വണ്ടി മുന്നോട്ടു പോയപ്പോള്‍ ഞങ്ങളില്‍ ഒരാളായ  പൊന്മുളക്കാരന്‍ പറഞ്ഞു അവന്‍ മണവാട്ടിയാണ് കഴിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന് .  അതെന്താണ് പൊന്മുളക്കാരാ എന്ന എന്റെ ചോദ്യത്തിനു  അദ്ദേഹം തന്ന മറുപടി  ഇതാണ്. 
മദ്യം മൂന്നു വിധം (ഒന്ന്) ഏ.കെ.ആന്റണി. (രണ്ടു)  മണവാട്ടി (മൂന്നു)   ശിങ്കാര മേളം .  തുടര്‍ന്ന് അദ്ദേഹം വിശദീകരണവും തന്നു. ആന്റണി എന്ന് വെച്ചാല്‍  "ഒന്നും മിണ്ടില്ല ( ആ കാലത്ത് ഏ.കെ. ആന്റണി  എന്ത് പ്രകോപനം ഉണ്ടായാലും  മുനിയെ പോലെ മിണ്ടാതിരുന്നു എന്ന് ശത്രുക്കള്‍ പറഞ്ഞിരുന്നു)
മണവാട്ടി എന്നാല്‍ നമ്മള്‍ ഇപ്പോള്‍ കണ്ടതാണ്  ഭയങ്കര നാണവും ചിരിയും. ശിങ്കാര മേളം കഴിച്ചാല്‍ ഒരടി മുമ്പോട്ട്‌ വെക്കും രണ്ടടി പുറകോട്ടു വെയ്ക്കും
അതങ്ങിനെ തുടര്‍ന്ന് കൊണ്ടിരിക്കും.
ഇതിപ്പോള്‍ ഇവിടെ പറഞ്ഞു വെച്ചത്  മറൊരു സംഭവം പറയാനാണ്.  എന്റെ ഒരു മകന്‍ താമസിക്കുന്നത് ഒരു ചെറിയ കുന്നിന്‍ മുകളിലാണ്.  ആ വീട്ടിന്റെ താഴെ കൂടി കൊല്ലം ചെങ്കോട്ട  റെയില്‍ വെ ലൈന്‍  പോകുന്നു.  ദൂര പരിധി നിയമത്തില്‍ പെട്ട് നഗരത്തിലെ സര്‍ക്കാര്‍ വക മദ്യഷാപ്പ്  ഈ ഉള്‍ പ്രദേശത്ത്  ഒരു വീട്ടിലാണ് പ്രവര്‍ത്തിച്ചു വരുന്നത്.  ആവശ്യക്കാര്‍ ന്യായവില ഷാപ്പ് ലക്‌ഷ്യം വെച്ചു പോകുന്നത് വീട്ടിലിരുന്നാല്‍ കാണാം. ഭൂരിഭാഗം പേരും കൂലി വേലക്കാര്‍. അവര്‍ കൂട്ടായും ഒറ്റ ആയും  റെയില്‍ പാതയുടെ ഓരം പറ്റി പോകുന്ന കാഴ്ച കൌതുകരമാണ്.  എത്ര ശാന്തരായി  ക്ഷമയോടെ ഈ വഴിത്താര അവര്‍ താണ്ടി  ലക്ഷ്യ സ്ഥാനത്തേക്ക്  പോകുന്നത് .  പക്ഷെ തിരിച്ചു വരുന്നത് നേരത്തെ പറഞ്ഞ മൂന്നു വിഭാഗത്തില്‍  ഏതെങ്കിലും ഒന്നില്‍ പെട്ടായിരിക്കും. ചിലര്‍ ട്രെയിന്‍ കടന്നു പോകുമ്പോള്‍ വണ്ടി നിര്‍ത്താന്‍ കൈ കാണിക്കും. മറ്റു ചിലര്‍ ഉടുത്തിരിക്കുന്ന മുണ്ട് ഉരിഞ്ഞു വീശി കാണിക്കും  എന്നിട്ടും നിര്‍ത്താതെ  പോകുന്ന ട്രെയിനിനെ നോക്കി  ചിലര്‍ തെറി വിളിക്കും. ഇനിയുമൊരു കൂട്ടര്‍  വഞ്ചിപ്പാട്ടും പടയണിപ്പാട്ടും  കൈ കൊട്ടി പാടി  അടി പൊളിയായി മാര്‍ച്ച് ചെയ്തു പോകും. കയ്യിലിരിക്കുന്ന കാശ് കൊടുത്തു  കടിക്കുന്ന പട്ടിയെ വാങ്ങി കഴുത്തില്‍ കെട്ടി നടക്കുന്ന ഇവരില്‍ ഭൂരി ഭാഗവും പകലന്തിയോളം കഷട്ടപ്പെട്ടുണ്ടാക്കിയ കാശ് ആണല്ലോ ഇങ്ങിനെ ചെലവാക്കുന്നതെന്ന് ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ പ്രയാസം തോന്നുന്നു. കഴിഞ്ഞ ദിവസം സമീപ പ്രദേശത്ത് ഒരാള്‍ ട്രെയിന്‍ തട്ടി മരിച്ചു കിടക്കുന്നുവെന്ന് ആള്‍ക്കാര്‍ പറഞ്ഞറിഞ്ഞു. ഒരു കൂലി വേലക്കാരനായിരുന്നത്രേ!  ഒരു  പക്ഷെ രാത്രി സമയം  ട്രെയിന് കൈ കാണിച്ചു കാണും.  ആള്‍ സ്ഥിരം മദ്യപാനി ആയിരുന്നു എന്നാണു   പറയപ്പെടുന്നത്‌.  അങ്ങിനെ എത്രയെത്ര ജന്മങ്ങള്‍ പാഴായി പോകുന്നു.
ഇനിയെത്ര ഉദ്ബോധനം നല്‍കിയാലും ഇവര്‍ ശീലം മാറ്റില്ലാ എന്നുറപ്പ്.



 പൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് 

Tuesday, February 27, 2018

ഭയപ്പെടെണ്ടവര്‍

ഭയപ്പെടെണ്ടത്  ആരെയാണ്?
ഭീകരര്‍ ...അല്ലാ, അവരെ നമുക്ക്  നേരിടാം.
കക്ഷത്ത്‌ രസീത് ബുക്കും നോട്ടീസുമായി  പടി കയറി വരുന്ന പിരിവുകാര്‍.
ഹേ! അല്ലാ...
രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍.......ഒ! അവരുടെ പാര്‍ട്ടിയാണെന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ പോരെ.... അവരുടെ ഉപദ്രവത്തില്‍  നിന്ന്  രക്ഷപെടാമല്ലോ....
പിന്നാരാണെന്നു പറഞ്ഞു തുലക്ക്.......

