Sunday, September 27, 2026

കടക്കെണി.....

 കടം...രോഗം ഇത് രണ്ടും  ഇല്ലെങ്കിൽ ജീവിതം സമാധാനം നിറഞ്ഞതാകും.

പണ്ട് പട്ടിണിയുടെ  പടു കുഴിയിൽ വീണ കാലത്തും എന്റെ പിതാവ് കടം വാങ്ങിയിരുന്നില്ല.

മരിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആകെ ബാദ്ധ്യത: 65 പൈസാ മാത്രം, അതും അടുത്തുള്ള കടയിൽ.  അത്  കൊടുത്ത് തീർക്കാൻ എന്നെ ചുമതലപ്പെടുത്തിയിട്ടാണ് അദ്ദേഹം കണ്ണടച്ചത്.

അത് കണ്ട് പഠിച്ച ഞാൻ ജീവിതത്തിൽ കഴിവതും  കടത്തിൽ ചെന്ന് പെടാതിരിക്കാൻ  ശ്രമിച്ചിരുന്നു. നാല് ചുറ്റും കാണുന്ന പ്രലോഭനങ്ങളിൽ ചെന്ന് പെടാതിരുന്നാൽ ഒരു  പരിധിവരെ ബാദ്ധ്യതപ്പെടാതെ ജീവിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ജീവിതാനുഭവങ്ങൾ എന്നെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.

എന്നാൽ ഇന്നത്തെ തലമുറ  എല്ലാതരത്തിലും  കടത്തിൽ ചെന്ന് വീഴാനുള്ള സാഹചര്യങ്ങൾ  ലോകത്ത് ധാരാളമാണ്.

പ്രലോഭനങ്ങളുടെ  പെരുമഴയിൽ അവർ പെട്ട് പോകുന്നു. കമ്പോളം അവരെ ഓരോ പലോഭനങ്ങളിൽ  എളുപ്പത്തിൽ വീഴിക്കുന്നു.

വീട്, വാഹനം, മൊബൈൽ,  റ്റി.വി., അങ്ങിനെ നാനാവിധ  പ്രലോഭനങ്ങൾ.  അവയെല്ലാം വാങ്ങാനുള്ള  തുക ഉദാരമായ വ്യവസ്ഥകൾ എന്ന് തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ച്  നമ്മളെ കൊണ്ട് കടത്തിൽ ചാടിക്കുന്നു. ഇൻസ്റ്റൽമെന്റ്, ഇ.എം.എ. തുടങ്ങിയ മനോഹരമായ പേരുകളാൽ  ഈ കെണിയുടെ ഉപരിതലം  മറച്ച് നമ്മളെ അതിൽ പെടുത്തുന്നു.  ലോൺ തരുമ്പോഴുള്ള  ഉദാരത  തിരിച്ചടവ് മുടങ്ങുമ്പോൾ കാണിക്കാറില്ല. അവിടെ ഇറച്ചി വെട്ടുകാരന്റെ വെട്ട് കത്തിയേക്കാളും ക്രൂരമാണ്. പെരുമാറ്റം.

ഉറക്കമില്ല, സ്വസ്തതയില്ല,  ശാന്ത സ്വഭാവക്കാരനായ നമ്മളെ അസഹിഷ്ണതയും കളവ് പറയുന്നവനുമാക്കി മാറ്റുന്നു. 

ലോണെടുത്ത് വീട് വെച്ചവന് സമാധാനമായ ഉറക്കം  ആ വീട്ടിൽ കിട്ടുകയില്ല.

തിരിച്ചടവ്  ഇ.എം.എ.   ഏത് നേരവും ഈ ചിന്ത തന്നെയാണ് മനസ്സിൽ.

അപ്പോൾ ചിന്തിക്കും ഉള്ളത് കൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെട്ട്  ജീവിച്ചാൽ മതിയായിരുന്നു, എന്ന്.

