Monday, January 21, 2019

മൈക്ക് പരസ്യം

“പതിനേഴിന്റെ മണി മുറ്റത്ത് മയൂര നൃത്തം ചെയ്യുന്ന മദാലസയായ  നായികയുടെ നൃത്തം ഈ ചിത്രത്തിന്റെ പ്രത്യേകതയാണ്.“

കാറിൽ മൈക്ക് കെട്ടി സിനിമാ  അനൗൺസ്മെന്റ് നടത്തുന്ന  പരിപാടി അന്ന് കേരളത്തിൽ പതിവ് കാഴ്ചയായിരുന്നു. എത്ര സ്റ്റണ്ട്, എത്ര  ഡാൻസ്  അഭിനേതാക്കളുടെ പേര്  ഇതൊക്കെ മൈക്കിലൂടെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് പോയിരുന്നത് അന്നത്തെ  അനൗൺസ്മെന്റ് ഒരു സംഭവം തന്നെയായിരുന്നല്ലോ.

 സിനിമാ മാറുന്ന ദിവസമായ വെള്ളിയാഴ്ചയാണ് ഈ പ്രോഗ്രാം നടത്തിയിരുന്നത്.  ഒരാൾ  സിനിമായുടെ നോട്ടീസ് കാറിൽ നിന്നും  പുറത്തേക്ക് എറിഞ്ഞ് കൊടുക്കും അത് ഓടി ചാടി പോയി എടുക്കുന്ന പരിപാടി ഒരു  സാഹസിക കൃത്യമായി കണക്ക് കൂട്ടിയിരുന്നു. കൂടുതലും കുട്ടികളായിരുന്നു  കാറിന് പുറകെയുള്ള  പാച്ചിൽ നടത്തിയിരുന്നത്. പലപ്പോഴും അപകടം വരുത്തി വെക്കുന്ന ക്രിയയായിരുന്നു ഇത്.

അനൗൺസ്മെന്റ് കാരന്റെ  ശബ്ദം ഘനത്തിലുള്ളതായിരിക്കണമെന്ന് കീഴ്വഴക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു. ചിലരുടെ  ശരീരം നീർക്കോലി പോലിരുന്നെങ്കിലും  ശബ്ദം  ഗംഭീരമായിരുന്നു. പിൽക്കാലത്ത് അനൗൺസ്മെന്റ് കാർക്ക്  യൂണിയൻ വരെ  ഉണ്ടായി.

ആഴ്ചയിലൊരിക്കലുള്ള ഈ പരിപാടിക്ക് സിനിമാ വിതരണ കമ്പനിക്കാർ  ചെലവ് തുക കൊടുത്തിരുന്നത് പടത്തിന്റെ കളക്ഷൻ കൂടിയാൽ  തീയേറ്റർകാരേക്കാളും ലാഭം അവർക്കായിരുന്നത് കൊണ്ടായിരുനല്ലോ. ആഴ്ചയിലൊരിക്കലെ സിനിമാക്ക് പോക്കും അന്ന് ഹരമായിരുന്നു എന്ന് മാത്രമല്ല,  ആദ്യത്തെ ദിവസം ആദ്യത്തെ ഷോ തന്നെ കാണണമെന്ന നിർബന്ധവും പലർക്കുണ്ടായിരുന്നു എന്നതു തികച്ചും ശരിയായ വസ്തുതയാണ്.

വീട്ടിനുള്ളിരുന്ന്  ദിവസം  10 സിനിമാ വരെ കാണാൻ കഴിയുന്ന വിധം ചാനലുകൾ ഉണ്ടായപ്പോൾ  സിനിമാ കൊട്ടകകളുടെ കഷ്ട കാലവും തുടങ്ങി.        ഗ്രാമ പ്രദേശ ങ്ങളിലെ  ഓലക്കൊട്ടകകളെല്ലാം പൂട്ടിക്കെട്ടി.  നഗരത്തിലെ കൊട്ടകകൾ ഏങ്ങിയും വലിഞ്ഞും ഓടുന്നു.

അതോടെ വെള്ളിയാഴ്ചകളിലെ സിനിമാ അനൗൺസ്മെന്റിന്റെ കാലവും കഴിഞ്ഞു.

Tuesday, January 15, 2019

നിയമം മനുഷ്യന് വേണ്ടി....

