Wednesday, June 24, 2015

വണ്ടി ഉണ്ട് ,ഒരു റോഡ് തരുമോ?

 പണ്ട്  നാല്   കാള വണ്ടിയും  രണ്ട്  സൈക്കിളും  വല്ലപ്പോഴും  ഒരു കാറും പോകാനായി  നിർമ്മിച്ചവയാണ്   കേരളത്തിലെ നിരത്തുകളിൽ   ഭൂരിഭാഗവും. കാലം കടന്ന് പോയപ്പോൾ  ആ  മൺ പാതയുടെ മുകളിൽ  കുറേ  ടാർ പുരട്ടി മിനുസപ്പെടുത്തി,  ചില  ഇട റോഡുകളിൽ കോൺക്രീറ്റും  ചെയ്തു.      ദേശീയ പാതയായി കണക്കിലെടുത്തവയുടെ വശങ്ങളിൽ ഒഴിഞ്ഞ് കിടന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ   നിന്നും അൽപ്പമെടുത്ത്   നിലവിലുണ്ടായവയോട്  കൂട്ടി ചേർത്ത്  ചിലയിടങ്ങളിൽ  വീതി  കൂട്ടിയതല്ലാതെ  കാര്യമായ  വീതി കൂട്ടലൊന്നും നടന്നുമില്ല. എന്നാൽ ഇന്ന് ഒരു വീട്ടിൽ ഒന്നിലധികം വാഹനങ്ങൾ ഉപയോഗത്തിലിരിക്കുന്ന  അവസ്ഥയാണ് കേരളത്തിലുള്ളത്. നിരത്ത് പഴയ സ്ഥിതിയിൽ  നിലകൊള്ളുകയും വാഹനങ്ങളുടെ എണ്ണം ഭീതിജനകമായി  വർദ്ധിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ  ആ വാഹനങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളാനാവാത്ത  വിധം നിരത്തുകൾ വീർപ്പു മുട്ടിയിട്ടും  പുതിയ നിരത്തുകളുടെ  നിർമ്മാണത്തിലോ  നിലവിലുള്ളവ നാല് വരി പാത ആക്കി വികസിപ്പിക്കുന്നതിലോ യാതൊരു താല്പര്യവുമില്ലാതെ ഭരണകൂടങ്ങൾ വന്നും പോയുമിരിക്കുന്നു.
 നിരത്തിന് വീതി കൂട്ടാൻ സമീപസ്ഥമായ സ്ഥലം  അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. എന്നാൽ
പാത വികസത്തിനോ പുതിയ നിരത്ത് നിർമ്മിക്കുന്നതിനോ പൊന്നും വില കിട്ടിയാൽ  പോലും വസ്തു വിട്ട് കൊടുക്കാത്ത മനസ്ഥിതിയാണ് മലയാളികൾക്കുള്ളത്.  കയ്യാലയും വേലിയും അതിരുകൾ  സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നിടത്ത്  ഇന്ന് മതിലുകളുടെ പ്രളയമാണ് .അഞ്ച്ച് സെന്റായാലും അതിനും ഒരു മതിൽ നിർബന്ധമാണ് . മതിൽ കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ   ആ സ്ഥലത്തിൽ അൽപ്പം റോഡിന് വീതി കൂട്ടാൻ   ചോദിക്കാൻ     മടി ഉണ്ടാകും.   അയൽ വാസിയുടെ  സ്ഥലം വേണമെങ്കിൽ എടുക്കുക  എന്റെ സ്ഥലം ഞാൻ തരില്ല  എന്ന ഈ മനോഭാവമാണ്  പാത വികസനത്തിന്റെ മുഖ്യ ശത്രു. അവസാനം വാഹനങ്ങളുടെ എണ്ണം   പെരുകി പെരുകി  നിലവിലുള്ള നിരത്തുകൾ മതിയാകാതെ ആകാശത്ത് കൂടി  ഇനി വണ്ടി ഓടിക്കുമോ എന്തോ?!!!

