Sheriff Kottarakara

കുട്ടനാട്- നട്ടുച്ച നേരം

2012-01-23T05:10:00.000-08:00

ചങ്ങനാശേരി-ആലപ്പുഴ റോഡ് വഴി കുട്ടനാടിലൂടെ ഒരു നട്ടുച്ചയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്യേണ്ടി വന്നു.തീ പറക്കുന്ന വെയിലിലൂടെയായിരുന്നു യാത്ര. കുട്ടനാടെത്തിയപ്പോള്‍ എന്തെന്നില്ലാത്ത കുളിര്‍മ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ നിറഞ്ഞ് നില്‍ക്കുന്നതായി അനുഭവപ്പെട്ടു. ഓടുന്ന വാഹനത്തിലിരുന്നു അപ്പോള്‍ കണ്ട കാഴ്ചകള്‍ ചിത്രമാക്കിയപ്പോള്‍ ലഭിച്ചവ നിങ്ങളുമായി പങ്ക് വെക്കാമെന്ന് കരുതി താഴെ പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു.

നോക്കെത്താത്ത ദൂരം വരെ പച്ച വില്ലീസ് വിരിച്ച പാടങ്ങള്‍

ഓടുന്ന വാഹനത്തിലിരുന്നുള്ള പോട്ടം പിടിക്കലില്‍ നിരത്തും കടന്ന് വരാം.

വെറുതെയാണോ കുളിര്‍മ അനുഭവപ്പെടുന്നത്. വെള്ളം സര്‍വത്ര വെള്ളം, പക്ഷേ കുടിക്കാന്‍ ഇത്തിരി വെള്ളമില്ല.

പള്ളാത്തുരുത്തി പാലത്തിനു മുകളിലൂടെ ഒരു ഹൌസ് ബോട്ട് കാഴ്ച.

സിദ്ദീക്കിനെ കാണാനില്ല

2012-01-19T05:38:00.000-08:00

സിദ്ധീക്കിനെ കാണാനില്ല. ഇന്ന് വരും നാളെ വരും എന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്ന് ദിവസങ്ങള്‍ പലത് കഴിഞ്ഞിട്ടും അവന്‍ വന്നുമില്ല, അവനെ പറ്റി ഒരു വിവരവും ലഭിച്ചുമില്ല. അവന്‍ ഒരിക്കലും ഇപ്രകാരം ഞങ്ങളെ വിട്ട് നില്‍ക്കുന്ന പതിവില്ലായിരുന്നല്ലോ . എവിടെ പോയാലും നേരം പുലര്‍ച്ചക്ക് അവന്‍ ഞങ്ങളെ വിളിച്ചുണര്‍ത്തുമായിരുന്നു. അവന്റെ ശബ്ദമാണ് ഞങ്ങളുടെ പുലരി.

എന്റെ ഭാര്യ അസ്വസ്ഥയാണ്.

”അവനു എന്തോ സംഭവിച്ച് കാണും. ഇല്ലങ്കില്‍ അവന്‍ എപ്പോഴേ വരുമായിരുന്നു.‘’ അവള്‍ പറഞ്ഞു.

“താന്‍ വിഷമിക്കാതെടോ, അവന്‍ ഏതോ പെണ്ണുങ്ങളുടെ പുറകേ പോയിക്കാണും, അവള്‍ അവനെയും കൊണ്ട് കടന്നും കാണും” ഞാന്‍ അവളെ സമാശ്വസിപ്പിച്ചു.

“ഛേ, അവന്‍ അങ്ങിനെയൊന്നും പോകൂലാ, ഒരിക്കലും നമ്മളെ വിട്ട് നില്‍ക്കാന്‍ അവനു കഴിയില്ലാന്ന് അറിയില്ലേ?“ അവള്‍ നിരാശയോടെ പറഞ്ഞു.

ശരിയാണ്, അവനു അത് കഴിയില്ല. ജനിച്ച അന്നു മുതല്‍ അവന്‍ ഞങ്ങളുടെ സാമീപ്യം അനുഭവിച്ച് കഴിയുകയായിരുന്നല്ലോ. അവന്‍ ജനിച്ചതിന്റെ പിറ്റേ ദിവസം അവന്റെ അമ്മ മരിച്ചു. കണ്ണ് പോലും വിരിയാത്ത അവനെ ഫില്ലറില്‍ പാല്‍ എടുത്ത് വായില്‍ ഇറ്റിച്ച് വളര്‍ത്തിയത് ഭാര്യയാണ്. ഹാ! ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ല സിദ്ധീക്ക് ആരാണെന്ന്. അവനെ പറ്റിയുള്ള ചരിത്രം ഞാന്‍ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതില്‍ അവന്റെ പേരു ചങ്കരന്‍ എന്നാണ് ഞാന്‍ കാണിച്ചിരുന്നത്. പിന്നീട് കുട്ടികള്‍ അവനെ സിദ്ധീക്ക് എന്ന് വിളീച്ച് തുടങ്ങി. നമ്മുടെ പ്രമുഖ ബ്ലോഗര്‍ ശ്രീമാന്‍ കൊട്ടോട്ടി ഇവിടെ എന്റെ വീട്ടില്‍ വന്നപ്പോള്‍ അവനെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.