നിയമം മനുഷ്യന് വേണ്ടി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതാണ്.
മനുഷ്യൻ നിയമത്തിന് വേണ്ടി  സൃഷ്ടീക്കപ്പെട്ടതല്ല.
അത് കൊണ്ട് തന്നെ എല്ലാ വശങ്ങളും  നിരീക്ഷിക്കാതെ  മനുഷ്യന് നേരെ  നിയമം ചിലപ്പോൾ പ്രയോഗിച്ചാൽ അത് മറ്റൊരു അനീതിയായി മാറുമെന്ന് 66 വയസ്സുകാരനായ വിജയൻ മാഷിന്റെ അനുഭവം നമ്മോട് പറയുന്നു. അപരിചിതമായ സ്ഥലത്ത് രാത്രിയിൽ ബാംഗ്ളൂരിലേക്ക് സഞ്ചരിച്ച് കൊണ്ടിരുന്ന  അദ്ദേഹത്തിനെ എല്ലാ ലഗേജുമായി ഇരുട്ടത്ത് ഇറക്കി വിട്ടത് ടിക്കറ്റ് പരിശോധകൻ  നിയമം  നടപ്പിലാക്കിയതിന്റെ ഭാഗമായിട്ടാണെങ്കിലും  ആ പ്രവർത്തി മാഷിനോടുള്ള  വലിയ അനീതിയായി മാറി.
കൊട്ടാരക്കര കോടതികളിൽ പാക്ടീസ് ചെയ്യുന്ന അഡ്വൊക്കേറ്റ്  ഗിരിജയാണ്  വിജയൻ മാഷിനെ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പറഞ്ഞ് വിട്ടത്. ട്രൈനിൽ വെച്ച് അദ്ദേഹം അനുഭവിച്ച ദുരനുഭവങ്ങൾ ഇനി ഒരു  വൃദ്ധനും ഉണ്ടാകാതിരിക്കാൻ എന്ത് നടപടികൾ കൈക്കൊള്ളണമെന്നുള്ളതിന് നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകാനായിരുന്നു റെയിൽ വേ കോടതിയിൽ 5 വർഷം ജോലി ചെയ്തിരുന്ന എന്റടുത്തേക്ക്  അഡ്വൊക്കേറ്റ് ഗിരിജ,  വിജയൻ മാഷിനെ പറഞ്ഞ് വിട്ടത്.
മാഷ് ഒരു ഹൈസ്കൂളിൽ  ഇംഗ്ളീഷ് അദ്ധ്യാപകനായിരുന്നു പെൻഷൻ പറ്റിയ ആളും ഇപ്പോൾ അൽപ്പം പൊതു പ്രവർത്തനവും  പ്രകൃതി ഉപാസനവും യോഗയും മറ്റുമായി കഴിഞ്ഞ് വരികയുമാണ്. ഭാര്യ ബാംഗ്ളൂരിൽ മകനോടൊപ്പം കഴിയുന്നതിനാൽ  നിരന്തരം  ട്രെയിൻ യാത്രക്കാരനുമാണ്.
ബാംഗ്ളൂരിൽ  കഴിയുന്ന  3 വയസ്സ് പ്രായമുള്ള പേരക്കുട്ടിയുടെ  വിദ്യാരംഭത്തിന് തന്റെ  സാന്നിദ്ധ്യമുണ്ടാകണമെന്ന് അപ്പുപ്പനായ  മാഷിന് നിർബന്ധം ഉണ്ടായത് സ്വാഭാവികം. വിവരം അറിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ടിക്കറ്റ് റിസർവ് ചെയ്യാനുള്ള സമയം അതിക്രമിച്ചിരുന്നു. കുറച്ച് ദിവസങ്ങളായി ഉപവാസവും  ഭക്ഷണ നിയന്ത്രണ വുമായി കഴിഞ്ഞിരുന്ന മാഷ് ശാരീരികമായി ക്ഷീണിച്ച അവസ്ഥയിലാണ് കൊല്ലം റെയിൽ വേസ്റ്റേഷനിലെത്തിയത്.സീനിയർ സിറ്റിസൺ ആനുകൂല്യത്തിനൊന്നും പോകാതെ   ആരോടൊക്കെയോ കേണുവീണ് ഇരട്ടി ചാർജും മറ്റെന്തോ അഡീഷണൽ ചാർജുമൊക്കെ നൽകി അപ്പോൾ അവിടെ വന്ന ട്രെയിനിലെ  ഏതോ കമ്പാർട്ട്മെന്റിൽ  പാലക്കാട് വരെ റിസർവേഷൻ തരപ്പെടുത്തി.പാലക്കാട് വെച്ച് മറ്റൊരു പരിശോധകൻ കയറിയപ്പോൾ  അയാളോട് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ് അയാളുടെ അതിർത്തിയായ  കോയമ്പത്തൂർവരെ നീട്ടി എടുത്തു.  കോയമ്പത്തൂർ വെച്ച് കയറിയ പരിശോധകന്റെ സീറ്റിൽ ചെന്ന് അത് വരെയുള്ള  യാത്രയുടെ വിവരങ്ങളും ടിക്കറ്റുകളും കാണിച്ച് ബാംഗ്ളൂർ വരെ എക്സ്റ്റൻഷൻ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ  “നിങ്ങളുടെ സീറ്റിൽ പോയിരിക്കുക അവിടെ ഞാൻ വരാം“ എന്ന അയാളുടെ മറുപടി കേട്ട് മടങ്ങി  സീറ്റിൽ വന്നിരുന്നു. രാത്രി  ഏറെ ആയപ്പോൾ പരിശോധകൻ മാഷിന്റെ സമീപമെത്തി  ടിക്കറ്റ് ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ മാഷ് അയാളെ ആദ്യം കണ്ടിരുന്ന കാര്യവും  അത് വരെ സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന ടിക്കറ്റുകളും  ഇനി