Tuesday, June 9, 2015

ഇരയെ വലയിലാക്കുന്ന പരസ്യങ്ങൾ

 വരേണ്യ വിഭാഗത്തിന് സമൂഹത്തിൽ ലഭിക്കുന്ന സ്ഥാനം സാധാരണക്കാരനെ എന്നും ആകർഷിച്ചിരുന്നു. ആ സ്ഥാന ലബ്ധി  അധസ്ഥിതൻ  എന്നും  സ്വപ്നം കണ്ട്കൊണ്ടുമിരുന്നു. അത്  കൊണ്ട് തന്നെ  തനിക്ക്  കിട്ടുന്ന സൗകര്യത്തിനുള്ളിൽ നിന്ന് കൊണ്ട്     വരേണ്യ വിഭാഗത്തിനെ  അനുകരിക്കാനും  മാതൃകയാക്കാനും എന്നും സാധാരണക്കാരൻ  ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.

 ഈ സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞാൽ  റ്റി.വിയിലെ പരസ്യത്തിന്റെ ഗുട്ടൻസ്  നമുക്ക് മനസിലാക്കാൻ  കഴിയും.  വെളുത്ത  സൗന്ദര്യമുള്ള  പെണ്ണ്,  പരിഷ്കൃത വേഷധാരിയായ  കോമളനായ യുവാവ് ,           തുടു തുടുന്നനെ കൊഴു കൊഴുങ്ങനെള്ള   കുഞ്ഞുങ്ങൾ               കെട്ടിലും മട്ടിലും കേമത്തം പ്രദർശിപ്പിക്കുന്ന  കെട്ടിടങ്ങൾ ഇവയെല്ലാമാണ് പരസ്യങ്ങളിലെ മാതൃക. സോപ്പ്  മുതൽ ഉണക്ക മീൻ  വരെ  വ്യാപാര പരസ്യങ്ങൾക്ക്  ഈ മാതൃകകളാണ് ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നത്. ഏതെങ്കിലും ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെ  പരസ്യങ്ങൾക്ക്  കറുത്ത,  അത്രക്ക് സൗന്ദര്യമില്ലാത്ത പെണ്ണിനെയോ സാധാരണക്കാരന്റെ  ശിശുവിനെയോ   സാധാരണക്കാരന്റെ കൊച്ച് വീടും അതിന്റെ അന്തർ ഭാഗങ്ങളേയോ  ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയതായി  കാണാൻ  കഴിയില്ല. എപ്പോഴും ഉയരങ്ങളിലേക്ക്  നോക്കി കഴിയുന്ന അധസ്ഥിതൻ  വരേണ്യർ  ചെയ്യുന്നതിന്റെ തനിയാവർത്തനം നടത്തുമ്പോൾ  കുത്തക മുതലാളിയുടെ കച്ചവടം  പൊടി പൂരമായി നടന്ന്  പോകും. അങ്ങിനെ തമ്പ്രാനും തമ്പ്രാട്ടികളും ഉപയോഗിക്കുന്ന സോപ്പും  പൗഡറും  ഫെയ്സ് ക്രീമും  അച്ചാറും  തേയിലയും  സ്റ്റവ്വും മറ്റും മറ്റും വാങ്ങാൻ അഹമഹമികയാ  നമ്മളും  മുമ്പോട്ട് വരുന്നു. പഴയ ബ്ലാക്ക്  അന്റ് വയിറ്റ്  സിനിമകളിൽ മുതലാളിയുടെ കസേരയിൽ  മുതലാളി  ഇല്ലാത്ത നേരം   മുതലാളി  ചമഞ്ഞ്   ചുരുട്ടും വലിച്ച്  മുതലാളി പദം അഭിനയിക്കുന്ന  വേലക്കാരനെ പോലെ  നമ്മൾ  ഈ വക സാധനങ്ങൾ വാങ്ങി വരേണ്യ വിഭാഗത്തിലേക്ക്  കടന്ന്  കയറാൻ  തത്രപ്പെടുമ്പോൾ  നമ്മളെങ്ങിനെ മാഗി ന്യൂഡിൽസ്   വാങ്ങി  നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ   തീറ്റിക്കാതിരിക്കും? അടുക്കളക്ക്  പകരം  ഹോട്ടൽ പാഴ്സൽ  വീട്ടിലേക്ക്  കടത്താതിരിക്കും.ഫെയ്സ് ക്രീം വാങ്ങി കറുത്ത മുഖത്തെ വെളുത്തതാക്കാൻ ശ്രമിക്കാതിരിക്കും?