പെന്‍ഷന്‍കാര്‍....അതേ  പെന്‍ഷന്‍കാര്‍ തന്നെ.
അതി പുലര്‍ച്ചയ്ക്ക് തന്നെ  ഇവരുടെ  സാന്നിധ്യം നമുക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു തുടങ്ങും. തലയില്‍  മഫ്ലറും കെട്ടി കൂട്ടം കൂട്ടമായി നടക്കാനിറങ്ങുന്നവരെ പേടിക്കേണ്ട. അവരങ്ങ് പോയിക്കൊള്ളും. പക്ഷെ ഈ വര്‍ഗത്തിലെ ഒറ്റയാനെ പേടിചേ മതിയാകൂ. വളരെ അത്യാവശ്യമായി ആദ്യത്തെ വണ്ടിക്കു അടുത്ത നഗരത്തില്‍ പോകാനിറങ്ങുന്ന നമ്മള്‍  ചെന്ന് പെടുന്നത് ഈ ഒറ്റയാന്റെ കയ്യിലാണെങ്കില്‍ അന്നത്തെ കാര്യ കട്ട പോഹയായിരിക്കും.നമ്മുടെ നൂലാപ്പീസു വരെ  വലിച്ചു  തീര്‍ത്തിട്ടെ നമ്മെ വിടൂ.  നമുക്ക്  ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലാത്ത  എല്ലാ വിഷയങ്ങളും ചര്‍ച്ച ചെയ്യാതെ മൂപ്പര് നമ്മളെ വിടുകയില്ല. അവസാനം   ജീവനും കൊണ്ട് പാഞ്ഞു പോകുന്ന നമ്മളെ നോക്കി കാര്‍ന്നോര്‍ വിളിച്ചു പറയും നാളെയുംഈ സമയത്ത് കാണണം ....താന്‍ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന  സ്ഥാപനത്തില്‍  ഈ ഒറയാന്‍ ചെന്ന് കയറും.  അനുവാദം ലഭിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് തന്നെ ആരുടെയെങ്കിലും കസേരയില്‍ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു  അപ്പോള്‍ ഓടി പാഞ്ഞു വരുന്ന ഏതെങ്കിലും  ജീവനക്കാരനെ നോക്കി ചോദിക്കും, "ഹേ!  മിസ്ടര്‍! അല്‍പ്പം നേരത്തെ വന്നു കൂടെ?  വെപ്രാളത്തില്‍ പാഞ്ഞു വരുന്ന ചങ്ങാതി  മര്യാദയുടെ പുറത്ത് ഒന്ന് ഇളിചെന്നു വരുത്തുമെങ്കിലും ഉള്ളില്‍ പറയും, എടൊ ആവശ്യമില്ലാത്ത രോമമേ,  രാവിലെ തനിക്ക് പണിയൊന്നുമില്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ  ഇങ്ങോട്ട് കെട്ടി എടുത്തത്?
കാര്‍ന്നോരു അപ്പോഴേക്കും താന്‍   സര്‍വീസില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന കാലത്തെ ഗീര്‍വാണം ആരംഭിച്ചിരിക്കും. ടൂ തൌസന്റ്  ത്രീയില്‍..ഞാന്‍ അന്ന് ഹെട്ക്ലര്‍ക്കായിരുന്നപ്പോള്‍.........
ഹോ!  ഇത്രയും വായിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍  നിങ്ങള്‍ ഒരു ചോദ്യം  ചോദിക്കാന്‍  തിടുക്കപ്പെടുന്നു,  ചുണ്ട് കൂര്‍പ്പിക്കുന്നു, മുഖത്ത് ഹാസ്യം വരുത്തുന്നു....സാറും ഒരു  പെന്‍ഷനര്‍  അല്ലെ?  സാറ് ഇങ്ങിനെയാണോ പെരുമാരുന്നതെന്ന്‍ ..അതോ സ്വന്തം അനുഭവമാണോ എന്നു...... ഇതാണ് നിങ്ങളുടെ കുഴപ്പം..ഒരു കാര്യവും സത്യ സന്ധതയോടെ അവതരിപ്പിക്കാന്‍ സമ്മതിക്കൂലാ.... ഉടനെ ഇടം കോലിടാന്‍ വരും...നിര്‍ത്തി...നിര്‍ത്തി...ഞാന്‍ പോയി.

Thursday, February 22, 2018

വിവാഹ മോചനം കേരളത്തില്‍

വിവാഹ മോചനത്തിന്റെ   തലസ്ഥാനം പണ്ട് അമേരിക്കയായിരുന്നു. ഭര്‍ത്താവ് അടുത്ത് കിടന്നു കൂര്‍ക്കം വലിച്ചതിന് വരെ അമേരിക്കയില്‍  വിവാഹ മോചനം നടന്നുവെന്ന് എവിടെയോ വായിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. പക്ഷെ ഇന്ന് ആ യോഗ്യത കേരളത്തിനു ലഭിക്കുമോ എന്ന സ്ഥിതിയിലേക്കാണ്  വിവാഹ മോചന കേസുകളുടെ  എണ്ണത്തിലെ  വര്‍ദ്ധന  ഉയര്‍ന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.ഈ അടുത്ത കാലത്ത്  മദ്ധ്യസ്ഥതാ  ശ്രമം നടത്തേണ്ടി വന്ന  ചില കേസുകളില്‍  വിവാഹ മോചനത്തിനായി കക്ഷികള്‍ ഉന്നയിച്ച കാരണങ്ങള്‍ രസാവഹമാണ്.
ഒരു കേസിലെ ഭാര്യ ഭര്‍ത്താവിനെ ഉപേക്ഷിച്ചു  സ്വന്തം വീട്ടിലേക്കു പോകാന്‍ ഉന്നയിച്ച കാരണങ്ങളില്‍ ഒന്ന്  ഭര്‍ത്താവ് മുണ്ടുടുക്കുന്നു, പാന്റ്സ് ഇടുന്നില്ലാ എന്നായിരുന്നു    വേറെ  പല കാരണങ്ങള്‍ അവള്‍  പറഞ്ഞുവെങ്കിലും  ഈ കാരണവും അവയിലൊന്നായിരുന്നു. ഒരു ചെറിയ  മമ്മൂട്ടിയെയോ  ഷാരൂഖ് ഖാനെയോ  പെരുമാറ്റത്തില്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന പെണ്‍കുട്ടിക്ക് കാഴ്ചയില്‍  മോഹന്‍ ലാലിനെ പോലോരുത്തനെ കിട്ടിയെങ്കിലും  പെരുമാറ്റത്തില്‍ ഒരു ഉഷിരനെ  ലഭിചില്ലായിരിക്കാം. കൂട്ടത്തില്‍ മറ്റു    പല കാരണങ്ങളും വിവാഹ മോചനത്തിനായി പറഞ്ഞ   പെണ്ണ് എങ്ങിനെയോ  തടി സൂട്ടാക്കി ഇപ്പോള്‍ പിരിഞ്ഞു ജീവിക്കുന്നു.
കല്യാണ  പന്തലില്‍  വെച്ച് വരന്റെ കൂട്ടുകാരില്‍ ഒരാള്‍  വധുവിന്റെ നേരെ  "ഹലോ" പറഞ്ഞു കൈ നീട്ടിയപ്പോള്‍  വധു തിരിച്ചു ഹലോ പറയാതെ  കൈ കൂപ്പലില്‍ ഒതുങ്ങി നിന്നതിനു  പട്ടിക്കാടീ  എന്ന് വിളിച്ച  വരന്‍  വേറെ പല കാരണങ്ങളും  തപ്പി എടുത്തു വിവാഹ മോചനം ഇരന്നു വാങ്ങിച്ചു.  എന്നിട്ട് ഇപ്പോള്‍  മറ്റൊരുത്തിയെ  കെട്ടി അവളുടെ മുമ്പില്‍ സുക്കൂത്തായി  അനുസരണയുള്ള  ഭര്‍ത്താവായി  ജീവിക്കുന്നു.
ഭാര്യയക്ക്‌ തന്നെക്കാളും വിദ്യാഭ്യാസ യോഗ്യത കൂടിയതിനാല്‍  കിട്ടുന്നിടത്തെല്ലാം വെച്ചു  അവളെ  താഴ്ത്തിക്കെട്ടാനും ഭര്‍ത്താവിന്റെ    വീട്ടുകാര്‍ക്ക് അടിമ പണി ചെയ്തു ജീവിക്കാനും  നിര്‍ദ്ദേശിച്ച  ഒരുത്തന്‍   (അഞ്ചാം ക്ലാസ്സും ഗുസ്തിയും മാത്രമാണ് അവന്റെ യോഗ്യത) തന്റെ ഉപദ്രവം ഒരു തുടര്‍ക്കഥ ആക്കി മാറ്റിയപ്പോള്‍   പെണ്‍കുട്ടിക്ക്  വിവാഹ മോചനമല്ലാതെ   മറ്റെന്തു  ഗതി എന്നായി അവസ്ഥ.
ഇതിലും വിചിത്രമായതും  എത്ര ഉപദേശം കൊടുത്താലും കാര്യങ്ങള്‍  പറഞ്ഞു  മനസിലാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചാലും വഴങ്ങാത്തതുമായ  അനേകം കേസുകളില്‍ പ്രധാന വില്ലന്‍ പിടി  വാശി മാത്രമാണ്. പിടി വാശി കൊണ്ട് മാത്രം ജീവിതം തുലക്കുന്ന യുവതകള്‍ ഇന്നത്തെ ലോകത്തിലെ  നിത്യ കാഴ്ചയാണ്. എടുത്തു പറയത്തക്ക മറ്റൊരു  പ്രത്യേകത  ബന്ധുക്കള്‍ നിഷ്പക്ഷരല്ലാതായി തീരുക എന്നതാണ്.  അവരുടെ കുട്ടിയുടെ ഭാഗം അവര്‍ ന്യായീകരിച്ചു സംസാരിക്കും. നിസ്സാര കാരണത്തിന് പോലും  ഭര്‍ത്താവുമായി പിണങ്ങി വന്ന  പെണ്ണിനെ വീട്ടില്‍ തന്നെ നിര്‍ത്താനാണ്  ഇപ്പോഴുള്ള മാതാക്കള്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്. പിതാവ് അതിനു പിന്‍ തുണയും നല്‍കും. പണ്ട് രണ്ടു ദിവസം നിന്നാല്‍ അമ്മയും അച്ഛനും കൂടി  പെണ്‍കുട്ടിയെ ഭര്‍ത്താവിന്റെ വീട്ടില്‍ കൊണ്ടാക്കി  വേണ്ടി വന്നാല്‍ മാപ്പും പറയും (തെറ്റ് പെണ്ണിന്റെ ഭാഗത്താണെങ്കില്‍) ഇന്ന്  അതല്ല സ്ഥിതി.