ആവശ്യമുള്ളതെന്തെന്നും സൗമ്യ സ്വരത്തിൽ  ഇംഗ്ളീഷിൽ അവതരിപ്പിച്ചു. തമിഴിൽ സംസാരിക്കാൻ അയാളുടെ  ആവശ്യത്തിന്  തനിക്ക്  തമിഴ് വശമില്ലെന്ന  മാഷിന്റെ മറുപടിയിൽ  അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഷ്ടകാലം ആരംഭിച്ചു. തമിഴൻ ക്രുദ്ധനായി  മാഷിനോട് തട്ടിക്കയറി . മാഷ് ഇംഗ്ളീഷിൽ  തന്റെ ശാരീരിക അവസ്ഥ ഉൾപ്പടെ അവതരിപ്പിക്കുകയും  താൻ ഇത് വരെ യാത്ര ചെയ്ത ടിക്കറ്റുകൾ കാണിക്കുകയും ഒക്കെ ചെയ്തിട്ടും ടിക്കറ്റില്ലാതെ  കയറാൻ അർഹതയില്ലാത്ത കമ്പാർട്ട്മെന്റിൽ കയറിയതിന് തമിഴിൽ ഷൗട്ട് ചെയ്ത് കൊണ്ടിരിക്കുകയും അടുത്ത സ്റ്റേഷനിൽ ഇറങ്ങിക്കൊള്ളണം എന്ന് നിർബന്ധിക്കുകയും ചെയ്തു. അപ്പോൾ കമ്പാർട്ട്മെന്റിൽ ഉറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന യാത്രക്കാർ എഴുന്നേറ്റ്  ടിക്കറ്റില്ലാത്ത യാത്രക്കനോട് അവരുടെ ഉറക്കം തടസ്സപ്പെടുത്താതെ ഇറങ്ങി പോകാൻ  ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തതോടെ മാഷ് ആകെ പകച്ചു. മാഷ് പരിശോധകനോട് തന്റെ സത്യാവസ്ഥ ഇംഗ്ളീഷിൽ പറഞ്ഞ് കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. ഇതിനിടയിൽ പരിശോധകന് ആകെ അറിയാവുന്ന ഇംഗ്ളീഷ് വാക്കായ ഗെറ്റ് ലോസ്റ്റ്  പറഞ്ഞ് പരിശോധകൻ മാഷിനെ പിടിച്ച് കൊണ്ട് വന്ന്  വാതിൽക്കൽ നിർത്തി. തന്റെ ലഗേജും വാരിപ്പിടിച്ച് മാഷ് വാതിൽക്കൽ നിസ്സഹായനായി നിന്നു. ഈ റോഡ് എത്തിയപ്പോൾ ടിക്കറ്റ് പരിശോധകൻ  മാഷിനെ ഇറക്കി വിടുകയും മറ്റേതെങ്കിലും റിസർവേഷൻ കമ്പാർട്ട്മെന്റിൽ കയറാതിരിക്കാനായി ആ കമ്പാർട്ട്മെന്റിന്റെ  വാതിലുകൾ ഓടി നടന്ന് അടപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഫ്ളാറ്റ് ഫോമിന്റെ ഇങ്ങേ തലക്കലാണ് മാഷ് ലഗേജുമായി നിന്നത്. അവിടെ നിന്നും ആ ഭാരവുമായി ഏന്തിയും വലിഞ്ഞും ടിക്കറ്റ്  കൗണ്ടർ ലക്ഷ്യമാക്കി അണ്ടർഗ്രൗണ്ടിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ  യാത്രക്കാരെല്ലാം  ഒഴിഞ്ഞ് പോയ ആ സ്ഥലത്ത് വഴി തടഞ്ഞ് വെള്ള യൂണീഫോം  ധരിച്ച് ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥൻ നിന്ന്  മാഷോട് ടിക്കറ്റ് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ട്രെയിനിലെ  പരിശോധകൻ  സ്റ്റേഷനിലേക്ക് ഇതാ ഒരു കള്ളൻ വരുന്നു പിടീച്ചോ എന്ന് ഫോണിൽ വിളിച്ച് പറഞ്ഞതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് അയാൾ അവിടെ നിന്ന് ടിക്കറ്റ് ആവശ്യപ്പെട്ടതെന്ന് വ്യക്തം. എല്ലാ  കാര്യങ്ങളും സൗമ്യതയോടെ  പറഞ്ഞിട്ടും  കോയമ്പത്തൂരിൽ നിന്നും ഈ  റോഡ് വരെ ടിക്കറ്റില്ലാതെ യാത്ര ചെയ്തതിന് 316രൂപാ ആ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ  ഫൈൻ അടിച്ച് കൊടുത്തു. പിന്നീട് കൗണ്ടറിൽ പോയി  ടിക്കറ്റ് എടുത്ത് ലഗേജുകളും ചുമന്ന് മാഷ് അടുത്ത വണ്ടി വന്ന സമയം  ഓർഡിനറി കമ്പാർട്ട്മെന്റിൽ കയറാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അതിൽ ഫുഡ്ബോർഡ് വരെ യാതക്കാർ നിൽക്കുകയാണ്. ആരുടെയെല്ലാമോ സഹായത്തോടെ വലിഞ്ഞ് കയറി രണ്ട് കാൽ കുത്താനാവാതെ ഒറ്റക്കാൽ മാറി മാറി ചവിട്ടി ബാംഗ്ളൂർ വരെ  ആ രാത്രിയിൽ അവശനായ ആ വയോവൃദ്ധൻ  നിന്ന് യാത്ര ചെയ്തു.