ശ്രവണം  ഒരാഴ്ച  നമ്മുടെ  തലയിൽ  നിൽക്കുമ്പോൾ ദൃശ്യം  ഒരു വർഷം  നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ  തങ്ങി  നിൽക്കും. ദൃശ്യ പരസ്യത്തിന്റെ പ്രയോജനം  അതാണ് . അത്   തന്നെയാണ് റ്റി.വി.പരസ്യക്കാർ  പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്ന   സിദ്ധാന്തവും

Thursday, May 28, 2015

ഒരു പേരിലെന്തിരിക്കുന്നു

ഒരു  പേരിൽ  എന്തിരിക്കുന്നു  എന്ന് ചോദിച്ചത്  ആംഗലേയ കവി.
പേരിൽ  പലതുമുണ്ട്,  ചിരിക്കാനും ചിന്തിക്കാനും  എന്ന് അനുഭവങ്ങൾ  പറയുന്നു. ചിലരുടെ   പേര്  പറയുമ്പോൾ  അത്   കേൾക്കുന്നവരിൽ ചിരിക്കുന്നവരും  നെറ്റി ചുളിക്കുന്നവരും  ധാരാളം.
 പണ്ട്  മലയാള  പാഠാവലിയിൽ നിന്നും  പഠിച്ച ഒരു  ലേഖനത്ത്റ്റെ ആദ്യഭാഗം  ഇന്നും  മനസിൽ മായാതെ നിൽക്കുന്നു. " ക്ഷീരസാഗരൻ നായർ എന്ന് പേര്  എന്നാൽ  വീട്ടിൽ മോര്  പോലും  എടുക്കാനില്ല. ചക്രവർത്തിയുടെ  വീട്ടിൽ അടുപ്പിൽ  പൂച്ച  കയറി  കിടക്കുന്നു.  താമരാക്ഷിക്ക്  കോങ്കണ്ണുള്ളതിനാൽ  പെണ്ണ് കാണാൻ  വന്നവർ മടങ്ങി  പോയി.  എന്നിങ്ങനെ സരസമായി ആ  പാഠം   പറഞ്ഞ് തന്ന കുറുപ്പ്  സാർ  എവിടെയാണാവോ?!
കാലമേറെ  കടന്ന് പോയിട്ടാണ്  എന്റെ പേരിന്റെ അർത്ഥം  ഞാൻ  മനസിലാക്കുന്നത്.

എന്റെ ചെറുപ്പകാലത്ത് കൃഷ്ണനെ കിണ്ണൻ  എന്നും ഗോവിന്ദനെ കോന്നനെന്നും നീലകണ്ഠനെ    നീലാണ്ടനെന്നും   മാത്യുവിനെ മത്തായിയെന്നും ഗീവറീതിനെ കീ വറീച്ചനെന്നും  മുഹമ്മദിനെ മമ്മത്  എന്നും  അബൂബക്കറിനെ അവ്വക്കരെന്നും  ഫാത്തിമായെ  പാത്തു എന്നും ഖദീജായെ കയ്യുമ്മാ  എന്നും   വിളിക്കുന്നതിൽ ആ പേര് വഹിക്കുന്നവർക്ക്  ഒരു  പരാതിയുമില്ലായിരുന്നു.