ഏറ്റവും വിഷമം ഉണ്ടാക്കുന്ന വസ്തുത വിവാഹ മോചനം  80 ശതമാനവും  മുപ്പതു വയസിനു താഴെ ഉള്ളവരിലാണ്  കാണപ്പെടുന്നത്  എന്നിടത്താണ്. 

Monday, February 19, 2018

ആരുമില്ലേ ഇവരേ ചോദ്യം ചെയ്യാന്‍...

ആട്ടോ റിക്ഷയില്‍ കയറാന്‍  ശ്രമിച്ച  ഭാര്യ കാല്‍ വഴുതി വീണു. മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന ഒരു അപകടത്താല്‍  കാല്‍ ഒടിഞ്ഞു  കമ്പി ഇട്ടിരുന്ന വലതുകാല്‍ ഇപ്പോഴത്തെ  വീഴ്ചയില്‍ മുട്ടിനു സമീപം വെച്ച്  പഴയ   കമ്പി ഒടിയുകയും  മുട്ടിനു പൊട്ടല്‍ സംഭവിക്കുകയും ചെയ്തു. സര്‍ക്കാര്‍ ആശുപത്രിക്ക് മുന്‍ഗണന കൊടുത്തതിനാല്‍  താലൂക് ആശുപത്രിയില്‍ പരിക്ക് പറ്റിയ     ആളെയും കൊണ്ട് എത്തി പതിവ് ചടങ്ങുകള്‍ക്കും എക്സ്റേ എടുപ്പിന് ശേഷവും  ഡ്യൂട്ടി ഡോക്ടറുടെ മുമ്പാകെ രോഗിയെ  സ്ട്രെച്ചറില്‍  കൊണ്ടുചെന്നു. അവര്‍ പൊതു വിഭാഗമാണെന്നും  അസ്ഥി ചികിത്സകന്‍ വന്നാലേ കാര്യം ശരിയാകുള്ളൂ  എന്ന് അറിഞ്ഞതിനാല്‍  പരിക്ക് പറ്റിയ ആളെയും കൊണ്ട്  വണ്ടിയില്‍  അസ്ഥി  വിദഗ്ദനെയും തിരക്കി  നഗരത്തില്‍ അലഞ്ഞു അവസാനം അദ്ദേഹം സ്വകാര്യ ചികിത്സ  നടത്തുന്ന താവളത്തില്‍  എത്തിച്ചേര്‍ന്നു . എക്സറേ വിശദമായി  പഠിച്ചതിനു ശേഷം അദ്ദേഹം  മൊഴിഞ്ഞു, " ഇത് കുഴക്കുന്ന കേസാണ്, ആദ്യം കാലില്‍ പഴയ ഒടിവിനായി  സ്ഥാപിച്ചിട്ടുള്ള കമ്പി  നീക്കം ചെയ്തു പുതിയ കമ്പി സ്ഥാപിക്കുന്ന ഓപറേഷന്‍ ചെയ്യണം. സമയമെടുത്തും സൂക്ഷമതയോടെയും ചെയ്യേണ്ട  ക്രിയയാണ്, അത് ഇവിടെ  പറ്റില്ല  മെഡിക്കല്‍ കോളേജില്‍ കൊണ്ട് പൊക്കൊള്ളൂ, അവിടെ വിദഗ്ദര്‍ കാണും"
"ഡോക്റ്റര്‍  വിദഗ്ദനല്ലേ?' ഞാന്‍ ആരാഞ്ഞു. "
"ഞാന്‍ അല്‍പ്പം തിരക്കിലാണ്" അറുത്തു മുറിച്ചായിരുന്നു അയാളുടെ മറുപടി, എന്നിട്ട് കൂട്ടി ചേര്‍ത്തു,  "ഇവിടെ സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയില്‍ ( ആശുപത്രിയുടെ പേര് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു തന്നു)  ഈ ഓപറേഷന്‍ അവിടെ  ചെയ്തു തരും"
ബ്ലൈഡും  കൊടുവാളും എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ആ  ആശുപത്രിയിലെ  ചെലവു താങ്ങാന്‍ സാധിക്കാത്തതിനാല്‍ പകരം കൊല്ലത്തെ സ്വകാര്യ മെഡിക്കല്‍ കോളേജിനെ ഞാന്‍  അഭയം പ്രാപിച്ചു.
അതവിടെ നില്‍ക്കട്ടെ . കോടിക്കണക്കിനു രൂപാ ചെലവഴിച്ചാണ്  സര്‍ക്കാര്‍ താലൂക്ക് ആശുപത്രികളും  ജില്ലാ ആശുപത്രികളും സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത്.  ഒരു സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയില്‍ നടത്താന്‍ കഴിയുന്ന ചികിത്സ പോലും സര്‍ക്കാര്‍ വക ആശുപത്രിയില്‍ ചെയ്യാന്‍ സാധ്യമല്ലാ എങ്കില്‍  പിന്നെന്തിനാണ് ഈ  സ്ഥാപനങ്ങളില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന ജീവനക്കാര്‍ക്ക്   ശമ്പളം കൊടുക്കുന്നത്. സര്‍ക്കാര്‍ ആശുപത്രികളും സ്വകാര്യക്കാരെ ഏല്‍പ്പിച്ചാല്‍ പോരെ?
മെഡിക്കല്‍ കോളേജിലെ  ഡോക്റ്റര്‍ക്ക്‌  രണ്ടു കൊമ്പു കൂടുതലുണ്ടോ , അവര്‍ക്കും താലൂക്ക് ആശുപത്രിയിലെ വൈദ്യര്‍ക്കും യോഗ്യത മെഡിക്കല്‍ ബിരുദം തന്നെയല്ലേ, അവിടെയുള്ള  ഡോക്റ്റര്‍ക്ക്‌ ചെയ്യാന്‍ കഴിയുന്ന ഒരു സാധാരണ  ശസ്ത്രക്രിയ താലൂക്കിലെ വൈദ്യര്‍ക്കു ചെയ്തു കൂടെ?  റിസ്ക്‌ എടുത്തു ജോലി ചെയ്യാന്‍  മടി. അതല്ലേ സത്യം? മെഡിക്കല്‍ കോളേജിലെ ചികിത്സകര്‍ക്ക് ചികിത്സിച്ചുള്ള പരിശീലനം ( എക്സ്പീരിയന്‍സ്) കൂടുതല്‍ ഉണ്ടെന്നാണ്  ന്യായീകരണമെങ്കില്‍ ജോലികള്‍  ചെയ്യാതിരുന്നാല്‍ താലൂക്കുകാരന് എക്സ്പീരിയന്‍സ് കിട്ടുന്നതെങ്ങിനെ എന്ന മറുപടി നിങ്ങള്‍ തരേണ്ടി വരും.
താലൂക്ക് ആശുപത്രിയിലെ ഭിഷഗ്വരന്മാര്‍ക്ക് ചെയ്യാന്‍  കഴിയില്ല എന്ന് ബോദ്ധ്യമുള്ള ഗുരുതര രോഗങ്ങളെ മെഡിക്കല്‍ കോളെജിലേക്ക് വിടുന്നതില്‍ തെറ്റില്ല, പക്ഷെ  ഞങ്ങള്‍ ഒന്നും ചെയ്യില്ല, വെറും പാരസെറ്റാമോള്‍  കൊടുക്കല്‍ മാത്രമാണ് ഞങ്ങളുടെ ജോലി ബാക്കി എല്ലാം മെഡിക്കല്‍ കോളേജുകാര്‍   ചെയ്യട്ടെ  എന്ന ഭാവത്തില്‍ ഇരിക്കുന്നവരെ അടിച്ചു പുറത്താക്കി  ശുദ്ധി കലശം  നടത്തേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.

Friday, February 16, 2018

ആനവണ്ടിയും ചില ചിന്തകളും.