മാഷ് തന്റെ അനുഭവം പറഞ്ഞവസാനിപ്പിച്ചപ്പോൾ മതിയായ    ടിക്കറ്റ് ഇല്ലാതെ യാത്ര ചെയ്തതിനാൽ പരിശോധകന്മാർ ഫൈൻ ഈടാക്കിയതും റിസർവേഷനില്ലാതെ ആ കമ്പാർട്ട്മെന്റിൽ യാത്ര ചെയ്യാൻ അനുവദിക്കാതിരുന്നതും      നിയമ പ്രകാരം ശരിയാണ് എന്നും എന്നാൽ അത് നടപ്പിലാക്കിയ രീതിയിൽ ഒരു മനുഷ്യനോടുള്ള പകയും വാശിയും വ്യക്തമാണെന്നും  ഏതായാലും സംഭവങ്ങൾ വിശദീകരിച്ച്  ബന്ധപ്പെട്ട റെയിൽ വേ ഡിവിഷൻ മാനേജർക്കും  റെയിൽ വേ മന്ത്രിക്കും പരാതി അയക്കാനും  ഞാൻ മാഷിനോട് പറഞ്ഞു.  മറ്റ് ചില നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകുകയും  വസ്തുതകൾ വിശദീകരിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ  മാഷിന് സമാധാനമായി. അദ്ദേഹം സന്തോഷത്തോടെ യാത്ര പറഞ്ഞ് പിരിയുകയും ചെയ്തു.
ആ ടിക്കറ്റ് പരിശോധകൻ  ചെയ്തത് മനുഷ്യത്വ രഹിതമായ  പ്രവർത്തിയും ക്രൂരതയുമാണ്.  ഈ ദീർഘമായ അനുഭവ വിവരണത്തിന്റെ ആദ്യ ഭാഗത്ത് പറഞ്ഞ  “നിയമം മനുഷ്യന് വേണ്ടി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതാണ്, മനുഷ്യൻ നിയമത്തിന് വേണ്ടി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതല്ല“  എന്ന വാക്യം  മാഷിന്റെ  അനുഭവത്തിൽ അന്വർത്ഥമായി വരുന്നു.