ദേ ! ഇവിടെയും അവിടെയും പോയാല്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് അവനെ കാണാം അവന്റെ ചരിത്രം വായിക്കാം. എലിയെ കാണുമ്പോല്‍ പേടിച്ച് മാറുന്ന ഒരു പൂച്ച ആയിരുന്നു അവന്‍ . അവന്‍ ജനിച്ച പിറ്റേന്ന് അവന്റെ അമ്മയെ പട്ടികള്‍ കടിച്ച് കൊന്നു. അവന്റെ കൂടപ്പിറപ്പിനെയും പിന്നീട് അവര്‍ തന്നെ കടിച്ച് കൊന്നു. അവനെ അവന്റെ ജീവിത യോധനത്തിനു പരിശീലനം നല്‍കാന്‍ ആരുമില്ലാതായി. മനുഷ്യരായ ഞങ്ങള്‍ സംരക്ഷിച്ച അവന്‍ വളര്‍ന്ന് വന്നപ്പോള്‍ ഒരു പരീക്ഷണത്തിനായി യാദൃശ്ചികമായി വീട്ടിലെത്തപ്പെട്ട എലിയെ കെണിയില്‍ പെടുത്തി ഒരു ചരട് കുരുക്കില്‍ പെടുത്തി അവന്റെ മുമ്പില്‍ കടത്തി വിട്ടു. എലിയെ കണ്ട നിമിഷം അവന്‍ ഞങ്ങളുടെ സമീപത്തേക്ക് തിരികെ പാഞ്ഞു. എന്നിട്ട് അതിനെ സാകൂതം നോക്കി ഇരുന്നു. എലി വര്‍ഗ ശത്രുവിനെ കണ്ട് വിറക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ ആ അതിശയം കണ്ടു. സിദ്ധീക്കിന്റെ വാല്‍ വണ്ണം വെക്കുന്നു. ഈ ജീവിയെ അവന്‍ ആദ്യം കാണുകയാണ്, പക്ഷേ അത് തന്റെ ആജന്മ ശത്രുവാണെന്നും അതിനെ കണ്ട മാത്രയില്‍ ചാടി വീഴണമെന്നും അവന്റെ ശരീരത്തില്‍ അന്തര്‍ലീനമായിരിക്കുന്ന ജീന്‍ അവനെ ഉപദേശിച്ച് കാണണം. അവന്‍ മുരളാനും മുറു മുറുക്കാനും തുടങ്ങി. ഇടക്ക് ഞങ്ങളെ തല തിരിച്ച് നോക്കും. എന്താ ചെയ്യേണ്ടതെന്ന സംശയത്താല്‍. “നിന്റെ വജീനമാണു (ആഹാരം) മോനേ അത്, തട്ടിക്കോ” എന്ന് ഭാര്യ പറഞ്ഞിട്ടും അവന്‍ മുമ്പോട്ട് കുതിക്കാന്‍ ഒരുങ്ങുമെങ്കിലും പിന്നീട് ഏതോ അറപ്പ് പോലെ തോന്നിച്ച് പിന്‍ വാങ്ങും. അവന്‍ എലിയെ വിട്ട് പോയി.

മറ്റ് ചില പ്രത്യേകതകളും അവനുണ്ട്. എച്ചില്‍ കഴിക്കില്ല. മത്സ്യത്തിന്റെ തല തുടങ്ങിയ അവശിഷ്ടങ്ങള്‍ തൊടില്ല. മീന്‍ ചെതുമ്പലുകള്‍ നീക്കം ചെയ്ത് ശുദ്ധിയാക്കി മുറിച്ച് കൊടുത്താല്‍ --അതും നല്ല മീന്‍ ആയിരിക്കണം മത്തി നെത്തോലി തുടങ്ങിയവ തൊടില്ല- ചിലപ്പോള്‍ കഴിച്ചേക്കാം. പാചകം ചെയ്തത് മാത്രമേ കഴിക്കൂ. മാംസവും അത് പോലെ തന്നെ. പാല്‍ ഇഷ്ടമാണ്. മീന്‍ മുറിക്കുന്നിടത്ത് പോയി ഇരിക്കുമെന്നല്ലാതെ അത് മോഷ്ടിക്കില്ല, കരയില്ല. മേല്‍ പറഞ്ഞ വിധത്തില്‍ ശുദ്ധിയാക്കി കൊടുത്താല്‍ പരിഗണിച്ചേക്കാം. ആഹാരം കഴിക്കുന്നവരുടെ സമീപം പോയി ഇരുന്ന് കരയുന്ന സ്വഭാവം അവനില്ല. ഞാനോ ഭാര്യയോ ആഹാരം കഴിക്കുമ്പോള്‍ മാത്രം അടുത്ത് വന്നിരിക്കും. കരയില്ല, ആവശ്യമുണ്ടെങ്കില്‍ ഞങ്ങളെ നോക്കും , അത്രമാത്രം.

ഈ പ്രത്യേകതകളാല്‍ മറ്റ് പൂച്ചകളില്‍ നിന്നും അവന്‍ വേര്‍പെട്ടു. യൌവനം ആയപ്പോല്‍ പ്രകൃതി അവനില്‍ വരുത്തിയ മാറ്റത്താല്‍ , പെണ്‍ പൂച്ചകളുടെ സമീപം അവന്‍ പോകുന്നത് ഞങ്ങള്‍ കണ്ടു. പക്ഷേ വര്‍ഗ സ്വാഭാവത്താല്‍ അരികെ വരുന്ന പുരുഷന്റെ നേരെ ആദ്യം മുറുമുറുക്കുകയും ചീത്ത വിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പെണ്ണുങ്ങളെ പോലെ ആ പെണ്‍ പൂച്ചയും അവന്റെ നേരെ ക്ഷോഭിച്ചപ്പോള്‍ “ ഓ! പിന്നേയ്! പോടീ അവിടന്ന്...എന്ന ഭാവത്തില്‍ അവന്‍ തിരികെ വരുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു. “എടാ, അവളുമാര്‍ അങ്ങിനെയാ, നീ കേറി അറ്റാക്കണം” എന്ന് ഞാന്‍ അവനോട് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ “ഓ! അതൊന്നും എന്നെക്കൊണ്ട് പറ്റില്ല” എന്നവന്‍ മുരള്‍ച്ചയിലൂടെ എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ട് തല എന്റെ കാലില്‍ ഉരസി അവന്റെ സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിച്ചു. മറ്റ് കണ്ടന്‍ പൂച്ചകളെയും അവനു ഭയമായിരുന്നു. അവന്റെ സുരക്ഷയെ കരുതി അവരെ പറമ്പില്‍ നിന്നും പായിച്ച് കളയേണ്ട ജോലിയും എന്റേതായി.

രാത്രിയില്‍ ഞങ്ങള്‍ അവനെ വീടിനു പുറത്താക്കും. അപ്പോള്‍ ഭാര്യ അവനോട് സഹതാപത്തോടെ പറയുമായിരുന്നു “ മോന്‍ വിറക് പുരയില്‍ പോയി ഉറങ്ങ്, സുബഹിക്ക്(പുലര്‍ കാലം) നിന്നെ വിളിക്കാം” പുലര്‍ച്ചയിലെ പ്രാര്‍ത്ഥനക്ക് ശരീര ശുദ്ധിക്കായി പുറത്തിറങ്ങാന്‍ വാതില്‍ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ അവന്‍ രംഗത്ത് വരും. അഥവാ ഞങ്ങള്‍ അല്‍പ്പം താമസിച്ചാല്‍ അവന്‍ കതകില്‍ തല ഇടിക്കുകയും മുരളുകയും ചെയ്ത് ശബ്ദമുണ്ടാക്കി ഞങ്ങളെ ഉണര്‍ത്തും.