കൊട്ടാരക്കര ബസ് സ്ടാന്റ്റ് ആണു രംഗം.
 സംസ്ഥാനം വക  ബസ്സുകള്‍ വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക്  പോകാനായി നിരത്തി ഇട്ടിരിക്കുന്നു. കൂട്ടത്തില്‍ തമിഴ് നാട് സര്‍ക്കാര്‍ വക ഒരു ബസ്സും കൊല്ലത്തേക്ക്‌ പോകാനായി തയാറായി നില്‍പ്പുണ്ട്. അതില്‍ നിന്നും കണ്ടക്ടര്‍  ഇറങ്ങി നിന്ന് യാത്രക്കാരെ വിളിക്കുകയാണ്‌. കൊല്ലം...കൊല്ലം... കുണ്ടറ ... കരിക്കോട്....അയാള്‍ ആള്‍ക്കാരെ ക്ഷണിച്ചു ബസ്സിലേക്ക് കയറ്റി  വിടുകയും  ബസ്സിനകത്തേക്ക്  കയറി  ഇനിയുമെത്ര സീറ്റുകള്‍  അവശേഷിക്കുന്നു എന്നു  നോക്കുകയും വീണ്ടും താഴെ ഇറങ്ങി നിന്ന് കൊല്ലം...കൊല്ലം...എന്ന് വിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതിലെന്താണിത്ര  പുതുമ  എന്ന ചിന്ത വേണ്ട. നമ്മുടെ  നാട്ടിലും ഈ കാഴ്ച സര്‍വ സാധാരണമാണ്. പക്ഷെ അത്  സ്വകാര്യ  ബസ് സ്റ്റേഷനില്‍  മാത്രം.     സര്‍ക്കാര്‍ വക ബസ്സുകളില്‍ ഒരു ജീവനക്കാരനും   ഇപ്രകാരം യാത്രക്കാരെ വിളിച്ചു   കയറ്റുകയില്ല. "വേണമെങ്കില്‍ വന്നു കയറെടോ"  എന്ന മട്ട്. 
കെ.എസ.ആര്‍ .റ്റി.സി. ജീവനക്കാര്‍  ഇപ്രകാരം ആള്‍ക്കാരെ വിളിച്ചു കൂട്ടി  ലാഭം ഉണ്ടാക്കണമെന്ന്  ആര്‍ക്കും അഭിപ്രായമില്ല. പക്ഷെ മറ്റൊരു  സര്‍ക്കാര്‍ വക ബസ്സ്‌ ജീവനക്കാരന്റെ അര്‍പ്പണ  മനോഭാവം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാനാണ് മുകളില്‍ പറഞ്ഞ  സംഭവം ഉദ്ധരിച്ചത്.
ആള്‍ക്കാരെ വിളിച്ചു കയറ്റണ്ട, പക്ഷെ ബസ്സ്‌ സ്ടാന്ടില്‍ യാത്രക്കായി  കിടക്കുന്ന കേരള   സര്‍ക്കാര്‍ വക ബസ്സിന്റെ സമീപം ചെന്ന് അത് പുറപ്പെടുന്ന സമയം എപ്പോഴാണെന്ന്ഡ്രൈവറോട്   തിരക്കി നോക്കുക, ഭൂരിഭാഗം പേരും    അല്‍പ്പ നേരം  അനങ്ങാതിരുന്നു  പിന്നെ കുറെ  സമയം കഴിഞ്ഞു  പറഞ്ഞു തന്നാലായി  അല്ലെങ്കിലായി ..ആ ഗൌരവം ഒന്ന് കാണേണ്ടത് തന്നെയാണ്. കേരളത്തില്‍ പോലീസ് കഴിഞ്ഞാല്‍  ജനം ഭയപ്പെടുന്നത്  സര്‍ക്കാര്‍ വക ബസ്സ്‌  കണ്ടക്ട്ടരന്മാരെയും  ഡ്രൈവറന്മാരേയുമാണ്. അത്രയ്ക്ക് ഗൌരവമാണ് ചിലര്‍ക്ക്.
ജീവനക്കാരീന്റെ അര്‍പ്പണ മനോഭാവം ആ  പ്രസ്ഥാനത്തെ  ഏപ്പോഴും വിജയത്തിലേക്കെത്തിക്കും. ജനങ്ങളുമായി  ജീവനക്കാര്‍ സൌഹൃദപരമായി  ഇടപെട്ടു നോക്കുക, അപ്പോളറിയാം  ജനങ്ങളുടെ സഹകരണവും പിന്‍ തുണയും  എത്രമാത്രം നിങ്ങള്‍ക്ക്  ലഭ്യമാണെന്ന്.

Thursday, February 8, 2018

ഭാര്യ പിണങ്ങി പോയി

തലയും കുനിച്ച്  ദുഖിതനായി പോകുന്ന  അയാളെ  നോക്കി ഇരുന്ന  എന്റെ ഉള്ളില്‍ സഹതാപം  അലയടിച്ചു. പാവം മനുഷ്യന്‍ ഭാര്യയെ അയാള്‍   അത്രക്കും സ്നേഹിച്ചിരുന്നു .അവള്‍ ചുണ്ടനക്കുന്നതിനു മുമ്പ്  ഇംഗിതം മനസിലാക്കി അയാള്‍ അത് സാധിച്ചു കൊടുത്തിരുന്നുവെന്നാണ്  കുറെ നേരം മുമ്പ് എന്നോട് സംസാരിച്ചപ്പോള്‍ അയാള്‍ പറഞ്ഞത്. എന്ത് തെറ്റ് ഭാര്യ ചെയ്താലും "സാരമില്ല...സാരമില്ലാ...എന്ന് പറഞ്ഞു അയാള്‍ അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കുമായിരുന്നത്രേ ! അയാളുടെ ബന്ധുക്കള്‍ എല്ലാവരും അയാളെ ഗുണദോഷിച്ചിരുന്നു,  " ഇത്രക്കങ്ങു  ഭാര്യയെ പൊക്കി കൊണ്ട് നടക്കരുത്, അത് നിനക്ക് പാരയാകുമെന്നു". അയാള്‍ അതൊന്നും ഗൌരവമായി എടുത്തില്ല.   എല്ലാവിധ സുഖ സമ്പല്‍ സമൃദ്ധിയില്‍  കഴിഞ്ഞിരുന്ന അവള്‍ അവസാനം ഒളിച്ചോടി പോയത് വീട്ടില്‍ മില്‍മാ പാല്‍ എത്തിച്ചു  തന്നിരുന്ന ഒരുത്തനോടൊപ്പം ആയിരുന്നു.   കൂട്ടത്തില്‍ എല്ലാ വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും   നാല് വയസ്സുള്ള പെണ്കുഞ്ഞിനെയും   കൊണ്ട് പോകാന്‍ അവള്‍ മറന്നില്ല.
ഭാര്യയെ തിരികെ കിട്ടാന്‍ എല്ലാ വഴികളിലും അയാള്‍ മുട്ടി നോക്കി. ഫലം കണ്ടില്ല.  ഇപ്പോള്‍ അറിഞ്ഞു അവന്‍ അവളെ ദിവസവും നിസാര കാരണത്തിന് പോലം അടിക്കുമെന്നും  ആഭരണങ്ങള്‍ എല്ലാം വിറ്റു  തീര്‍ന്നപ്പോള്‍ ആഹാരത്തിനു പോലും മുട്ടാണെന്നും ആകെ കഷ്ട്ടത്തിലാണെന്നും മറ്റും ഒരു അയല്‍വാസി  അയാളെ അറിയിച്ചു.  ഈ അവസ്ഥയില്‍  ആരെങ്കിലും മുഖേനെ അവളെ സമീപിച്ചാല്‍ അവള്‍ തിരികെ വരുമെന്ന്  അയാള്‍ പ്രത്യാശിക്കുന്നു, അതിനെന്താണ് വഴിയെന്നു ആരായാനാണ്  അയാള്‍ ഇവിടെയെത്തിയത്. അയാള്‍ പറഞ്ഞതെല്ലാം സമയമെടുത്ത് കേട്ട് കഴിഞ്ഞു ഞാന്‍  തീര്‍ത്ത്  പറഞ്ഞു,  " അവള്‍ ഒരിക്കലും  നിങ്ങളോടൊപ്പം  ജീവിക്കാന്‍ വരില്ല, കാരണം അവള്‍ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന ജീവിതമാണ് അവള്‍ക്കിപ്പോള്‍ കിട്ടിയിരിക്കുന്നത്. അത് ഉപേക്ഷിച്ചു അവള്‍ വരില്ല. ചില സ്ത്രീകള്‍ അങ്ങിനെയാണ്, ഭര്‍ത്താവ് വെറും കൊഞ്ഞാണനാകുന്നത്  അവള്‍ ഇഷ്ടപ്പെടാറില്ല . നാല് കുറ്റം  പറച്ചില്‍ കേള്‍ക്കാനും വഴക്ക് കേള്‍ക്കാനും പിന്നീട് പരിഭവിച്ചിരിക്കാനും അത് കഴിഞ്ഞു ശക്തമായി ഇണക്കം കാണിക്കാനും പിന്നെയും പിണങ്ങാനും  ഇണങ്ങാനും  അവള്‍ കൊതിക്കും.  അല്ലാതെ വായില്‍ നോക്കി വെറും മിഴുങ്ങനാകുന്നവനെ  അവള്‍ പെട്ടെന്ന് മടുക്കും.  അനുകൂല സാഹചര്യം ഒത്തു വന്നപ്പോള്‍  ഉശിരുള്ള ഒരുത്തനോടൊപ്പം അവള്‍ ഇറങ്ങി പോയി. ചില ജീവിതങ്ങള്‍ ഇങ്ങിനെയാണ്‌ , നിങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെ കാഴ്ചപ്പാടില്‍ നോക്കുമ്പോള്‍    നിങ്ങളോടൊപ്പം കഴിഞ്ഞ കാലത്ത് അവള്‍ക്കെന്തു കുറവാണുണ്ടായിരുന്നതെന്ന്  അതിശയിക്കും .പക്ഷെ  അവളുടെ കാഴ്ചപ്പാട്  എന്തെന്ന്  നിങ്ങള്ക്ക് ഭാര്യയോടുള്ള  സ്നേഹത്തിന്റെ ആധിക്യത്താല്‍ ഒരിക്കലും  നിങ്ങള്‍ക്ക്       മനസിലാക്കാന്‍ സാധിച്ചുമില്ല. ഇനി സഹിക്കുക തന്നെ. ഞാന്‍ ഈ പറയുന്നത് ബോദ്ധ്യപ്പെടാന്‍  ഒരു കാര്യം ചിന്തിച്ചാല്‍ മതി.  എന്ത് ചെയ്താലും നിങ്ങള്‍ പൊറുക്കുമെന്ന് നല്ലവണ്ണം തിരിച്ചറിയുന്ന അവള്‍ ഇപ്പോഴുള്ള ഭര്‍ത്താവില്‍ നിന്നും ഇതെല്ലാം സഹിച്ചിട്ടും എന്ത് കൊണ്ട് നിങ്ങളെ തേടി വന്നില്ല? 
 അയാള്‍ നിശബ്ദനായി ഇരുന്നു  ഞാന്‍ പറയുന്നത് കേട്ടൂ.  പിന്നീട് തലയും കുമ്പിട്ടു ഇറങ്ങി പോയി.  