Tuesday, January 8, 2019

എവിടെ പോയി മലയാള മണമുള്ള ഗാനങ്ങൾ ?

മഞ്ഞലയിൽ മുങ്ങിത്തോർത്തി
ധനുമാസ ചന്ദ്രിക വന്നു
നിന്നെ മാത്രം കണ്ടില്ലല്ലോ നീ മാത്രം വന്നില്ലല്ലോ
പ്രേമ ചകോരീ  പ്രേമ ചകോരീ

ധനുമാസ കുളിരിൽ  രാത്രികൾ  മനോഹരമാകുമ്പോൾ  മനസിലെവിടെയോ നിന്ന്  അനുഗ്രഹീത ഗായകൻ  ജയചന്ദ്രൻ പാടിയ  ഭാസ്കരൻ മാഷ്‌ --  ദേവരാജൻ ടീമിന്റെ കളിത്തോഴൻ സിനിമയിലെ  ഈ ഈരടികളുടെ അനുരണനങ്ങൾ ഉണർന്നെഴുന്നേൽക്കുന്നു. അവ നമ്മളെ ഈ ഗാനം മൂളാൻ എന്ത് കൊണ്ടാണ്     പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്?

ഹേമന്ത യാമിനി തൻ  പൊൻ വിളക്ക് പൊലിയാറായി
മാകന്ദ ശാഖകളിൽ  രാക്കുയിലുകൾ മയങ്ങാറായി
താമസമെന്തേ വരുവാൻ  പ്രാണസഖീ എന്റെ മുമ്പിൽ
താമസമെന്തേ അണയാൻ പ്രേമമയീ എന്റെ മുമ്പിൽ

54 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് മലയാളികൾക്ക് കിട്ടിയ  ഈ ഗാനം ഭാസ്കരൻ മാഷും ബാബുക്കയും യേസുദാസും കൂടി ഭാർഗവീ നിലയത്തിന് വേണ്ടി ഒരുക്കിയതല്ല പിന്നീടുള്ള എല്ലാ തലമുറകൾക്കും കൂടിയാണെന്ന് ഇപ്പോഴും ഈ ഗാനം  ഗാനമേളകളിൽ  യുവത ആഘോഷമാക്കുന്നതിൽ നിന്നും വെളിവാകുന്നില്ലേ?

പ്രണയ കലഹത്താൽ മൗനം പൂണ്ടിരിക്കുന്ന ഭാര്യയും ഭർത്താവും കാലങ്ങൾക്കപ്പുറത്ത്  ലൈലാ മജുനുവിൽ നിന്നും കമുകറ പുരുഷോത്തമൻ ആലപിച്ച
മിണ്ടാത്തതെന്താണ്  തത്തേ ഗാനം മറന്നോ
നാണംവന്നോ നീ മിണ്ടാത്തതെന്താണ് തത്തേ

എന്ന ഗാനം   റ്റിവിയിൽ  ഇന്നത്തെ തലമുറ ആലപിക്കുന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ  എല്ലാ കലഹവും മറന്ന്  പരസ്പരം പ്രണയത്തോടെ നോക്കുകയും കെട്ടിപ്പിടിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുള്ള അനുഭവങ്ങൾ നാമെത്ര തവണ കേട്ടിരിക്കുന്നു.