വർഷങ്ങളുടെ കോടതി അനുഭവങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് ഈ കുറിപ്പുകൾ.

Friday, September 11, 2026

കൂട്ടിനു മകൻ

 

രണ്ട് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ്  എന്റെ മകൻ ഷിബു മരിച്ചു.

 കഴിഞ്ഞ ബുധനാഴ്ച (9--9--2026) അവന്റെ അമ്മയും  അന്തരിച്ചു, ഇന്നലെ   ഷിബുവിന്റെ കബറിന് കുറച്ച്  ഇപ്പുറം മാറി.അവരെ  മറമാടി.

അമ്മയും മകന്റെയും  കബറുകൾ അവിടെ നിന്ന് മാറി മാറി നോക്കിയപ്പോൾ മനസ്സ് വല്ലാതെ നൊമ്പരപ്പെട്ടു.

ഷിബുവിന്റെ മകൻ  അപ്പുവിന്    (ആഷിക് ഷിബു) ഈ രണ്ട് പേരും പ്രാണനിൽ പ്രാണനാണ്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ   ഇന്ന് കൂട്ടിനായി പള്ളി പറമ്പിൽ  വന്ന ബാപ്പയുടെ അമ്മയെയും ചേർത്ത്  പിടിച്ച്അവന്റെ ബാപ്പാ സ്വർഗ വാതിലിലേക്ക്  യാത്രക്ക് തയാറായി  നിൽക്കുന്ന  ഈ ചിത്രം അവൻ തയാറാക്കിയപ്പോൾ  അതിന് പല മാനങ്ങൾ കൈവന്നു,.

ഈ ഫോട്ടോ എന്റെ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ  തരളിതമാക്കുന്നല്ലോ.

Wednesday, August 26, 2026

ഒരു ഓണം കൂടി കടന്ന് പോകുമ്പോൾ

 ഒരു ഓണം കൂടി കടന്ന് പോകുന്നു.

വെളിയിൽ മഴ തകർത്ത് പെയുകയാണ്. ഈ മഴ ഓണത്തിന്റെ എല്ലാ പകിട്ടും ഇല്ലാതാക്കി.

പട്ടിണിയുടെ ഇന്നലെകളിൽ  വയറു നിറച്ച്  ഒരു ദിവസമൊന്ന് ഉണ്ണുവാൻ കാത്തിരുന്ന മലയാളി കാണം വിറ്റും ഓണം ഉണ്ണേണ്ട ഗതികേടിൽ നിന്നും  കര കയറിയെങ്കിലും   മറ്റ് പല കാരണങ്ങളാലുംചിങ്ങ മാസത്തെ കാത്തിരുന്നു.

 പത്തായം നിറഞ്ഞപ്പോഴുള്ള ആലസ്യത്തിന് ഒരു  ഉത്തേജനം പോലെ വിളവെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞ് ചിങ്ങ മാസത്തിലെ തിരുവോണ നാളിനെയും മറ്റും ആഘോഷ ദിനങ്ങളായി മലയാളി കണ്ടിരുന്നു.  ഇടവപ്പാതിക്കും തുലാക്കോളിനും മധ്യേയുള്ള  കുറച്ച് ദിനങ്ങളിലെ കാലാവസ്ഥയുടെ പ്രസന്നത  എന്തെന്നില്ലാത്ത ഹർഷോന്മാദം ഉളവാക്കിയപ്പോൾ  ആ ദിനങ്ങൾ ഉൽസവ ലഹരിയായി  മാറി. പുതിയ ഉടുപ്പ് വാങ്ങാനും ബന്ധു വീട് സന്ദർശനത്തിനും  കേളികളിൽ അഭിരമിക്കാനും  ഈ ദിവസങ്ങൾ ഉപയോഗപ്പെടുത്തി.

പതിവ് തെറ്റിയുള്ള  മഴ എല്ലാ ആഘോഷങ്ങളും  തകരാറിലാക്കി.