Thursday, February 1, 2018

ബീഗം മേരി ബിശ്വാസ് ---വായന

  സുപ്രസിദ്ധ ബംഗാളി എഴുത്തുകാരന്‍   ബിമല്‍ മിത്രയുടെ  "ബീഗം മേരി ബിശ്വാസ്"  വായിച്ചു തീര്‍ത്തു. വി.എന്‍ സത്യാര്‍ത്ഥി  മലയാളത്തിലേക്ക് വിവര്‍ത്തനം ചെയ്ത 860 പേജുകളുള്ള  ബ്രുഹൃത്തായ ഈ നോവല്‍ വായിച്ചു തീര്‍ക്കുവാന്‍ എനിക്ക് ദിവസങ്ങള്‍ വേണ്ടി വന്നു. വളരെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പ്  ജനയുഗം വാരികയില്‍ ഈ നോവല്‍  പതിവായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു വന്നിരുന്നപ്പോള്‍ ഏതാനും അദ്ധ്യായങ്ങള്‍ ഞാന്‍ വായിച്ചിരുന്നു. അന്ന്  വിദ്യാര്‍ത്ഥി ആയിരുന്ന എനിക്ക് പിന്നീട് അത് പൂര്‍ത്തീകരിക്കാന്‍  സാധിക്കാതെ വന്നതിനാല്‍ പില്‍  കാലത്ത് ഈ പുസ്തകം അച്ചടിച്ചു വന്നപ്പോള്‍  ഒരു പ്രതി വാങ്ങി കയ്യില്‍ സൂക്ഷിച്ചിരുന്നെങ്കിലും  ഇത്രയും വര്‍ഷങ്ങള്‍ കടന്നു പോയിട്ടും ഞാന്‍ അത് തുറന്നു നോക്കിയിരുന്നില്ല. ഭാഗികമായി  മുമ്പ്   വായിച്ചു പോയാല്‍ സംഭവിക്കുന്ന കുഴപ്പമാണത്. കെ.ആര്. മീരയുടെ  ആരാച്ചാര്‍ വായിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നദിവസങ്ങളില്‍  ബംഗാളും ബംഗാള്‍ പേരുകളുംഎന്റെ  മുമ്പില്‍ വന്നു നിരന്നപ്പോഴാണ് ബിമല്‍ മിത്രയെ ഓര്‍മ്മിച്ചത്.  വിലക്ക് വാങ്ങാം,  പ്രഭുക്കളും ഭ്രത്യരും ,  ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടു , പ്രതി ഹാജരുണ്ട്, തുടങ്ങിയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ  പുസ്തകങ്ങള്‍ ഞാന്‍ വായിചിരുന്നല്ലോ .  എന്ത് കൊണ്ട് ബീഗം മേരി ബിശ്വാസ് ഞാന്‍ തുറന്നു നോക്കിയില്ല  എന്ന ചിന്തയാല്‍ പുസ്തകം എടുത്തു മുമ്പില്‍ വെച്ചെങ്കിലും വീണ്ടും കാലങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു അത് വായിച്ചു  തുടങ്ങുവാന്‍.

1757 ജൂണ്‍  24. എന്ന ദിവസം ഒരു ഇന്ത്യാക്കാരനും മറക്കാന്‍ പാടില്ലാത്തതാണ്.  അന്ന് പ്ലാസി യുദ്ധത്തില്‍  മിര്‍ജാഫര്‍ എന്ന കൊടും ചതിയന്‍ നവാബ് സിറാജു ദൌളയെ  ചതിചില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍  ഈസ്ടിന്ത്യാ കമ്പനി കര്‍ണല്‍  ക്ലൈവ്  തോറ്റു  തുന്നം പാടിയേനെ. അതോടെ കമ്പനിയുടെ  മേല്‍ വിലാസം ഇന്ത്യയില്‍ ഇല്ലാതായേനെ.കൃത്യം നൂറു വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞുള്ള 1857 ലെ ഒന്നാം സ്വാതന്ത്രിയ സമരത്തിന്റെ പ്രസക്തിയും ഇല്ലാതാകുമായിരുന്നു. ഇംഗ്ലീഷ്കാരുടെ ഭരണവും  ഇന്ത്യയില്‍ ഉണ്ടാകുകയി ല്ലായിരുന്നു. ഇത് നമ്മള്‍ ചരിത്രത്തില്‍ പഠിച്ചിരുന്നെങ്കിലും  നവാബും ക്ലൈവും  മിര്‍ജാഫറുംഅന്നത്തെ സാമൂഹ്യ അന്തരീക്ഷവും ഉപജാപങ്ങളും കുതികാല്‍ വെട്ടും    ഈ നോവലില്‍ വിശദമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതു വായിക്കുമ്പോള്‍ ചര്ത്രം നമ്മുടെ മുമ്പില്‍ ചുരുളഴിയുകയാണ്‌. വിലക്ക് വാങ്ങാമിലെ ദീപുവിനെ പോലെ, പ്രഭുക്കളും ഭ്രത്യരുമിലെ  ഭൂതനാഥനെ പോലെ  മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് വേണ്ടി ജീവിക്കുന്ന ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ഇതിലുമുണ്ട്,  കാന്ത സര്‍ക്കാര്‍.

കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളില്‍ ഒരു നല്ല വായനാനുഭവം തന്നു ഈ പുസ്തകം.