അങ്ങിനെ എത്രയേത്ര മധുര മനോഹരങ്ങളായ മലയാള സിനിമാ---നാടക ഗാനങ്ങൾ....അവ. ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നത് കൊണ്ടല്ലേ പുതിയ സംഗീതഉപകരണങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ  അവ  ഇപ്പോഴും പിന്നെയും പിന്നെയും  അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട് കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഉദാഹരണം  “എല്ലാരും ചൊല്ലണ് എല്ലാരും ചൊല്ലണ് കല്ലാണ് നെഞ്ചിലെന്ന്.....
വർഷങ്ങൾക്കപ്പുറത്ത്  ബോംബെയിലെ  തെരുവിലൂടെ നടന്ന് പോകുമ്പോൾ  “ കായലരികത്ത് വലയെറിഞ്ഞപ്പോൾ “ വിവിധ ഭാരതിയിലൂടെ  റേഡിയോയിൽ നിന്നും ഒഴുകി വന്നു. അപ്പോൾ ആ തെരുവിൽ  ആരെല്ലാമാണ് മലയാളികളെന്ന്  ആ നിമിഷം തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞു.
 മലയാള സിനിമാ ഗാന ശാഖക്ക്   പിന്നെന്ത് സംഭവിച്ചു, മലയാള ഗാനങ്ങൾക്ക്. ഇന്നും സംഗീതസംവിധായകരും  ഗാനരചയിതാക്കളും ഇല്ലാതായിട്ടാണോ?  ഓരോ നാടിനും ഓരോരോ ശീലുകളുണ്ട്. ആ മണ്ണിന് യോജിച്ചത്.  അതിന് പകരം  പാശ്ചാത്യ മോഡലിൽ  ഓഓഓഓ...ഊഊഉ...ഈഈഎ... എന്ന് അലറി വിളിച്ചും വലിയ ഡ്രമ്മും അതിന്റെ അനുസാരികളും കൂടി ശബ്ദ ഘോഷങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതാണ്  സംഗീതമെന്നും എങ്ങിനെയോ  പുതിയ തലമുറ ധരിച്ച് വശായി, അതിനെ തുടർന്ന് ഈണങ്ങൾ ആ വഴിക്ക് പോയാലേ പുതിയ തലമുറ ഇഷടപ്പെടൂ എന്നായി. അങ്ങിനെയാണ് നിന്റമ്മേടെ ജിമുക്കി കമ്മൽ ജയിച്ച് കയറിയത്. അതാണ് ഫാഷനെന്നും  അവർ ഉറച്ച് വിശ്വസിച്ചു.  റ്റിവി.യിലെ പരസ്യങ്ങളുടെ  കൂടെ വരുന്ന പാട്ടുകൾ ഈ മോഡലിലാണല്ലോ.  വേഗത അതാണല്ലോ ഇപ്പോഴത്തെ പ്രവണത. പഴയ പാട്ടുകൾ ഇഴഞ്ഞ് നീങ്ങുന്നു എന്നാണവരുടെ പരാതി. എങ്കിൽ തന്നെയും ചില സിനിമകളിൽ ഹൃദയഹാരിയായ ഈണങ്ങൾ ഇപ്പോഴും വരുന്നത്  മലയാളികൾ ഏറ്റെടുക്കുന്നു എന്നത് എത്ര ആശ്വാസകരമാണ്.

ഇനി എന്നെങ്കിലും നമ്മുടെ ഈണങ്ങൾ നമ്മുടെ നാടിന്റെ ഈണങ്ങൾ  തിരിച്ച് വരുമോ?!