പരിഷ്കാരം  ഏറി വന്നപ്പോൾ  ഭാര്യാ ഭർത്താക്കന്മാരുടെ  പേര് സമന്വയിപ്പിച്ച്  അർത്ഥമുള്ളതോ  ഇല്ലാത്തതോ  ആയ  പേരുകൾ കുട്ടികൾക്ക്  നൽകി  തുടങ്ങി. ആ പേരുകളിൽ    ഭൂരിഭാഗവും രണ്ടോ മൂന്നോ  വാക്കുകളിൽ  ഒതുങ്ങി  നിന്നു. അതിൽ  ചില  പേരുകൾ  നമ്മുടെ  ഭാഷയിൽ അർത്ഥ രഹിതമായിരുന്നെങ്കിലും  അന്യ ഭാഷയിൽ  പച്ച  തെറിയായിരുന്നു  എന്ന്  പാവങ്ങൾ  അറിഞ്ഞിരുന്നില്ലല്ലോ.പേര് കൊണ്ട്  ജാതി  തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്ന കാലത്തിൽ പുതിയ  പേരുകൾ  ജാതി രഹിതമായി  തീർന്നു. ഷിബുവും ബിജുവും ബീനയും ജമീലയും സുലേഖയും  എല്ലാ ജാതിക്കാരും  എടുത്തണിഞ്ഞു.
ഭർത്താക്കന്മാരുടെ  പേരുകൾ  പറയുന്നത്  തന്നെ പാപമാണെന്ന് കരുതി "കൊച്ചിന്റച്ചൻ" "വീട്ടുകാരൻ"   "ഇവിടത്തെ ആൾ "  എന്ന  സംജ്ഞാനാമത്തിലൂടെ  ഭർത്താവിനെ സൂചിപ്പിച്ചിരുന്ന  കാലത്ത് നിന്നും  "എടാ--പോടാ" എന്ന് വി ളിക്കുന്ന  കാലത്തേക്ക്  നാം  മാറിയെങ്കിലും ഇന്നും  ഭർത്താവിന്റെ പേര്  പറയാൻ  മടിക്കുന്നവർ  ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുണ്ട്.. നൂറ് മുഹമ്മദ്  എന്ന ഭർത്താവിന്റെ പേര്    കനേഷുമാരി  കണക്കെടുക്കാൻ  വന്നവരോട്  പറയാനുള്ള  മടി  കാരണം     മുത്ത് നബിയുടെ  പേരും  മുമ്പിലൊരു  നൂറും എന്ന്  പറഞ്ഞ്  കൊടുക്കുന്ന  പതിവൃതകൾ  ഇന്നുമുണ്ട്.
പേരുകൾ  ഉണ്ടാകുന്നതെങ്ങിനെയെന്ന്  സരസമായ കഥകൾ  പലതും  പഴകി വളിച്ച്  പോയെങ്കിലും  പുതിയ  തലമുറക്ക് അജ്ഞാതമായ  ആ തമാശകൾ  ആവർത്തിക്കുന്നത്   ക്ഷന്തവ്യമാണെന്ന് കരുതുന്നു
 സഭകൾക്ക്  പേര്  വന്നതിന്റെ  തമാശ രൂപം  ഞങ്ങളുടെ മത്തായിച്ചൻ ഒരു വെടി വട്ടത്തിൽ പറഞ്ഞ് തന്നത്   ആവർത്തിച്ചാൽ  ഇപ്രകാരമാണ്.
ഒരു കല്യാണ വീട്ടിൽ വെച്ച്  എല്ലാവരും കൂടിയിരുന്ന്  കായ് കറികൾ നുറുക്കുന്നതിനിടയിൽ   സഭാ തർക്കം  സംഭാഷണ വിഷയമായ സമയം  കൂട്ട അടി നടന്നപ്പോൾ  ഭയങ്കര ബഹളം ഉണ്ടാക്കി  കൊണ്ടിരുന്ന  തോമായോട് "മാറ്  തോമാ,  എന്ന്  മദ്ധ്യസ്ഥർ പറഞ്ഞത്  കേട്ട് മാറി  നിന്ന  തോമായും  കൂട്ടരും  മാർത്തോമാ സഭയായി  തീർന്നെന്നും  ശല്യം  ഉണ്ടാക്കി  നിന്ന ചാക്കോയെ "ചാക്കോ വാ " എന്ന്  പറഞ്ഞ്  അവിടെ  നിന്നും  മാറ്റിയപ്പോൾ  ചാക്കോയും കൂട്ടരും ചാക്കോ വാ  അഥവാ   യാക്കോബാ  എന്നു  അറിയപ്പെട്ടെന്നും  ബാക്കി  ഉള്ളവർ ഇരുന്ന് " കാ തൊലി"  എന്ന് പറഞ്ഞത്  അനുസരിച്ചവർ കാത്തലിക്ക്  ആയി  തീർന്നെന്നും  സരസമായി  മത്തായിച്ചൻ പറഞ്ഞത്  പിള്ളാര്  കഥകളായി  കൂട്ടാമെങ്കിലും  സഭാ തർക്കത്തിന്റെ അർത്ഥരാഹിത്യത്തെ  ആ  കഥ സൂച്ചിപ്പിച്ചിരുന്നുവല്ലോ.