എല്ലാ പതിവുകളെയും തെറ്റിക്കുന്നത്  മനുഷ്യന്റെ പ്രകൃതിയിലേക്കുള്ള കടന്ന് കയറ്റം തന്നെയാണ്. അപ്പോൾ  ഇടവത്തിൽ മീനത്തിലെ ചൂട് അനുഭവപ്പെടും  ചിങ്ങത്തിൽ തോരാത്ത മഴ പെയ്യും. അങ്ങിനെ പലതും പലതും സംഭവിക്കും.

സർവം സഹയാണ് ഭൂമിയെങ്കിലും  സഹിക്കുന്നതിനുമുണ്ടല്ലോ ഒരു അതിര്. ആ അതിരു ഭേദിച്ചിരിക്കുന്നു നമ്മൾ.  

 അതിന്റെ ഫലമാണ് ഓണത്തിന് നിർത്താതെ പെയ്യുന്ന മഴ.

Monday, July 20, 2026

കാത്തിരിപ്പ്

 അന്തരീക്ഷമാകെ പൂ നിലവ് നിറഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന ആ  നേരത്ത് ഞാൻ വീട്ടിലെത്തി.

സമയം പുലർച്ച രണ്ടര മണി ആയി കാണും  അത് വരെയും കൂട്ടുകാരുമൊത്ത് അമ്പലപ്പുഴക്കടുത്ത് കാക്കാഴം പള്ളിയിൽ  ചന്ദനക്കുടം പെരുന്നാളിന്  പോയിരിക്കുകയായിരുന്നു. 

  എല്ലാ കുസൃതിത്തരങ്ങളും കാണിച്ച് . കാക്കാഴം മുതൽ ആലപ്പുഴ വട്ടപ്പള്ളി വരെ  ആ നിലാവത്ത് ഞങ്ങൾ നടന്നു.

വട്ടപ്പള്ളി എത്തിയപ്പോൾ അവരവരുടെ വീടുകളിലേക്ക് എല്ലാവരും തിരിഞ്ഞു. എന്റെ വീടിൽ എല്ലാവരും ഉറക്കമാണ് വാപ്പാ തിണ്ണയിൽ  വീതിയുള്ള ഒരു ബെഞ്ചിലാണ് കിടക്കുന്നത്. അവിടേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ബെഞ്ചിൽ ആരോഒരാൾ പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുന്നു.

തെളിഞ്ഞ നിലാ വെട്ടത്തിൽ അത് ബാപ്പാ ആണെന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഒളിച്ച് കയറി കിടക്കാമെന്ന് കരുതി വന്നതാണ്. ഞാൻ ചമ്മി പോയി.

“ നേരം ഒരുപാടായി, പോയി കിടന്നുറങ്ങ്...“ വാപ്പാ പറഞ്ഞു.

ഒന്നും മറുപടി പറയാതെ  ഞാൻ സാധാരണ കിടക്കുന്ന ചായ്പ്പിൽ കയറി ഉറങ്ങാൻ കിടന്നപ്പോൾ  ചിന്തിച്ചു.. വാപ്പാ ഇത് വരെ ഉറങ്ങാതെ എന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുകകയായിരുന്നോ.

പകൽ മുഴുവൻ ഞങ്ങളെ പോറ്റാൻ ജോലി ചെയ്ത മനുഷ്യൻ , ഇത് വരെ    ഞാൻ വരുന്നതും കാത്ത് ഉറങ്ങാതെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. 

ഉറങ്ങാതെ ഇരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തെല്ലാം ചിന്തകളാണ് കടന്ന് പോയിട്ടുള്ളത്. എന്നെ കാണാത്തതിലുള്ള ഉൽക്കണ്ഠ് എത്രമാത്രമായിരിക്കും. ഇതൊന്നും അന്നെനിക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റിയില്ല.