Monday, December 31, 2018

അനുരാഗം പാഷാണമായി തീരുമ്പോൾ

 അനുരാഗം പരിപാവനമാണ്. ദിവ്യമായ അനുഭൂതി  പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന വികാരമാണ്. അങ്ങിനെ പലതുമാണ്. പക്ഷേ ആ അനുരാഗം തന്നെ മറ്റുള്ളവർക്ക്  കൊടും വിഷമായി മാറുന്ന ചില സന്ദർഭങ്ങളുണ്ട്. പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുകയും  ഒന്ന് ചേർന്ന് ജീവിക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ആഗ്രഹിക്കുകയും അപ്പോൾ  തടസ്സങ്ങൾ ഉണ്ടാവുകയും  എതിർപ്പ് ശക്തമാവുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ  തടസ്സങ്ങൾ അതിജീവിക്കാൻ  കമിതാക്കൾ  ഒളിച്ചോടുന്നത്   പതിവ് സംഭവങ്ങൾ  മാത്രം. പക്ഷേ  ആ ഒളിച്ചോട്ടത്തിന് വേണ്ടി തെരഞ്ഞെടുക്കുന്ന സന്ദർഭങ്ങൾക്കും  അതിന്റേതായ മര്യാദകൾ ഉണ്ടെന്ന് മാത്രം. മറ്റൊരാളുമായുള്ള വിവാഹത്തിനായി   വിവാഹത്തിന് മുമ്പുള്ള എല്ലാ ചടങ്ങുകൾക്കും   ഒരു മടിയുമില്ലാതെ പങ്കെടുക്കുകയും തന്റെ ഉള്ളിലിരിപ്പ് മനപൂർവം  മറച്ച് വെച്ച് ഭാവി  വരനുമായി  ഫോട്ടോ വരെ എടുക്കുകയും ചെയ്തിട്ട്   രക്ഷിതാക്കൾ കടം കയറി വാങ്ങി വെച്ച സ്വർണം  കയ്യിലാകുന്നത് വരെ കാത്ത് നിന്ന്  വിവാഹ ദിനം   അതിരാവിലെ  കമിതാവുമായി  ഒളിച്ചോടുന്നതിന്റെ പേര്  അനുരാഗമെന്നല്ല  പോക്രിത്തരം എന്നാണ്.  അത് ആണായാലും പെണ്ണായാലും  ആര് കാണിച്ചാലും ആ രക്ഷിതാക്കളെയും  ആരുമായാണോ  വിവാഹം ഉറപ്പിച്ച് വെച്ചിരുന്നത് ആവ്യക്തിയോടും കാണിക്കുന്ന കൊടും വഞ്ചനയും  നീച പ്രവർത്തിയുമാണെന്ന് തുറന്ന് പറയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ആ രക്ഷിതാക്കളും  പ്രതിശ്രുത വരനും  അനുഭവിക്കുന്ന മാനസിക വ്യഥ  അത്  അളക്കാൻ  ഒരു അളവ് പാത്രവും ഈ ഭൂമിയിലില്ല. തലേ ദിവസം  വിവാഹ പാർട്ടിയിലും അനുബന്ധ ചടങ്ങുകളിലും  യാതൊരു മടിയും കൂടാതെ പങ്കെടുക്കുകയും  ആയതിന്റെ ഫോട്ടോയും മറ്റും  വാട്ട്സ് അപ്പിലും ഫെയ്സ് ബുക്കിലും വ്യാപകമായി പ്രചരിക്കുകയും  ചെയ്തിട്ട് നേരം വെളുക്കുമ്പോൾ പെണ്ണ് ഒളീച്ചോടി പോയെന്ന്  പറയുമ്പോൾ  ഉണ്ടാകുന്ന  ഞെട്ടലിന്റെ ഭീകരത ആ രക്ഷിതാക്കൾക്കും വിവാഹിതനാകാൻ തയാറായി വന്ന  വരനും മാത്രമേ മനസിലാകൂ. ആ വീട് മരണ വീട് പോലെ മൂകമാകും. കല്യാണ വിരുന്നിനായി ലക്ഷങ്ങൾ മുടക്കി തയാറാക്കിയ ആഹാര സാധങ്ങൾ  കൊണ്ട് നടന്ന്  അനാഥ മന്ദിരങ്ങളിലും മറ്റും എത്തിക്കാനായി  പെടുന്ന  പാട്  ശ്രമകരമാകും.  കാര്യമറിയാതെ എത്തി ചേരുന്ന  ക്ഷണിതാക്കളോട് പെണ്ണ് ഒളിച്ചോടി എന്ന് പറയുന്നതിലുള്ള നാണക്കേട് അത് വേറെ. ഇനി ഇതെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ആ വരനോ രക്ഷിതാക്കളൊ പൊതു സ്ഥാപനങ്ങളിലെ ജീവനക്കാർ ആണെങ്കിൽ ആ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ അവർ തിരികെ എത്തുമ്പോൾ അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടി വരുന്ന നാണക്കേട് എന്തും മാത്രമായിരിക്കാം.
പ്രണയ സാഫല്യം നേടുന്നതിന്  ഈ ഒളിച്ചോട്ടം  കുറേ നേരത്തെ ആക്കി കൂടെ? വിവാഹ ദിനം വരെ എന്തിന്  കാത്തിരിക്കണം?