കാലം ചെന്നപ്പോള്‍ അവന്‍ ബലവാനായെങ്കിലും ശീലങ്ങള്‍ക്ക് മാറ്റമില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ അവനെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട സ്ത്രീകളുമായി അവന്‍ ഔട്ടിംഗ് തുടങ്ങി. ചിലപ്പോള്‍ ഒന്നു രണ്ട് ദിവസത്തേക്ക് കാണാതായി തിരികെ വരുമ്പോള്‍ ഭാര്യ പറയും” സിദ്ധീക്കേ ആഹാരം കഴിക്കാതെയുള്ള നിന്റെ ഈ പോക്ക് അത്ര ശരിയല്ല” കാരണം അവന്‍ മറ്റെവിടെ നിന്നും ആഹാരം കഴിക്കില്ല എന്നവള്‍ക്കറിയാമായിരുന്നല്ലോ. അവന്റെ നിഷ്ഠകള്‍ അനുസരിച്ചുള്ള ആഹാരം ആരു നല്‍കാനാണ്. ശീലങ്ങള്‍ മാറ്റാന്‍ അവന്‍ ഒരുക്കമല്ലായിരുന്നു എന്നും അതിനാല്‍ കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളില്‍ അവന്‍ പട്ടിണി ആയിരുന്നു എന്നും തിരികെ വരുമ്പോഴുള്ള അവന്റെ ക്ഷീണാവസ്ഥയും ഞങ്ങള്‍ നല്‍കുന്ന ആഹാരം കഴിക്കുമ്പോഴുള്ള അവന്റെ വെപ്രാളവും ഞങ്ങളെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.

ഈ തവണ അവന്‍ പോയിട്ട് ദിവസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പ്രഭാതങ്ങളില്‍ അവന്റെ ശബ്ദം കേള്‍ക്കാതായി. ഞങ്ങളുടെ പാദങ്ങളില്‍ അവന്‍ തല മുട്ടിച്ച് ഉരക്കാന്‍ വരാതായി . കുടുംബാംഗം പോലെ ആയിരുന്നു അവന്‍ . അവനെയാണ് കാണതായിരിക്കുന്നത്.

ഇപ്പോള്‍ ഈ കുറിപ്പുകള്‍ ഞാന്‍ ഇവിടെ കുത്തിക്കുറിക്കാന്‍ കാരണം കുറച്ച് മണിക്കൂറുകള്‍ക്ക് മുമ്പ് നാലഞ്ച് വീടുകള്‍ക്കപ്പുറം താമസിക്കുന്ന ഒരു പയ്യന്‍ ഏതോ ആവശ്യത്തിനു ഇവിടെ വന്നപ്പോള്‍ ഭാര്യ അവനോട് ചോദിച്ചു” മോനേ! ഇവിടത്തെ പൂച്ചയെ കണ്ടോ?

അവന്‍ പറഞ്ഞു” ഇവിടത്തെ പൂച്ചയാണോ എന്നറിയില്ല ഒരു ആണ്‍ പൂച്ചയും ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലെ പെണ്‍ പൂച്ചയും മൂന്ന് നാലു ദിവസങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് പറമ്പില്‍ ചത്ത് കിടക്കുന്നത് കണ്ടു. വിഷം തീണ്ടിയതായിരിക്കാം”

ഭാര്യയുടെ മുഖത്ത് കരച്ചില്‍ പടര്‍ന്ന് വരുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു “ ഹേയ്! അത് അവനായിരിക്കില്ല. അവന്‍ വരും, തീര്‍ച്ചയായും വരും”

ഭാര്യ പതുക്കെ പറയുന്നത് ഞാന്‍ കേട്ടു.” അതേ അത് അവനായിരിക്കില്ല, അവന്‍ തിരികെ വരും....”

ഞാനും അങ്ങിനെ വിശ്വസിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു” അവന്‍ തിരികെ വരും...തീര്‍ച്ചയായും വരും”

ഇക്കാ...പ്രിയപ്പെട്ട ഇക്കാ....

2012-01-13T04:29:00.000-08:00

പാല്‍ക്കടല്‍ ചൊരിയുന്ന പൂനിലാവ്. ദൂരെ ദൂരെയുള്ള കുന്നുകളുടെ നിഴലുകള്‍ പോലും നിലാവിലൂടെ കാണാന്‍ കഴിയുന്നു. മഞ്ഞലകള്‍ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ കുളിരു കോരിയിട്ടു. ജനുവരിയിലെ ചെറിയ കാറ്റ് തണുപ്പ് വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുകയാണല്ലോ.സമയം രാത്രി പന്ത്രണ്ട് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നിലാവിനെ നോക്കി ഞാന്‍ തനിച്ചിരുന്നു.

ദൂരെ ദൂരെ നിന്നും നിലാവിലൂടെ വേദനയാര്‍ന്ന ഒരു ശബ്ദം ഒഴുകി വരുന്നുവോ?! “ഇക്കാ....എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഇക്കാ.....

കുറച്ച് സമയം മുമ്പ് നിയമോപദേശത്തിനായി എന്റെ ഒരു സ്നേഹിതന്റെ നിര്‍ദ്ദേശനുസരണം എന്നെ തേടി വന്ന മനുഷ്യരുടെ കൈവശം സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ഒരു ഡയറി താളുകളിലെ കുറിപ്പുകള്‍ ഞാന്‍ വായിച്ചിരുന്നു.

ഇക്കാ...എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഇക്കാ എന്ന് ഭര്‍ത്താവിനെ സംബോധന ചെയ്ത് മനസിനെ വല്ലാതെ സ്പര്‍ശിക്കും വിധം ആ ഡയറിക്കുറിപ്പുകള്‍ കുത്തിക്കുറിച്ച പെണ്‍കുട്ടി ഇന്നു ജീവനോടെ ഇല്ല. അഞ്ചു വര്‍ഷം മുമ്പ് അവള്‍ മരിച്ചു. ഒരു മുഴം കയറില്‍ കെട്ടി തൂങ്ങി ആത്മഹത്യ ചെയ്തു എന്ന് പറയുന്നതാണ് പൂര്‍ണമായ ശരി. അവളുടെ പന്ത്രണ്ടും ഒന്‍പതും വയസ്സ് പ്രായമുള്ള രണ്ട് ആണ്‍കുട്ടികള്‍ എന്നെ കാണാന്‍ വന്നവരോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു. അമ്മ മരിച്ചു കഴിഞ്ഞു മൂന്നു വര്‍ഷത്തിനു ശേഷം അവരുടെ പിതാവും ക്യാന്‍സര്‍ ബാധിച്ച് മരിച്ചു. അനാഥരായ അവര്‍ പിതൃസഹോദരനോടൊപ്പമാണ് ഇപ്പോള്‍ കഴിയുന്നത്. പിതൃസഹോദരനും കൂട്ടുകാരനുമാണ് എന്നെ കാണാന്‍ വന്നത്. അവര്‍ സംശയം തീര്‍ക്കാന്‍ എന്നെ സമീപിച്ച വിഷയം ഒരു ദാരുണ സംഭവത്തിന്റെ അവസാന ഭാഗമായതിനാല്‍ അവരില്‍ നിന്നും ലഭ്യമായ വിവരങ്ങളില്‍ നിന്നും ആദ്യ ഭാഗം ചുരുക്കി പറയാം.