പിൽക്കാലത്ത് പണ്ഡിതനായി  തീർന്നപ്പോൾ  ഉമ്മയും ബാപ്പയും ഇട്ടിരുന്ന പേരുകൾ  തന്റെ പാണ്ഡിത്യത്തിന് ചേർന്നതല്ലെന്ന തിരിച്ചറിവിനാൽ  ഗസറ്റ് മുഖേനെ പേര് മാറ്റിയ ഇമാമുമാർ/ ഉസ്താദ്മാർ  ധാരാളം. പുതിയ   പേരുകൾ  വായിൽ കൊള്ളാത്ത വിധം  മുഴച്ച് നിന്നു. അൽ-മുർദാദ് , അൽ-വാസിരി-ഖാസിരി-അൽ-ഹാക്കിമത്ത്...അങ്ങിനെ പോയി ആ പേരുകൾ.  കൂട്ടത്തിൽ പേരിൻ  പിറകെ അവരുടെ ബിരുദവും  കൂട്ടി  ചേർത്തപ്പോൾ അൽ-ഖൗസിരി-സുറുമി-സലോമി-   സാക്കിഫി -അൽ-ബുദൂസ്  എന്നിങ്ങനെ  ബിരുദത്താൽ പേരിന്  ഒരു  ഗൗരവം വന്ന് ചേരുകയും  ആ ഗൗരവ പേരുകളും  വഹിച്ച് സന്ധ്യ സമയത്തു കൂളിംഗ്ലാസ്സും  ധരിച്ച് മുസലിയാര്  കുഞ്ഞുങ്ങൾ  ബൈക്കിൽ   തലപ്പാവും കനത്ത  താടിയുമായി  ചെത്തി  പറന്ന്  നടക്കുകയും  ചെയ്തപ്പോൾ  അതൊരു  കാഴ്ചയായി  തന്നെ  മാറി.  പരോഹിത്യത്തിലെത്തപ്പെടുമ്പോൾ  പേര് മാറുന്ന വിദ്യ  ഇതര  മതസ്തരിൽ നിന്നും  അവർ പഠിച്ച്  വെച്ചിരുന്നു. പള്ളീലച്ചൻ  സ്ഥാന കയറ്റം കിട്ടി  തിരുമേനി       ആയാൽ  കൂന്താലിയോസ് മാർ   തൂമ്പാ ഓസ്  എന്നും സന്യാസം സ്വീകരിച്ച് കഴിഞ്ഞാൽ  പരമു  ആശാൻ  ഏതെങ്കിലും "ആനന്ദ  തിരുവടികൾ  ആയി  പേര് മാറ്റുന്നതും ഇവർ  മാതൃക  ആക്കിയതാകാം.