Wednesday, January 31, 2018

നിലാവ്...നിലാവ്...നിലാവ് മാത്രം


മകര നിലാവ് പരന്നൊഴുകുന്നു.  ഇന്ന്  വെളുത്ത വാവാണ് . പൂര്‍ണ ചന്ദ്രന്‍  മാനത്ത് പൂത്തുലഞ്ഞു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍  വളരെ വര്‍ഷങ്ങള്‍പുറകിലേക്ക് മനസ് സഞ്ചരിക്കുകയാണ് .  ആലപ്പുഴയിലെ വട്ടപ്പള്ളിയിലെ മണല്‍   പ്രദേശം  ഇത് പോലെ  പൂ നിലാവില്‍  വെട്ടി തിളങ്ങുന്ന നേരം  വെറുതെ മാനത്തേക്ക് നോക്കി  ആ മണല്‍ പരപ്പില്‍  മലര്‍ന്നു കിടക്കുന്നത് എത്രമാത്രം സന്തോഷ പ്രദമായിരുന്നു. "മാനസ മൈനേ  വരൂ" എന്ന്  മനസ്സില്‍ തട്ടി പാടാന്‍ തോന്നി പോകുന്ന അന്തരീക്ഷം.  എങ്ങും നിശ്ശബ്ദത. നിലാവ് മാത്രം ശബ്ദമില്ലാത്ത ചിരിയുമായി മാനത്ത്  പ്രകാശം ചൊരിഞ്ഞു  നില്‍ക്കുമായിരുന്നു..  വല്ലാത്ത അനുഭൂതിയാണ് അപ്പോഴുണ്ടാകുക.
 ആ കാലം  എന്നെന്നേക്കുമായി  കടന്നു പോയിരിക്കുന്നു.  ഒരിക്കല്‍ കൂടി ആ മണലില്‍ മലര്‍ന്നു കിടന്നു ചന്ദ്രനെ നോക്കുവാന്‍  അതിയായ  ആഗ്രഹം  തോന്നുന്നു.   ഒരിക്കലും  സാധിക്കാത്ത  അതി മോഹം.

ആ മണല്‍ പരപ്പ് അവിടെ   ഇന്നില്ല. അവിടമെല്ലാം നിറയെ വീടുകളാണിപ്പോള്‍. ഞാനും അവിടില്ല. എങ്കിലും "ആ മനോഹര തീരത്ത് തരുമോ ഇനിയൊരു ജന്മം കൂടി" എന്ന് പാടാന്‍  തോന്നി പോകുന്നല്ലോ. 

Tuesday, January 23, 2018

പെണ്ണുങ്ങള്‍ മീന്‍ പൊരിച്ചത് തിന്നാറില്ലാ.

എന്റെ കുഞ്ഞു പ്രായത്തില്‍ എന്റെ ഉമ്മയും മൂത്ത സഹോദരിയും   വയറു നിറയെ  ആഹാരം കഴിക്കുന്നത്‌ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടേ ഇല്ല. ദിവസത്തില്‍ ഒരു നേരമാണ് ചോറ് വെയ്പ്.  രാത്രി പത്തുമണി ആകും ചോറ് വെന്ത് ഞങ്ങള്‍ക്ക് വിളമ്പി തരുവാന്‍. ആദ്യം വാപ്പാക്ക്  ചോറ് ഒരു പാത്രത്തില്‍ വിളമ്പി വെക്കും. പിന്നീട് ഞങ്ങള്‍ക്ക്. അത് കഴിയുമ്പോഴേക്ക് കഷ്ട്ടിച്ച്  ബാക്കി വരുന്നത് മൂത്ത സഹോദരിക്ക്. അപ്പോഴേക്കും കലം കാലിയാകും. ആ കാലഘട്ടം  കേരളത്തിന്റെ പട്ടിണിക്കാലമായിരുന്നു. ഉമ്മാക്ക് വേണമെന്നുണ്ടെങ്കില്‍  ആദ്യമേ തന്നെ കഴിക്കാം.  ആരും തടയില്ലാ എന്ന് ഉമ്മാക്ക് തന്നെ ബോദ്ധ്യമുണ്ട്. പക്ഷെ ഉമ്മാ ചെയ്യില്ല. വാപ്പാ  ഉണ്ട് കഴിയുമ്പോഴേക്കും അല്‍പ്പം ചോറ് നിര്‍ബന്ധമായി പാത്രത്തില്‍  ബാക്കി വെച്ചിരിക്കും.  അതാണ്‌ ഉമ്മാക്ക് ലഭിക്കുന്നത്. പലപ്പോഴും കറി  കാണില്ലാ. കറി  വെച്ച ചട്ടിയില്‍ ഉമ്മാ ആ ചോറിട്ടു കുഴച്ചു കഴിക്കാമായിരുന്നു. മീന്‍ സുലഭമായ ആലപ്പുഴയില്‍ അപൂര്‍വമായേ ഞങ്ങള്‍  മീന്‍ പൊരിക്കുകയുളൂ. അഥവാ പൊരിചാലും  ഒരു കഷണം മാത്രം. അത് വാപ്പാക്ക്  നല്‍കും. അദ്ദേഹം അതിന്റെ ഒരു മൂലയില്‍ നിന്നും അല്‍പ്പം നുള്ളി എടുക്കും, ബാക്കി ഉമ്മയെ ഏല്‍പ്പിക്കും. ഉമ്മ അത് ഞങ്ങള്‍ക്ക് വീതിച്ചു നല്‍കും. അതില്‍ അല്‍പ്പം പോലും ഉമ്മയും സഹോദരിയും കഴിക്കില്ല,  ആവശ്യപ്പെടുകയുമില്ല. പലപ്പോഴും ഞാന്‍ ആലോചിക്കും, ഉമ്മാ അത് മുഴുവന്‍ എടുത്താലും  പെങ്ങള്‍ക്ക് കൊടുത്താലും  ഞങ്ങള്‍ ഒരു പരാതിയും ഉന്നയിക്കുകയില്ലല്ലോ എന്ന് . പക്ഷെ അവര്‍ രണ്ടു പേരും എല്ലാം മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് നല്കുന്നതല്ലാതെ  സ്വന്തമായി എടുക്കുന്ന സ്വഭാവം അന്നും കാട്ടിയിരുന്നില്ല , പിന്നെയും കാട്ടിയിട്ടില്ല. വാപ്പായാണ് വീട്ടിലെ ഏക വരുമാനക്കാരന്‍. വാപ്പാ അദ്ധ്വാനിച്ചാലേ വീട്ടില്‍ അടുപ്പ് പുകയുള്ളൂ. ആ വാപ്പയെ നില നിര്‍ത്തേണ്ടത് വീടിന്റെ ആവശ്യമായിരുന്നു.കിട്ടുന്ന തുക അതേ പടി വീട്ടില്‍ കൊണ്ട് വരുന്ന വാപ്പ  പുറത്ത് നിന്നുമൊന്നും കഴിക്കാറില്ലായിരുന്നല്ലോ. പകല്‍ മുഴുവന്‍ പട്ടിണിയായിരുന്നു  അത് കൊണ്ട് തന്നെ വാപ്പാക്ക്  എന്ത് കൊടുക്കുന്നതിലും ഞങ്ങള്‍ക്ക് പരാതിയില്ലായിരുന്നു. ഉമ്മയുടെയും സഹോദരിയുടെയും ത്യാഗം  സ്വമേധയാ ഉള്ളതായിരുന്നു. ആരും  അവരെ നിര്‍ബന്ധിച്ചില്ല . എന്നാലും അവര്‍ സന്തോഷത്തോടെ വരിയിലെ അവസാനത്തെ അംഗങ്ങളായി  മാത്രം നില കൊണ്ടു . ആണ്‍കുട്ടികള്‍ വേണം വീട് പുലര്‍ത്താനെന്നും  അത് കൊണ്ട് ആഹാരത്തില്‍ അവര്‍ക്ക്  മുന്‍ ഗണന  നല്‍കേണ്ടത് തങ്ങളുടെ ആവശ്യമാണെന്നും സ്ത്രീകള്‍ കരുതി വിശ്വസിചിരുന്നത്  പോലെയായിരുന്നു അന്നത്തെ സ്ത്രീകളുടെ രീതി. അതില്‍   അവര്‍ക്ക് പരാതികള്‍ ഇല്ലായിരുന്നു എന്ന് മാത്രമല്ലാ, തങ്ങളുടെ ത്യാഗത്തില്‍ അവര്‍ സംതൃപ്തരുമായിരുന്നു. ഈ ശീലത്തിന് അപവാദമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അത് ന്യൂനാല്‍ ന്യൂന പക്ഷം മാത്രമായിരുന്നു. അങ്ങിനെയുള്ളവരോട് സമൂഹത്തിനു  പുച്ഛവുമായിരുന്നു.
പുരുഷന് വേണ്ടി സ്ത്രീയെ സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നത് പോലെ  സ്ത്രീക്ക് വേണ്ടി പുരുഷനെയും സൃഷ്ടിച്ചിരുന്ന വിധത്തില്‍  തന്നെയായിരുന്നു  കാര്യങ്ങള്‍  കഴിഞ്ഞു വന്നിരുന്നത്.. പരസ്പരം പൂരകങ്ങളായ രണ്ടു ജീവികള്‍ അതായിരുന്നു സ്ത്രീയും പുരുഷനും. 