നമുക്ക് ആ പെണ്‍കുട്ടിക്ക് സജീല എന്ന് പേരിടാം. രണ്ട് ചെറിയ കുട്ടികളുടെ അമ്മയാണ് സജീല. ഭര്‍ത്താവ് ഗള്‍ഫിലും. ഭര്‍ത്താവിനെ ജീവനു തുല്യമായി കണ്ടിരുന്ന സജീലക്ക് രാത്രി കൂട്ട് ഭര്‍തൃ മാതാവ് മാത്രം. ഒരു ചെറിയ വീട്ടില്‍ സന്തോഷത്തോടെ അവര്‍ കഴിഞ്ഞു വന്നു. ഭര്‍ത്താവ് അവധിക്ക് വരുമ്പോള്‍ ആ വീട്ടില്‍ ഉത്സവ സമാനമായ സന്തോഷം ഉടലെടുക്കും.

സാമാന്യം സൌന്ദര്യവും ആരോഗ്യവുമുള്ള സജീലായെ കഴുകന്‍ കണ്ണുകള്‍ വട്ടമിടുന്നത് ആ പാവം അറിഞ്ഞിരുന്നില്ലല്ലോ! ഭര്‍ത്താവ് സമീപമില്ലാത്ത ചെറുപ്പക്കാരികളായ ഭാര്യമാരെ ഒരേ ഒരു ഒരു വീക്ഷണ കോണിലൂടെ മാത്രം കാണുന്ന മലയാളി സമൂഹം നഗരങ്ങളേക്കാള്‍ കൊടിയ വിഷപ്പാമ്പുകളായി നാട്ടുമ്പുറങ്ങളില്‍ കാണപ്പെടാറുണ്ട്. ഇവിടെ വിഷപ്പാമ്പുകളായി രംഗത്ത് വന്നത് രണ്ട് രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തകരാണ്. സൌകര്യത്തിനായി അവരെ ഒന്നാമന്‍ എന്നും രണ്ടാമന്‍ എന്നും നമുക്ക് വിളിക്കാം. ആദ്യം രംഗത്ത് വന്നത് ഒന്നാമന്‍ തന്നെ.അയാള്‍ സജീലാക്ക് ആവശ്യമുള്ള ചെറിയ ചെറിയ കാര്യങ്ങളെല്ലാം അഭ്യുദകാംക്ഷിയെ പോലെ സഹായിച്ചു. കുട്ടികളെ നഴ്സറിയില്‍ ചേര്‍ക്കാനുള്ള ഫാം പൂരിപ്പിക്കുക, ജനനസര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് പഞ്ചായത്ത് ആഫീസില്‍ നിന്നും തരപ്പെടുത്തി കൊടുക്കുക തുടങ്ങിയവയും സജീലാക്ക്പരിചിതമല്ലാത്തതും എന്നാല്‍ അത്യാവശ്യവുമായ മറ്റ് കാര്യങ്ങള്‍. ഇങ്ങിനെയുള്ള വിഷയങ്ങള്‍ നാട്ടിന്‍പുറത്ത്കാരി സ്ത്രീക്ക് അപ്രാപ്യവും ഒരു പഞ്ചായത്ത് മെംബര്‍ ആയ ഒന്നാമനു ക്ഷിപ്ര സാദ്ധ്യവും ആയിരുന്നു. ചുരുക്കത്തില്‍ സജീലായുടെ മനസില്‍ ഒന്നാമന്‍ ബഹുമാന്യ വ്യക്തിയുംസഹായിയും വേണ്ടപ്പെട്ടവനുമായി മാറി. ദിവസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ സജീല രാത്രി കണ്ടിരുന്ന റ്റി.വി. സീരിയലുകള്‍ ഒന്നാമനുമായി ചര്‍ച്ച ചെയ്തു തുടങ്ങി. സജീലായുടെ അഭിരുചി പോലെ ഒന്നാമന്‍ കമന്റുകള്‍ പാസ്സാക്കി. ഇതിലെല്ലാം ഉപരിയായി സജീലായുടെ ഭര്‍ത്താവിനെ ദിവ്യ പുരുഷനെ പരാമര്‍ശിക്കുന്നത് പോലെ ഒന്നാമന്‍ എപ്പോഴും പുകഴ്ത്തി സംസാരിക്കാനും തുടങ്ങി. ഭര്‍ത്താവിനെ പ്രാണനു തുല്യം സ്നേഹിക്കുന്ന സജീലാക്ക് അത് അമൃത് വര്‍ഷവുമായിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ ഒന്നാമന്‍ സജീലായുടെ വീട്ടിനുള്ളില്‍ എവിടെയും കയറാന്‍ സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിച്ചവനാണ്. സജീലായുടെ അമ്മായിക്കും അതില്‍ ഇഷ്ടക്കേട് ഇല്ലായിരുന്നു. അങ്ങിനെ കഴിഞ്ഞു വരവേ ഒരു ദിവസം, അകത്തെ മുറിയിലിരുന്ന് ഒന്നാമന്‍ ഒരു ഗ്ലാസ്സ് വെള്ളം സജീലായോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. വെള്ളവുമായി വന്ന സജീലായുടെ കയ്യില്‍ ഒന്നാമന്‍ മെല്ലെ തടകിയിട്ട് പറഞ്ഞു” എന്ത് മനോഹരമായ കൈ.” സജീല ജാള്യതയോടെ കൈ പിന്‍ വലിച്ചു.