   ബ്രാഹ്മണരിലേക്ക്   ചെല്ലുമ്പോൽ   പേരിടൽ  കർമം ലഘു കർമമായി  മാറപ്പെടുന്നതായി      ഞങ്ങളുടെ  ഫെയർ കോപ്പി സൂപ്രണ്ട്     അനന്തരാമക്രിഷ്ണയ്യർ  സ്വാമി  പറഞ്ഞ്  തന്നതു  കുറച്ച്  പഴകിയതാണെങ്കിലും വിട്ട് കളയരുതല്ലോ!.

  ആദ്യമാദ്യം  അയ്യർമാർക്ക്  ലഘു ആയ  അതായത്   സിമ്പിൾ ആയ പേര് നൽകപ്പെട്ടതായി  കാണപ്പെട്ടു. രാമയ്യർ--ക്രിഷ്ണയ്യർ--എന്നിങ്ങനെയുള്ള  രൂപത്തിൽ   ആയിരുന്നു  ലഘു നാമങ്ങൾ.  പിന്നീടതിന് ഘനം  പോരാതെ വന്നപ്പോൾ  രണ്ട്  പേര്  ഒരുമിച്ചിട്ടു.ഉദാഹരണത്തിന് രാമക്രിഷ്ണയ്യർ, അനന്തപത്മനാഭയ്യർ...എന്നിങ്ങനെ  പോയി  ആ പേരുകൾ. അതിലും ഘനം  പോരാ  എന്ന്  കണ്ടപ്പോൾ  മൂന്ന്  പേര്കൾ  ഒരുമിച്ച്  ചേർത്ത് ഘനം കൂട്ടി. ഹരിരാമക്രിഷ്ണയ്യർ--അനന്ത രാമക്രിഷ്ണയ്യർ.... ഇനിയും   പേരുകൾ  എണ്ണം  കൂട്ടിയാൽ  വായിൽ  കൊള്ളാതാകും  എന്ന്  കണ്ടപ്പോൾ ആ രീതിയിലുള്ള  പേരുകൾ  മാറ്റി അവയവങ്ങളുടെ  പേരുകൾ നൽകി  തുടങ്ങി  ഉദാഹരണത്തിന്    "ഭൂതലിംഗം-"--   "ചൊക്കലിംഗം.."..   മതി...മതി...  ഇവിടെ  ഈ കുറിപ്പ്  നിർത്തി   ബാക്കി അവയവങ്ങളുടെ  പേര്  പറയാതെ  ഞാൻ  ഓടുന്നു....

Sunday, May 17, 2015

വെറുതെ മോഹിക്കുവാൻ മോഹം...