Tuesday, January 16, 2018

പ്രേം നസീറും കുറെ ഓര്‍മ്മകളും.

ജനുവരി 16 ആയ ഇന്ന്  പ്രേം നസീറിന്റെ ഇരുപത്തി ഒന്‍പതാമത് ചരമ വാര്‍ഷികമാണ്. പകരം വെക്കാനാളില്ലാത്ത  ഈ അതുല്യ നടന്റെ സിനിമാ റിക്കാര്‍ഡുകള്‍ ഇനിയും തിരുത്തപ്പെട്ടിട്ടില്ല . അദ്ദേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു രണ്ടു മറക്കാനാവാത്ത  ഓര്‍മ്മകള്‍ മനസ്സില്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നു. ഒന്ന് അദ്ദേഹം കാരണം എന്റെ ബാല്യകാല സുഹൃത്തിനെ  ഞാന്‍  മര്‍ദ്ദിച്ചു . രണ്ടാമത്തേത്  എന്റെ ജീവിതം തന്നെ മാറ്റി  മറിക്കാനായി  ഇരുപത്തി അഞ്ചു രൂപാ അദ്ദേഹം എനിക്ക് തന്നു.
ആദ്യത്തേത് എന്റെ വളരെ കുഞ്ഞു നാളിലെ ഓര്‍മ്മയാണ്. അന്ന് ഞാന്‍ വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്, സിനിമയിലെ രൂപങ്ങള്‍ എല്ലാം ജീവനുള്ളതായിരുന്നു  എന്നാണു.  . എന്റെ ബാല്യകാല സുഹൃത്ത് തടിയന്‍ ശുക്കൂര്‍  അതിനെ ഖണ്ഡിച്ചു  പറഞ്ഞു  അതെല്ലാം  വെറും ഫോട്ടോകള്‍ ആണെന്ന്.നസീര്‍  എന്റെ ഇഷ്ട്ട താരമായിരുന്നു ആ  നസീര്‍ വെറും ഫോട്ടോ ആണെന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ ഞാനെങ്ങിനെ സഹിക്കും. പക്ഷെ അവനോടു അതിനെ പറ്റി  അടികൂടാന്‍ പോയാല്‍ തടിയന്‍ എന്നെ  ഒരു പരുവമാക്കും. അങ്ങിനെയിരിക്കെ  അവന്റെ വാദം ശരിയാണെന്ന് തെളിയിക്കാന്‍ ഒരു സംഭവം ഉണ്ടായി.  ആലപ്പുഴ ശീമാട്ടിയിലും  ശ്രീ കൃഷ്ണായിലും  രണ്ടു നസീര്‍ പടം ഒരുമിച്ചു വന്നു. ജീവനോടെയാണ്  സ്ക്രീനില്‍  വരുന്നതെങ്കില്‍  ഒരേ സമയം  രണ്ടിടത്തും വരാന്‍ പറ്റില്ലല്ലോ. വാദം ജയിച്ച  ശുക്കൂര്‍ എന്നെ കളിയാക്കി ആര്‍ത്തു ചിരിച്ചു. എന്റെ ഉള്ളു ചുട്ടു നീറി. അവസരം വരാന്‍ ഞാന്‍ നോക്കി ഇരുന്നപ്പോള്‍  ദാ...ശുക്കൂര്‍  പള്ളിയില്‍  നമസ്കരിക്കുന്നു. നമസ്കാരത്തില്‍ ആര് എന്ത് ചെയ്താലും പ്രതികരിക്കരുതെന്നാണ് നിയമം. അവന്‍ സുജൂദ് (സാഷ്ട്ടാംഗ നമസ്കാരം) പോയ നേരം ഞാന്‍ അവന്റെ മുതുകില്‍ ഒരിടി കൊടുത്തു. എന്റെ എല്ലാ കണക്കു കൂട്ടലുകളും തെറ്റിച്ചു  അവന്‍ നമസ്കാരം ഉപേക്ഷിച്ചു  എഴുനെറ്റു  വന്നു എന്നെ കുനിച്ചു നിര്‍ത്തി രണ്ടിടി തന്നു. അങ്ങിനെ നസീര്‍ കാരണം  ഞങ്ങള്‍ ഇടി കൂടി.
 കാലങ്ങള്‍ എത്രയോ കഴിഞ്ഞിട്ടും  ഈ കഥ പറഞ്ഞു ഞാനും അവനും ചിരിക്കുമായിരുന്നു. ഞാന്‍ കൊട്ടാരക്കരയിലായപ്പോള്‍  അവന്‍ കൊച്ചി പള്ളുരുത്തിയില്‍ എക്സയ്സ് വകുപ്പില്‍ ജോലിയിലായി. ഒരു ദിവസം  റോഡില്‍ കുഴഞ്ഞു വീണു  ആ കൂട്ടുകാരന്‍  മരിച്ചു  എന്ന് അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞു.

രണ്ടാമത്തെ സംഭവം എന്റെ സിനിമാ അഭിനയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. സിനിമാ തലയ്ക്കു കയറി  അഭിനയിക്കാന്‍ മദ്രാസിലേക്ക് ഒളിച്ചു പോയ ഞാന്‍ നസീറുമായി കണ്ടു മുട്ടി.  ആ കൂടി കാഴ്ച  "ശ്മശാനത്തിലെ  രാത്രി " എന്ന എന്റെ അനുഭവ  കുറി പ്പിലുണ്ട്.  അതില്‍ ഞാന്‍ ഇങ്ങിനെ എഴുതി
""പലതും ഈ സിനിമാ ഫീല്‍ഡില്‍  ഞാൻ കണ്ടു.പലതും അനുഭവിച്ചുഏറെവിവരിക്കാനുള്ള അനുഭവങ്ങൾ.

ഷൂട്ടിംഗ്‌ ഏരിയായിലെ ജോലിക്കാരോട്‌ കെ.പി.ഉമ്മറിന്റെതലക്കനവും പുശ്ചത്തോടുമുള്ള പെരുമാറ്റവും അതുല്യ നടൻപി.ജെആന്റണിയുടെ "മോനേഎന്ന സ്നേഹവും വിനയവുംനിറഞ്ഞ വിളിയും     അവരെപറ്റി പറഞ്ഞ്‌ കേട്ടത്‌ ശരിയാണെന്ന്‌ എനിക്ക്‌ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടു.ഷീലാമ്മയുടെ അഭിനയ പാടവം  നേരിൽ ഞാൻകണ്ടു.ബഹദൂറിന്റെ നിഷ്കളങ്കമായ ചിരിയും തമാശകളുംഇടപെടലും എനിക്കു അനുഭവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞുമധു സാറിന്റെഅന്തസുറ്റ പെരുമാറ്റവും നസീർ സാറിന്റെ മാന്യമായസമീപനവും ഒരിക്കലും ഞാൻ മറക്കില്ല.ഷൂട്ടിംഗ്‌ കഴിഞ്ഞ ഒരുസാ യാഹ്നത്തിൽ കാറിൽ കയറുന്നതിനു മുമ്പു ഡ്രൈവർ വരാൻകാത്തിരുന്ന ചില നിമിഷങ്ങളിൽ ഞാൻ എന്റെ മദിരാശിവരവിന്റെ ഉദ്ദേശം അദ്ദേഹത്തോടു പറയാൻ ധൈര്യം കാട്ടി.നസീര്‍സാര്‍ 5 രൂപയുടെ അഞ്ച്‌ നോട്ടുകൾ എന്റെ കയ്യിൽതന്നിട്ടുപറഞ്ഞു:-

"നാട്ടിൽ പോയി പഠനം തുടരുക..."  അഞ്ച്‌ നോട്ടുകളിൽ നാലുഎണ്ണം ഞാൻ ചിലവഴിച്ചുഅഞ്ചാമത്തേത്‌  വർഷത്തെഡയറിയിൽ എന്റെ സിനിമാ ഭ്രാന്തിന്റെ ഓർമ്മക്കായി സൂക്ഷിച്ചുഎങ്കിലും കാലങ്ങൾ വരുത്തി വെച്ച പഴക്കവും പ്രാണികളുടെആക്രമണവും എന്റെ പഴയ ഡയറികളിൽ ചിലതുനശിപ്പിച്ചപ്പോൾ  അഞ്ചു രൂപാ നോട്ടും ജീർണ്ണിച്ചു പോയി......"