അത് തുടക്കമായിരുന്നു. അന്ന് അമ്മായി മകളുടെ വീട്ടില്‍ മകള്‍ക്ക് കൂട്ട് കിടക്കാന്‍ പോയി . രാത്രി 10മണി കഴിഞ്ഞു കാണണം. കാളിംഗ് ബെല്‍ കേട്ട് സജീല കതക് തുറക്കാതെ പുറത്തെ ലൈറ്റിട്ട് ജനല്‍ തുറന്ന് ആരാണെന്ന് നോക്കി. ഒന്നാമന്‍ വരാന്തയില്‍ നില്‍ക്കുന്നു. അത്യാവശ്യകാര്യം പറയാനുണ്ടെന്നും കതക് തുറക്കാനും അയാള്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു.സജീല വിസമ്മതിച്ചപ്പോള്‍ അയാള്‍ അവിടെ തന്നെ നില്‍ക്കുമെന്നും പറയാനുള്ളത് കേള്‍ക്കാതെ അവിടെ നിന്നും പോകില്ലാ എന്നും കതക് തുറന്നേ മതിയാകൂ എന്നും നിര്‍ബന്ധിച്ചു. വീട്ടില്‍ അമ്മായി ഇല്ല. പുറത്ത് അസമയത്ത് ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ലൈറ്റ് വെട്ടത്തില്‍ നെട്ടനെ നില്‍ക്കുന്നു. വല്ലാതെ അമ്പരന്ന ആ നാട്ടിന്‍ പുറത്ത്കാരി കതക് തുറക്കാന്‍ നിര്‍ബന്ധിത ആയി. കതക് തുറന്നപ്പോള്‍ അയാള്‍ അകത്തേക്ക് തള്ളിക്കയറി വാതില്‍ ചാരി. ഒന്നും പ്രതികരിക്കാനാവാതെ സ്തംഭിച്ച് നിന്ന സജീലായെ പൂണ്ടടക്കം അയാള്‍ കടന്നു പിടിച്ച് നിലത്ത് മറിച്ചിട്ടു. ആ സമയത്താണ് നേരത്തെ പറഞ്ഞ് ഒപ്പിച്ചിരുന്നത് പോലെ ചാരിയിരുന്ന കതക് തുറന്ന് രണ്ടാമന്‍ രംഗത്ത് വരുന്നത്. ഒന്നാമനും സജീലായുമായി വേഴ്ചയില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടത് കണ്ടുവെന്ന് നാട്ടില്‍ പറയുമെന്ന് രണ്ടാമന്‍ ഭീഷണി മുഴക്കി. ബോധക്കേടിന്റെ വക്കില്‍ എത്തിയ സജീലാ എന്ത് പറയണമെന്നോ എന്ത് ചെയ്യണമെന്നോ തിരിയാത്ത അവസ്ഥയിലായി. നമുക്ക് ചുരുക്കാം ആ രണ്ട് വിഷസര്‍പ്പങ്ങളും മാറി മാറി അവരുടെ കാര്യം നേടി. അത് തുടക്കം മാത്രമായിരുന്നു. ഭീഷണിയാല്‍ സജീലായെ വിരട്ടി മാസങ്ങളോളം അവര്‍ ചൂഷണം ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു.അമ്മായി ഉറക്കം പിടിക്കുമ്പോഴോ വീട്ടില്‍ ഇല്ലാതിരിക്കുമ്പോഴോ ആയിരുന്നു അവരുടെ വരവു.

ഏതൊരു കാര്യവും കുറേ കഴിയുമ്പോള്‍ അല്‍പ്പാല്‍പ്പമായി പുറത്ത് വരുമല്ലോ, പ്രത്യേകിച്ച് നാട്ടിന്‍ പുറങ്ങളില്‍. അയല്‍ വാസികള്‍ അസമയങ്ങളില്‍ ഒന്നാമനേയും രണ്ടാമനേയും ആ വീട്ടില്‍ കണ്ട കാര്യം പലരും പറഞ്ഞറിഞ്ഞ് സജീലായുടെ ഭര്‍തൃ കുടുംബാംഗങ്ങളും അറിഞ്ഞു ഈ വിഷയത്തില്‍ ഇടപെട്ടു. ചോദ്യം ചെയ്തപ്പോള്‍ സജീല കിളി പറയുന്നത് പോലെ കാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു. ഭര്‍ത്താവിനെ വിവരം അറിയിച്ചപ്പോള്‍ ആ മനുഷ്യന്‍ അന്തം വിട്ടു പോയി. അത്രക്ക് അവര്‍ പരസ്പരം സ്നേഹമായിരുന്നല്ലോ.

ഭര്‍തൃവീട്ടുകാരും നമ്മുടെ വില്ലന്മാര്‍ രണ്ട് പേരും രാഷ്ട്രീയമായി വിരുദ്ധ മുന്നണികളിലായിരുന്നു. ഒന്നാമനും രണ്ടാമനും രാത്രി വീട്ടില്‍ അതിക്രമിച്ചു കയറി സജീലായുടെ കയ്യില്‍ കയറി പിടിച്ച് മാനഭംഗശ്രമം നടത്തിയെന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞുള്ള ഒരു പരാതി സ്ഥലം പോലീസ് സ്റ്റേഷനില്‍ നല്‍കാന്‍ സജീലായെ പ്രേരിപ്പിച്ച് ഭര്‍തൃ സഹോദരന്‍ സജീലായെ സ്റ്റേഷനില്‍ ഹാജരാക്കി. സജീലായെ ചോദ്യം ചെയ്തപ്പോള്‍ വില്ലന്മാരുമായി മുന്‍ വൈരാഗ്യം ഉണ്ടായിരുന്ന ഏതോ പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പ് വശം ഏതാണ്ട് മനസിലാക്കി കൈക്ക് പിടിച്ച് എന്നതില്‍ മാത്രം ഒതുക്കാതെ രണ്ട് പേരും അന്നത്തെ ദിവസം ബലാത്സംഗം ചെയ്തു എന്ന് സജീലായില്‍ നിന്നും മൊഴി വാങ്ങി.( പല ദിവസം ബന്ധം ഉണ്ടായെന്ന് മൊഴി വാങ്ങിയാല്‍ അത് സമ്മതത്തോടെയുള്ള സംഗം ആയി മാറുമെന്നും പ്രതികള്‍ ബലാല്‍ സംഗ കുറ്റത്തില്‍ നിന്നും ഊരി പോകുമെന്നും പോലീസിനെ ആരും പഠിപ്പിക്കേണ്ടതില്ലല്ലോ) യാതൊന്നിനും പ്രതികരിക്കാന്‍ കഴിയാതെ , അപ്പോഴേക്കും വെറും പാവ മാത്രമായി തീര്‍ന്ന ആ നാട്ടിന്‍പുറത്ത്കാരി അവര്‍ പറയുന്നതെല്ലാം അതേപടി അനുസരിച്ച് മൊഴികൊടുത്തു.