വാപ്പാ കിടന്ന് ഉറങ്ങാമായിരുന്നില്ലേ, ഞാൻ തിരികെ വരുമല്ലോ, വെറുതെ ഉറക്കമിളക്കേണ്ട കാര്യമുണ്ടായിരുന്നോ. ഇതെല്ലാമായിരുന്നു ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീഴുമ്പോൾ ഞാൻ അന്ന് ആലോചിച്ചിരുന്നത്.

നീണ്ട വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് ഇപ്പോൾ എന്റെ മക്കൾ പുറത്ത്  പോയിട്ട് വരാൻ വൈകിയിരുന്നപ്പോൾ അവർ തിരികെ വരുന്നതും കാത്തിരുന്ന എനിക്ക്  എന്റെ വാപ്പായുടെ അന്നത്തെ  ഉൽക്കണ്ഠയും  വേവലാതിയും എന്തെന്ന്  തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നു

കുട്ടികൾ വീട്ടിൽ തിരികെ എത്തുന്നത് വരെയുള്ള  ആ നിമിഷങ്ങളിലെ കാത്തിരിപ്പ്, ആ ഉൽക്കണ്ഠ അതിപ്പോൾ എത്രമാത്രമെന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നു.

അന്ന് എന്റെ വാപ്പാ അനുഭവിച്ചതും ഇത് തന്നെ ആയിരിക്കും.

ഇനി വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് എന്റെ മക്കളുടെ കുട്ടികൾ രാത്രി വീട്ടിലെത്താൻ വൈകിയാൽ എന്റെ മക്കൾക്കും ഈ ഉൽക്കണ്ഠ ഉണ്ടാകുമോ എന്തോ?

Monday, June 29, 2026

സിനാൻ.....

 ഞങ്ങളുടെ സിനാൻ......

ഒരു ബഷീറിയൻ   സ്റ്റൈലിൽ ആണ് ഇന്ന് സിനാൻ.


ചാരുകസേരയിൽ  ചിന്തയിൽ മുഴുകി....

സമീപം കടും ചായ ഉണ്ട്. പിന്നെ  സ്ഥിരം സംഗീത ശ്രവണ സഹായിയും.

അതിൽ പാട്ട് “ സോ ജാ രാജകുമാരിയോ , ദുനിയാകേ രഖ് വാലയോ ആകാം.

അതുമല്ലെങ്കിൽ  “ അനുരാഗ നാടകത്തിൻ അന്ത്യമാം രംഗം തീർന്നൂ“ , “ചിരിക്കുമ്പോൾ കൂടെ ചിരിക്കാൻ“  ഏതെങ്കിലും  ശാസ്ത്രീയ സംഗീതം, ഇവയൊക്കെ ആകാം.

കാരണം അതെല്ലാമേ അവന് ഇഷ്ടപ്പെടൂ.. അവന്റെ മാതാപിതാക്കളോ അവ്ന്റെ വല്യാപ്പയോ  ജനിക്കുന്നതിനു മുമ്പുള്ള സോജാ രാജകുമാരീ  എങ്ങിനെ 15 വയസ്സ്കാരനായ ഇവൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്നുള്ളത് ഇപ്പോഴും ഞങ്ങളെ അതിശയിപ്പിക്കുന്ന  സത്യമാണ്.

 ചെറുപ്പം മുതലേ സിനാന് ആ വക പാട്ടുകളാണ് ഇഷ്ട്ടമെന്ന് അവന്റെ ഭാവത്തിൽ നിന്നും പ്രതികരണങ്ങളിൽ നിന്നും മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.

ഇപ്പോൾ സംസാരിക്കാത്ത അവൻ  ഒരു ദിവസം ഇതെല്ലാം പാടിയേക്കാം.

അതിശയങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ  ദൈവത്തിനല്ലേ കഴിയൂ.  

ആ അതിശയത്തിനായി എന്നുമെന്നും പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.