ഇന്ന് ഈ പതിനാറാം തീയതി  ആ വലിയ മനുഷ്യന്‍ അന്തരിച്ച ദിവസമാണ്. അന്ന്  അദ്ദേഹം എന്നെ നാട്ടിലെക്കു പറ ഞ്ഞയചില്ലായിരുന്നു എങ്കില്‍  തമിഴ് നാട്ടിലെ ഏതെങ്കിലും മൂലയില്‍ ഞാനിന്നും കഴിഞ്ഞേനെ. ആ ഓര്‍മ്മ എന്നുമെന്റെ മനസ്സില്‍ നില നില്‍ക്കും.






Friday, January 12, 2018

യക്ഷിയും ചുണ്ണാമ്പും

ധനു മാസം അവസാനിക്കാറായി.  മകരം ഉടനെ പിറക്കും.  മകരമാസ നിലാവ്  മഞ്ഞിന്‍  കണങ്ങളിലൂടെ തെന്നി നീങ്ങും . ഈ  അന്തരീക്ഷത്തില്‍ പാലപ്പൂവിന്റെ     മണം  അന്തരീക്ഷത്തില്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കും . യക്ഷികള്‍ ഈ  നിലാവില്‍    ചോരയും നീരുമുള്ള ചെറുപ്പക്കാരെ തിരക്കി ഇറങ്ങുമെന്നാണ്  പഴംകഥകള്‍  പറഞ്ഞു തരുന്നത്.  വിജനമായ വീഥി. നിലാവില്‍ മുങ്ങിയ പരിസരം. ഏകാന്ത പഥികനായി  നടന്നു പോകുന്ന നമ്മുടെ പിമ്പില്‍  പാദസരങ്ങളുടെ കിലുക്കം, കൂട്ടത്തില്‍ ഒരു ചോദ്യവും "ചുണ്ണാമ്പു  ഉണ്ടോ " നമ്മള്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയാല്‍  തീര്‍ന്നു കാര്യം നമ്മുടെ കട്ടയും പടവും മടക്കി  പനയുടെ മുകളിലേക്ക്  കൊണ്ട് പോകും.
 കഥ  ഇവിടം വരെ എത്തിയപ്പോള്‍  സംശയം ഉള്ളില്‍  തലപൊക്കുന്നു. പണ്ട് മുറുക്കാന്‍ പൊതി സര്‍വ സാധാരണമായിരുന്നു   ഇപ്പോള്‍ മുറുക്കാന്‍ ചവക്കുന്ന  ചെറുപ്പക്കാരില്ല,  അത് കൊണ്ട് തന്നെ ചുണ്ണാമ്പു  കൊണ്ട് നടക്കാറുമില്ല.  അപ്പോള്‍ യക്ഷി എന്ത് ചെയ്യും? എന്ത് ചോദിച്ചു  നമ്മളെ  തിരിച്ചു നടത്തും. ഒരൊറ്റ വഴിയെ ഉള്ളൂ  യക്ഷിയുടെ മുമ്പില്‍. "യുവാവേ മോബൈലുണ്ടോ കയ്യില്‍........ ഒന്ന് വിളിക്കാനാ...." എന്ന് ചോദിക്കുക ,  അതല്ലാതെ മറ്റെന്തെങ്കിലും  മാര്‍ഗമുണ്ടോ യക്ഷിക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുക്കാന്‍..പാവം പട്ടിണി കിടക്കാതിരിക്കാനാ.....

Saturday, January 6, 2018

ആത്മഹത്യ ചെയ്യാന്‍ പോകുന്നവന്‍ മഴയത്ത് കുട പിടിക്കുമോ?

റെയില്‍ വെ ട്രാക്കിന്  സമീപം വിജനമായ  സ്ഥലത്ത്    വെയിലത്ത് കുടയും പിടിച്ചു  ഒരു കലുങ്കിനു മുകളില്‍  നീരന്നിരിക്കുന്ന നാല് പെണ്‍കുട്ടികളെ കണ്ടപ്പോള്‍ എനിക്ക്  അപായ ശങ്ക തോന്നി. നാലും സ്കൂള്‍ കുട്ടികളാണെന്ന് യൂണിഫോമില്‍ നിന്നും വ്യക്തമായി.  ക്ലാസ് സമയത്ത് എന്തെങ്കിലും സംഘര്‍ഷത്തില്‍ പെട്ട് അരുതാത്തതെന്തിനെങ്കിലും ഒരുങ്ങി വന്നവരാണോ ഇവര്‍. പതിനൊന്നരയുടെ ട്രെയിന്‍ വരാറാകുന്നു. രണ്ടും കല്‍പ്പിച്ചു ചോദിച്ചു " എന്താ കുട്ടികളെ  നിങ്ങള്‍ ഈ ഒഴിഞ്ഞ  സ്ഥലത്ത് വന്നു  ഇരിക്കുന്നത്? "
"  ഇവിടെയാ  ഒഴിഞ്ഞ സ്ഥലമുള്ളത്  അത്  കൊണ്ടാ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നത്. " മുഖമടച്ചുള്ള മറുപടിയായിരുന്നു ഒരുത്തിയുടെത്. കൂട്ടത്തില്‍ മറ്റൊരുത്തി  ഒരു മടിയും കൂടാതെ പറഞ്ഞു. " ഞങ്ങള്‍ ചാകാനോന്നും വന്നതല്ലാ ചേട്ടാ....ചാകാനായിരുന്നെങ്കില്‍  വെയിലത്ത് കുട പിടിക്കുമോ?
അത് ശരിയാണല്ലോ വെയില്‍ കൊള്ളാതിരിക്കാന്‍ അവര്‍ കുട പിടിച്ചിരുന്നു. ഞാന്‍ പതുക്കെ അവിടെ നിന്നും  സ്ഥലം വിട്ടു. പക്ഷെ  ആ "കുട പിടി" ചോദ്യം  വളരെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പുള്ള   വിങ്ങല്‍ സൃഷ്ടിക്കുന്ന  ഒരു രംഗം  എന്റെ  ഉള്ളിലേക്ക്  കടത്തി  വിട്ടു.. പണ്ട്    ഇതേ വാചകം എന്റെ ബാപ്പ  മരണശയ്യയില്‍ വെച്ച് എന്നോട്പറഞ്ഞിരുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ രോഗത്തിന്റെ അവസാന ഘട്ടത്തില്‍ മരണം സുനിശ്ചിതമായ  ദിവസങ്ങളില്‍  ബാപ്പയെ  കാണുന്നതിനു വേണ്ടി  മയിലുകള്‍ക്കപ്പുറത്ത്  നിന്നും ഞാന്‍  ഓടി  വരുമ്പോള്‍ അവശമായ ആ സ്ഥിതിയില്‍ ബാപ്പാ ചാരി ഇരുന്നു തന്റെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട  ചാര്‍മിനാര്‍ സിഗരററ്  വലിക്കുന്നതാണ് കണ്ടത്.
"സിഗരറ്റ് എന്തിനാണ് വലിക്കുന്നത് "  എന്ന  ആകുലതയോടുള്ള എന്റെ  ചോദ്യത്തിനു വിളറിയ ഒരു ചിരിയോടെ ബാപ്പ പറഞ്ഞത്. " കടലില്‍ ചാടി മരിക്കാന്‍ ഒരുങ്ങി പുറപ്പെട്ടവന്‍ ജലദോഷം വരും എന്ന് കരുതി മഴയത്ത് കുട പിടിക്കുമോടാ.." എന്നാണു.  ദിവസങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ താന്‍ പോകും എന്ന് ബാപ്പാക്കുറപ്പായിരുന്നു.    എന്നിട്ടും മരണഭീതി ഇല്ലാതെ  അദ്ദേഹം കഴിഞ്ഞു കൂടി.
പഴയ ഈ സംഭവം ഓര്‍മ്മിക്കാനായിരുന്നോ ആ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ അവിടെ വന്നിരുന്നത്!