പ്രതികള്‍ രണ്ട് പേരും നിക്കറും വരയന്‍ ഷര്‍ട്ടുമിട്ട് അഴിയെണ്ണി. മെയിന്‍ സെക്ഷനും അനുബന്ധ സെക്ഷനും ഇട്ട് എഫ്.ഐ.ആറും ഫയല്‍ ചെയ്തപ്പോള്‍ കീഴ്ക്കോടതികള്‍ ജാമ്യം നിഷേധിച്ചതിനാല്‍ പ്രതികള്‍ ഹൈക്കോടതിയില്‍ എത്തി. അപ്പോഴേക്കും ആഴ്ചകള്‍ കഴിഞ്ഞു. രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ വിരുദ്ധ ചേരികളില്‍ നിന്നും പയറ്റി. രാഷ്ട്രീയ പക പോക്കിയതാണെന്ന് ഒരു ഭാഗവും പഞ്ചായത് മെംബറുടെ തനി നിറം അവര്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികളുടെ നയമാണെന്ന് മറുപക്ഷവും തകര്‍ത്ത് വാരി. ഇതിനിടയില്‍ ഒരു പാവം സ്ത്രീയുടെ നിസ്സഹായവസ്ഥ ആരും കണ്ടില്ല.സജീലാക്ക് നാട്ടില്‍ പുറത്തേക്കിറങ്ങാന്‍ വയ്യാതായി.വേഴ്ചയെ പറ്റി ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നത് മലയാളിക്ക് എന്ത് രസമണെന്നോ. പുരുഷന്മാര്‍ അവളെ കാണുമ്പോള്‍ അര്‍ഥം വെച്ച് ചിരിച്ചു, നാട്ടിലെ പതിവൃതകള്‍ അവളെ ഒഴിഞ്ഞു വെച്ചു. അവരുടെ കണ്ണിലെല്ലാം സജീല മറ്റൊരു കുറിയേടത്ത് താത്രി ആയി. സ്വന്തം കുട്ടികളുടെ മുമ്പില്‍ അവള്‍ തലകുനിച്ചു. വിവരം അറിഞ്ഞ് നാട്ടില്‍ തിരിച്ചെത്തിയ ഭര്‍ത്താവിനെ എത്രമാത്രം ഇഷ്ടമായിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞ് മനസിലാക്കാന്‍ അവള്‍ പാട് പെട്ടു. അവളുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴം അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞ അയാള്‍ കയ്ച്ചിട്ട് ഇറക്കാനും കഴിയില്ല മധുരിച്ചിട്ടു തുപ്പാനും കഴിയില്ലാ എന്ന അവസ്ഥയില്‍ ആയല്ലോ.

ഇതിനിടയില്‍ കേസിന്റെ ചില പോയിന്റുകള്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച് ഹൈക്കോടതി പ്രതികള്‍ക്ക് ജാമ്യം നല്‍കി. ആ പോയിന്റുകള്‍ ഉദ്ധരിച്ച് അവരുടെ കക്ഷികള്‍ സ്ഥലത്ത് വീരജേതാക്കളെ പോലെ അവരെ സ്വീകരിച്ച് ആനയിച്ചു. വൈകുന്നേരം കവലയില്‍ സ്വീകരണവും ഏര്‍പ്പെടുത്തി. “എതിര്‍ഭാഗ കശ്മലന്മാരുടെ കള്ളക്കേസില്‍ രാഷ്ട്രീയ പക പോക്കലിനു വിധേയനായി പീഡനം അനുഭവിച്ച നമ്മുടെ ബഹുമാനപ്പെട്ട പഞ്ചായത്ത് മെംബര്‍ക്ക് നാട്ടുകാരുടെ സ്വീകരണം“ എന്ന് അലറി വിളിച്ച് മൈക്ക് പരസ്യവും നടത്തി. കൂടാതെ സജീലായെ മോശമായി ചിത്രീകരിച്ച് പോസ്റ്ററുകളും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.മൈക്ക് പരസ്യം സജീലായുടെ വീടിന്റെ മുമ്പിലൂടെ സജീലായെ മാനംകെടുത്തുന്ന വാക്കുകള്‍ കസറിക്കൊണ്ട് ചുറ്റി. അന്ന് ഭര്‍ത്താവ് തിരുവനന്തപുരത്ത് പോയിരുന്നു. സജീലായെ ആശ്വസിപ്പിക്കാന്‍ ഈ ലോകത്ത് ആരുമില്ലാതായി. മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കാന്‍ ആ പാവത്തിനുഇല്ലായിരുന്നു. അവള്‍ ഒരു മുഴം കയറില്‍ കെട്ടി തൂങ്ങി.

ഈ ആത്മഹത്യയെ തുടര്‍ന്ന് മറ്റ് ചില അനുബന്ധ കേസുകള്‍ ഉണ്ടായി. അതിനെ പറ്റിയുള്ള വിവരണം ഇവിടെ പ്രസക്തമല്ലാത്തതിനാല്‍ അവയിലേക്കൊന്നും നമുക്ക്കടക്കേണ്ടതില്ല.

കാലം ഓടി പോയി. മൂന്നു വര്‍ഷത്തിനു ശേഷം സജീലായുടെ ഭര്‍ത്താവ് രോഗബാധിതനായി മരിച്ചു. സജീലായുടെ കുട്ടികളുടെ രക്ഷകര്‍തൃത്വം കോടതി മുഖേനെ ഭര്‍തൃ കുടുംബാംഗങ്ങളിലായി. സജീലായുടെപേരിലുണ്ടായിരുന്ന കുറച്ച് വസ്തുക്കളുടെ അവകാശ തര്‍ക്കമാണ് രക്ഷകര്‍തൃ പ്രശ്നംകോടതിയിലെത്തിച്ചത്. ഇവിടെയും വിശദാംശങ്ങളിലേക്ക് കടക്കാതെ ഞാന്‍ കൈകള്‍ പിന്‍വലിക്കുന്നു. ഞാന്‍ ഈ കുറിപ്പുകള്‍ ആരംഭിച്ചത് വ്യവഹാരങ്ങളെ പറ്റി പറയാനല്ലല്ലോ . ഒരു പാവംപെണ്‍കുട്ടിയുടെ മാനസികാവസ്ഥയെ പറ്റിയും അവളെ ചതിക്കുഴിയിലേക്കെത്തിച്ച സാഹചര്യങ്ങളെപറ്റി പറയാനും മാത്രമാണ്.