   മഴ ! കനത്ത മഴ! ഇന്നലെ രാത്രി മുതൽ മഴയുടെ  ചടുല നൃത്തം  തുടർന്ന് വരുകയാണല്ലോ.  അന്തരീക്ഷമാകെ ഇരുണ്ട്  കറുത്ത് മനസിനുള്ളിലേക്ക്  എന്തെല്ലാമോ  വികാരങ്ങൾ  കടത്തി വിടുന്നു  ഈ മഴ.
 കഴിഞ്ഞ്  പോയ  ഇന്നലെകൾ  അവയിലെ ഓർമ്മകളുമായി  വീണ്ടും  എന്നിലേക്ക്  കടന്ന് വരുമ്പോൾ  എന്റെ ബാല്യത്തിലേക്ക്  ഞാൻ  തിരികെ  പായുകയാണ്  അവയെല്ലാം  ഒന്ന് കൂടി  അനുഭവിക്കുവാൻ.
ആലപ്പുഴ വട്ടപ്പള്ളിയിലെ  എന്റെ ബാല്യം  ഈ മഴയത്ത് അസുമാ താത്തായുടെ  പറമ്പിലെ കുളത്തിൽ   കൂട്ടുകാരുമൊത്ത്  കുതിച്ച്  ചാടുവാൻ  എന്നെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നല്ലോ. കമഴ്ന്നും  മലർന്നും കിടന്ന്  നീന്താൻ  എന്റെ കൈകാലുകൾ   ഇപ്പോൾ തരിച്ച്  കയറുന്നു. മറ്റൊരു കേളീ സ്ഥലമായ   മീരാമ്മാ താത്തായുടെ പറമ്പിലെ കുളത്തിൽ  നിന്നും  അവർ കാണാതെ ചൂണ്ട്  ഇട്ട്   പള്ളത്തിയും  വരാലും വട്ടാനെയും  പിടിക്കുവാൻ  ചൂണ്ട കമ്പുമായി   ഇറങ്ങി  തിരിക്കാൻ  കാലുകൾ  വെമ്പുന്നു.
 ശക്തമായ മഴയിൽ ഓടി കിതച്ച്     ബാല്യകാല സഖിയുടെ       വീടിന്റെ ഇറമ്പത്ത് കയറി  നിൽക്കാനും  തല തുവർത്തൂ  എന്നും  പറഞ്ഞ്   അവൾ നീട്ടി  തന്ന തോർത്ത്  വാങ്ങി  തല തുവർത്തുവാനും   ഇടക്കിടെ  അവളെ നോക്കി  പുഞ്ചിരിക്കാനും കൊതിയാവുന്നല്ലോ. "ശ്ശോ!  കഴുത്തിൽ  വെള്ളമിരിക്കുന്നു "  എന്നും  പറഞ്ഞ്  തോർത്ത്  തിരികെ വാങ്ങി  അവൾ  തന്നെ  വെള്ളം  തുടച്ച് തന്നതും  ആ കരസ്പർശം  ഏറ്റ്  നിന്നപ്പോൾ  ശരീരത്തിലെ രോമം  എഴ്നേറ്റ്  നിന്നത്  മഴയുടെ  തണുപ്പ്  കൊണ്ടല്ല  അവളുടെ  നിശ്വാസമേറ്റിട്ടാണെന്ന്  അന്നും  ഇന്നും  തീർച്ചയുണ്ടല്ലോ! എവിടെയെന്നറിയാതെ എവിടേക്കോ  എന്നിൽ  നിന്നും  പിരിഞ്ഞ്  പോയ,   ഇപ്പോൾ    അമ്മയായി  അമ്മൂമ്മയായി  മാറിയ പ്രിയ  സഖിയെ   ഇനി  ഒരിക്കലും  കാണാൻ  കഴിയില്ല  എന്ന ചിന്തയാണ്   നാലു ചുറ്റും  കരയുന്ന  മഴയോടൊപ്പം  എന്റെ മനസിനെയും  കരയിക്കുന്നത്  എന്ന്  ഞാൻ  തിരിച്ചറിയുന്നല്ലോ!
എങ്കിലും  എന്റെ ബാല്യമേ!  നീ എന്നിലേക്ക്  തിരിച്ച്  വന്നിരുന്നെങ്കിലെന്ന്  എത്രമാത്രം  ഞാൻ  മോഹിക്കുന്നുവെന്നോ!
വെറുതെയല്ല     കവി  പാടിയത്  "വെറുതെ ഈ മോഹങ്ങളെന്നറിയുമ്പോഴും  വെറുതെ  മോഹിക്കുവാൻ  മോഹം..."  എന്ന്.