ഈ പോസ്റ്റ്  ഒരു പ്രത്യേക സംഭവത്തോട്  അനുബന്ധിച്ച്  എഴുതിയതല്ല,  നാല് ചുറ്റും  നടക്കുന്നത്  നോക്കി കാണൂമ്പോഴുള്ള വികാര വിചാരങ്ങൾ മാത്രമാണ് ഇതിന് പ്രചോദ്നമായത്..  അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഇത് ഇന്ന ആളെ പറ്റിയല്ലേ  ഇത് അവരെ സംബന്ധിച്ചല്ലേ  എന്നൊന്നും  ആരും കമന്റുകളിലൂടെ ദയവ് ചെയ്ത്  ചോദിക്കരുത്. ഇത് ആരെയും പറ്റിയല്ല  എന്നാൽ എല്ലായിടത്തും സംഭവിക്കുന്നത് മാത്രം.
 സ്വന്തം വികാരങ്ങൾക്ക് മാത്രം ഊന്നൽ കൊടുത്ത്  ചിന്തിക്കുന്നവരും പ്രവർത്തിക്കുന്നവരും   മറ്റുള്ളവരുടെ വേദനകളും  കഷ്ടതകളും കൂടി മനസിലാക്കാൻ  ശ്രമിച്ചാൽ എത്ര നന്നായിരുന്നു എന്ന് അറിയിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം. അല്ലെങ്കിൽ പരിപാവനമായ  പ്രണയം പാഷാണമായി മറ്റുള്ളവർക്കു  അനുഭവപ്പെടും.

Friday, December 28, 2018

ഇഡ്ഡിലി കുട്ടിയുടെ കൂടുമാറ്റം

ഞങ്ങൾ അയാളെ ഇഡിലി കുട്ടി എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്.  ആ വിളിപ്പേരിന്റെ പൂർവ കഥ എന്താണെന്നറിയില്ല. . വെറും നിരുപദ്രവി ആയിരുന്ന  കഥാപുരുഷൻ  സമയം  ചെലവഴിക്കുന്നത് സ്ത്രീ നിരീക്ഷണത്തിലൂടെയാണ്. അതായത്  റോഡിൽ കൂടി പോകുന്ന  ഏതൊരു സ്ത്രീയുടെയും പുറകെ  ആ ചലന സൗന്ദര്യം വീക്ഷിച്ച്  പതുക്കെ പോകും. കുറേ ദൂരം നടന്നിട്ട് തിരികെ വരും, ഉടനെ തന്നെ അടുത്ത  ഒരെണ്ണത്തിനെ കണ്ടാൽ അതിന്റെ പുറകെ ഗമിക്കും. ഇതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമയം പോക്കൽ പരിപാടി. അങ്ങിനെ ഇരിക്കെ ഞങ്ങൾ  കൂട്ടുകാർ ഒരു ദിവസം റോഡരുകിലെ പീടിക വരാന്തയിൽ വട്ടം കൂടിയിരുന്ന്  സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഇഡിലി കുട്ടി ഒരെണ്ണത്തിന് അകമ്പടി സേവിച്ച്  കിഴക്കോട്ട് വെച്ചടിക്കുന്നത് കണ്ടു. അപ്പോൾ പടിഞ്ഞാറ് നിന്ന്  മറ്റൊരെണ്ണം നടന്ന് വരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ മുമ്പിലെത്തിയപ്പോൾ രണ്ടെണ്ണവും പരസ്പരം കടന്ന് പോയി. പാവം ഇഡ്ഡിലി കുട്ടി  ആകെ കുഴക്കിലായി. അയാൾ രണ്ടെണ്ണത്തിനെയും സൂക്ഷമ നിരീക്ഷണം നടത്തി ; എന്നിട്ടും ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്താൻ സാധിക്കാത്തതിനാൽ  പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഒരു നാണയം എടുത്ത് പൊക്കി ഇട്ട്  തലയോ പുലിയോ  നോക്കി തീരുമാനം എടുക്കുന്നതും അവസാനം കിഴക്ക് നിന്നും വന്നതിന്റെ പുറകെ വെച്ചടിച്ച് പോകുന്നതുമാണ് പിന്നെ ഞങ്ങൾ കണ്ടത്.

ഇപ്പോൾ ഈ കഥ  ഓർമ്മിക്കാൻ കാരണം  ആ മുന്നണിയിൽ നിന്നും ഈ മുന്നണിയിലേക്കും  ഈ മുന്നണിയിൽ നിന്നും ആ മുന്നണിയിലേക്കും തരാതരം    നോക്കി  പുറകെ കൂടി നടക്കുന്ന ചില ഇഡിലി കുട്ടികളെ  കണ്ടത് കൊണ്ടാണ്.