പഴയ ബലാത്സംഗ കേസ്സ് അതിലെ ഇര മരിച്ച് പോയതിനാല്‍ പല കടമ്പകള്‍ കടന്ന് വിചാരണക്കായി കോടതിയില്‍ ഇപ്പോഴാണ് എത്തി ചേര്‍ന്നത്. കേസ് നടത്തിപ്പില്‍ ഉണ്ടായ ഒരു പ്രശ്നത്തെ പറ്റി സംശയം ചോദിക്കാനാണ് ഇപ്പോള്‍ എന്റെ അരികില്‍ അവര്‍ എത്തിയത്. കൂട്ടത്തില്‍കേസ് രേഖകളും കൊണ്ട് വന്നു. കുട്ടികളും കൂടെ ഉണ്ട്. കേസ് കാര്യം വിശദമാക്കുമ്പോള്‍ ആ കുട്ടികളുടെമാതാവിനെ സംബന്ധിച്ച് കേള്‍ക്കാന്‍ പാടില്ലാത്ത കാര്യങ്ങളാണ് ആ കുട്ടികള്‍ കേട്ടിരിക്കുന്നത് എന്നത്കക്ഷികള്‍ക്ക് ഒരു പ്രശ്നമായി അനുഭവപ്പെട്ടില്ല എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. ഞാന്‍ അത് അവരോട്സൂചിപ്പിച്ചപ്പോള്‍ കാലങ്ങളായി അവര്‍ ഇത് കേട്ട് കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് എന്ന സമാധാനം എനിക്ക്അത്ര തൃപ്തികരമായി തോന്നിയില്ല.ആ കുട്ടികളുടെ തലച്ചോറില്‍ കയറിയിരുന്ന് കുടുംബാംഗങ്ങള്‍കാര്യങ്ങള്‍ ചിന്തിക്കുകയാണ് . അമ്മയെ പറ്റിയുള്ള വേദന അവര്‍ക്കല്ലേ അറിയൂ. കയറില്‍തൂങ്ങികിടന്ന ആ രൂപം ജീവിതാന്ത്യം വരെ അവര്‍ക്ക് മറക്കാന്‍ കഴിയുമോ? എനിക്ക് അസ്വസ്ഥതതോന്നി.

അവര്‍ കൊണ്ട് വന്ന കേസ് രേഖകളിലൂടെ ഞാന്‍ കടന്ന് പോയപ്പോഴാണ് മരണത്തിനു മുമ്പ് ആ പെണ്‍കുട്ടി അനുഭവിച്ച മാനസികവ്യഥകള്‍ പകര്‍ത്തിയ ഡയറിക്കുറിപ്പുകള്‍ കണ്ണില്‍ പെട്ടത്. അവള്‍ക്ക് എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്ന് ആലോചിക്കുന്നവര്‍ക്ക് മനസിലാകുന്ന വിധത്തില്‍ അതില്‍പല സൂചനകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.ലോക പരിചയമില്ലാത്ത ഒരു പെണ്ണിനെ എങ്ങിനെ ചതിയില്‍പെടുത്താം എന്നതിന്റെ മകുടോദാഹരണമായിരുന്നു സജീലായുടെ അനുഭവങ്ങള്‍. തനിച്ച് കഴിയുന്ന ഒരു സ്ത്രീ, പുരുഷന്‍ അടുത്ത ബന്ധു ആയാല്‍ പോലും അയാളുമായി തുറന്ന് ഇടപെടുന്നത് ചതിക്ക്കാരണമായേക്കാം. എല്ലാ സ്ത്രീകളും ബുദ്ധിമതികളും ചതി മനസിലാക്കുന്നവരുമായിരിക്കില്ലല്ലോ. സ്ത്രീ ഒരു ഉപഭോഗ വസ്തു എന്ന് മാത്രം കാണുന്ന പുരുഷനു അവളെ എങ്ങിനെ തരപ്പെടുത്താം എന്ന് തന്ത്രം മെനയുന്നതിനു ഒരു മടിയുമില്ല എന്ന് അനുഭവങ്ങള്‍ തെളിയിക്കുന്നു. ഇവിടെ രണ്ട് കുരുട്ട് ബുദ്ധികള്‍ ഒരുമിച്ച് ചേര്‍ന്നാണ് തന്ത്രങ്ങള്‍ മെനനഞ്ഞതെന്ന് തോന്നുന്നു.

ഞാന്‍ വായിച്ച ആ ഡയറിക്കുറിപ്പ് ഭര്‍ത്താവിനെ സംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ടുള്ളതായിരുന്നു. ഇക്കാ... എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഇക്കാ...എങ്ങിനെ ഇതൊക്കെ സംഭവിച്ചു എന്നെനിക്കറിയില്ലഇക്കാ...എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ നോക്കിക്കൊള്ളണേ... ഇക്കാ വേറെ ഒരു കല്യാണം തീര്‍ച്ചയായുംകഴിക്കണം... ഇക്കായെ നോക്കാന്‍ ആരെങ്കിലും വേണമല്ലോ... എന്റെ കുട്ടികളെ ഉപേക്ഷിക്കില്ലഎന്നെനിക്ക് വിശ്വാസം ഉണ്ട് ഇക്കാ...ഇക്കായെ ഞാന്‍ എന്റെ ജീവനെപ്പോലെയാണല്ലോസ്നേഹിച്ചത്...എന്നിട്ടും ഇതെല്ലാം ഞാന്‍ കേള്‍ക്കേണ്ടി വന്നല്ലോ ...

ആ ഡയറിക്കുറിപ്പുകള്‍ പകര്‍ത്താന്‍ എനിക്ക് കഴിയില്ല.അത്രയ്ക്കും വികാരസാന്ദ്രമായ വാക്കുകള്‍. എന്നെ തേടി വന്ന ആ മനുഷ്യരും നിര്‍ഭാഗ്യവാന്മരായ ആ കുട്ടികളും ഇവിടെ നിന്നു പോയിട്ടുമണിക്കൂറുകള്‍ കഴിഞ്ഞെങ്കിലും ആ വാക്കുകള്‍ എന്നെ തേടി വരുന്നു. അതെഴുതിയവള്‍ മരിച്ച്മണ്ണടിഞ്ഞു. അവളുടെ വാക്കുകള്‍ ഇന്നും ജീവിക്കുന്നു. ഈ പാല്‍ നിലാവിലൂടെ മഞ്ഞലകളിലൂടെ ഈപാതിരാത്രിയില്‍ വിദൂരതയില്‍ നിന്നും ആ വാക്കുകള്‍ ഞാന്‍ ഇപ്പോഴും കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു..ഇക്കാഎന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഇക്കാ....

ധനുമാസത്തിലെ പകല്‍

2012-01-10T23:18:00.000-08:00

ധനുമാസത്തിലെ പ്രകാശിക്കുന്ന പകല്‍ എത്ര മനോഹരമാണ്.ഈ പകലില്‍ ഗ്രാമം അതി സുന്ദരിയുമാണ്.പകലിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങള്‍ കാണുക.

മഞ്ഞില്‍ കുതിര്‍ന്ന പ്രഭാതം

മഞ്ഞു മാറി വരുന്നതേയുള്ളൂ. രാവിലെ എട്ട് മണി നേരം

നട്ടുച്ച നേരം. മാനം നീല പുതപ്പ് ധരിച്ചിരിക്കുന്നു

രണ്ട് മണി നേരത്തും നീല നിറത്തിനു ഒരു മാറ്റവുമില്ല.