Saturday, May 9, 2015

നിരത്തുകൾ മൂക സാക്ഷികൾ

 രാവിലെ നടക്കാനിറങ്ങുമ്പോൾ ഈ നിരത്ത് വഴി എന്നും  ഞാൻ പോകാറുണ്ട്. കൊട്ടാരക്കര നിന്നും പള്ളിക്കൽ വഴി മണ്ണടിയിലേക്കുള്ള  നിരത്ത്.
 ഓരോ  നിരത്തിനും അതിന്റേതായ പൂർവ കഥകൾ കാണും. അഥവാ പല  ചരിത്ര സംഭവങ്ങൾക്കും  നിരത്തുകൾ മൂക സാക്ഷികളായിരുന്നിരിക്കാം.  ഈ നിരത്തിൽ കൂടി  എത്രയോ പേർ   മുൻ ചരിത്രങ്ങളൊന്നും  അറിയാതെ  കടന്ന്  പോകുന്നു. പക്ഷേ  നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പ്  ഇതിലൂടെ ഒരു ശവം കെട്ടി വലിച്ച് കൊണ്ടു  വന്നിരുന്നു  എന്ന് ഇവിടത്തെ പഴമക്കാർ  പറയുന്നു. അന്ന് കല്ലും  മുള്ളും  നിറഞ്ഞ  ഒരു  വഴിയായിരുന്നുവത്രേ ഇപ്പോൾ  ടാറിട്ട് മനോഹരമായിരിക്കുന്ന ഈ വഴി.  സമീപത്തുണ്ടായിരുന്ന കൊച്ച് കുന്നുകളെല്ലാം  ഇപ്പോൾ  ഇടിച്ച് നിരപ്പാക്കി വഴി സുഗമമാക്കിയിരിക്കുന്നു. മണ്ണടിയിൽ നിന്നും ഈ  എളുപ്പവഴിയിലൂടെ   കൊട്ടാരക്കര  എത്തി   പിന്നീട്   അനന്തപുരിയിലേക്ക്   പോകാൻ  സാധിക്കുമായിരുന്നു.   ഇന്നലെ വരെ  അഴിമതിക്കെതിരെ കർശന ശിക്ഷ നടപ്പാക്കിയ ആ   സ്വാതന്ത്രിയ പോരാളിയുടെ      മൃതദേഹം  ഇംഗ്ലീഷ് പട്ടാളക്കാരുടെ സഹായത്തോടെ  നാട്  വാണിരുന്ന പൊന്ന് തമ്പുരാന്റെ കൂലിപ്പട്ടാളം  മണ്ണടിയിൽ നിന്നും ഇതിലെയാണ് വലിച്ച് കൊണ്ട് പോയതെന്ന്   പഴയ  തലമുറയിൽ പ്പെട്ട ഒരു വൃദ്ധൻ അദ്ദേഹം ബാല്യത്തിൽ കേട്ട കഥകളിൽ നിന്നും  ഞങ്ങൾക്ക്  പറഞ്ഞ്  തന്നു.  ഒരു നിമിഷം  പഴയ കാലത്തേക്ക്  മനസ് ഊളിയിട്ടപ്പോൾ  അന്ന്  നടന്നിരുന്ന സംഭവങ്ങളും  ഇന്നലെ  വരെ ആദരവുകൾക്ക് പാത്രീഭൂതനായി  നാടിനെയും സായിപ്പിനെയും  കിടു കിടെ  വിറപ്പിച്ച   ആ  ഭരണാധികാരിയുടെ    ശവം യാതൊരു മാന്യതയും നൽകാതെ     കെട്ടി വലിച്ച് കൊണ്ട്  പോകുന്നത്  കാണാൻ  സമീപസ്ഥമായ കുന്നും പുറങ്ങളിൽ ഗ്രാമ വാസികൾ  നിരന്ന്  നിന്നതും  തലക്കുളത്ത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തറവാട്  ഇടിച്ച്  നിരപ്പാക്കിയതും    അദ്ദേഹത്തിന്റെ  മൃതദേഹം   ദിവസങ്ങളോളം കഴുവിൽ  കിടന്നാടിയതും  ആ തറവാട്ടിലെ   പിൻ താവഴി ആരെന്നറിയാത്ത വിധത്തിൽ  ഇല്ലാതാക്കിയതും  സിനിമയിലെന്ന വണ്ണം  എനിക്ക്  കാണാൻ സാധിച്ചു.
 അതേ!  ഓരോ  നിരത്തുകൾക്കും  അതിന്റേതായ  ഓരോ  കഥകളുണ്ട്.