ഇതാ നിഴല്‍ ആരംഭിച്ച് തുടങ്ങി

ഒരു പകല്‍ അവസാനിക്കാന്‍ തുടങ്ങുകയായി. അഞ്ച് മണി നേരത്തെ കാഴ്ച്ച.
ഇനി രാത്രിയിലെ പൂ നിലാവിനും മഞ്ഞലകള്‍ക്കും ധനുമാസത്തിലെ തണുപ്പിനും കാത്തിരിപ്പ്.
ഗ്രാമത്തിന്റെ ഈ സൌന്ദര്യം ഒരിക്കലും നശിക്കാതിരുന്നെങ്കില്‍.

ഇക്കാ...പ്രിയപ്പെട്ട ഇക്കാ....

2012-01-09T05:58:00.000-08:00

ഇതാണോ ജനാധിപത്യം?

2012-01-02T02:49:00.000-08:00

മനസ്സില്‍ തിളച്ച് പൊങ്ങുന്ന അരിശത്തോടെയാണ് ഈ കുറിപ്പുകള്‍ തയാറാക്കുന്നത് .

ഞാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന സ്ഥലങ്ങളില്‍ ഒന്നായ തിരൂരില്‍, സന്ദര്‍ഭവശാല്‍ കുടുംബ സഹിതം ഡിസംബര്‍ 31ന് പോകേണ്ടി വന്നു. യാത്ര കാറിലായിരുന്നു. തീവണ്ടി യാത്രയാണ് എപ്പോഴും അഭികാമ്യമെന്ന് കരുതുന്ന എനിക്ക് അകാലത്തില്‍ വന്ന മഴ സൃഷ്ടിച്ച വെള്ളപ്പൊക്കത്താല്‍ തീവണ്ടികളെല്ലാം സമയം തെറ്റി ഓടുന്നു എന്ന വിവരം കിട്ടിയപ്പോള്‍ ഉദ്ദിഷ്ട സമയത്ത് സ്ഥലത്ത് എത്തി ചേരുന്നതിനു ഇഷ്ടമല്ലെങ്കില്‍ കൂടി കാറിനെ അഭയം പ്രാപിക്കേണ്ടി വന്നു.

മകനാണ് വാഹനം ഓടിക്കുന്നത്. 10മാസം പ്രായമുള്ള സഫാ മോള്‍ അടക്കം 3കൊച്ചുകുട്ടികളും മൂന്ന് അന്തര്‍ജനങ്ങളും ഈയുള്ളവനും വാഹനത്തില്‍ ഇരിപ്പുണ്ട്. 31നു തിരൂരില്‍ അനുഭവിച്ചത് മറ്റൊരു കുറിപ്പിലൂടെ പറയാം. ഈ കുറിപ്പുകള്‍ മടക്ക യാത്രയില്‍ അനുഭവപ്പെട്ട യാതനകളെ പറ്റിയാണു. അതായത് ഗ്രിഗോറിയന്‍ കലണ്ടര്‍ പ്രകാരമുള്ള ജനുവരി ഒന്നാം തീയതി പകല്‍ മൂന്നര മണി മുതല്‍ ആറുമണി വരെയുള്ള സമയത്ത് സംഭവിച്ചത്. സംഭവ സ്ഥലം കുന്നംകുളം മുതല്‍ തൃശ്ശിവപേരൂര്‍ വരെയുള്ള പൊത് നിരത്ത് . പാതിരാത്രിക്ക് മുമ്പ് ഈ കൊച്ചുകുട്ടികളുമായി കൊട്ടാരക്കര എത്തി ചേരാനുള്ള തിടുക്കത്തിലായിരുന്നല്ലോ ഞങ്ങള്‍.

നിങ്ങള്‍ക്ക് അറിയാവുന്നത് പോലെ കുന്നംകുളം -തൃശ്ശിവപേരൂര്‍ പൊതു നിരത്ത് വിശാലമാണ്.തിരുവനന്തപുരം മുതല്‍ കാസര്‍ഗോഡ് വരെയും, പാലക്കാട് മുതല്‍ മംഗലാപുരം വരെയുമുള്ളതും തിരികെ വരുന്നതുമായ നിരവധി വാഹനങ്ങള്‍ ഈ നിരത്തിലൂടെ ചീറി പായുന്നു. മേല്‍പ്പറഞ്ഞ സ്ഥലങ്ങളിലേക്കുള്ള ദേശീയ പാതകളുടെ ഭാഗമാണല്ലോ ഈ നിരത്തും.

കുന്നംകുളം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വാഹനങ്ങളുടെ വന്‍ നിര മുമ്പിലായി കാണപ്പെട്ടു. യാത്ര മന്ദഗതിയിലായി. കാരണമെന്തെന്ന് മനസിലായതുമില്ല. തിടുക്കമുള്ളവര്‍ മുമ്പിലുള്ള വാഹനങ്ങളെ മറികടന്നും മുമ്പോട്ട് പോകാന്‍ ശ്രമമായി. എന്ത് ഫലം? കുറേ ദൂരം പോകുമ്പോള്‍ എതിരെ വരുന്ന ബസ്സിനും ലാറികള്‍ക്കും കടന്ന് പോകാന്‍ ഇടം നല്‍കാനാവാതെ യാത്രാ തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കാന്‍ കാരണക്കാരായി എന്നത് മാത്രം മിച്ചം.

പോകാനുള്ള തിടുക്കത്താലും കൊച്ചുകുട്ടികള്‍ വാഹനത്തിലിരുന്ന് കഷ്ടപ്പെടുന്നതോര്‍ത്തും എന്റെ മകനും അങ്ങിനെ മുന്‍പിലുള്ള വാഹനങ്ങളെ മറികടന്ന് പോകാനുള്ള ശ്രമത്തിലേര്‍പ്പെട്ടു. നിരന്ന് കിടക്കുന്ന വാഹനങ്ങളുടെ വശങ്ങളിലൂടെ കുറേ ദൂരം ചെന്നപ്പോള്‍ എതിരെ വരുന്ന ഒരു ബസ്സിന്റെ മുമ്പിലാണ് ഞങ്ങള്‍ ചെന്ന് പെട്ടത്.ഇരുകൂട്ടരും മുഖാമുഖം നോക്കി ഇരിപ്പായി. ബസിന്റെ സാരഥി തല പുറത്തേക്കിട്ടു “എന്താടാ മൌനഗായകാ നീ എങ്ങോട്ട് കെട്ടി എടുത്ത് പോകുവാ ...”എന്ന് ചോദിച്ചു. ബാക്കി അഭിഷേകം പൂര്‍ത്തീകരിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് മാന്യ ദേഹത്തിന്റെ നോട്ടം ഞങ്ങളുടെ കാറിന്റെ മുന്‍വശ ചില്ലില്‍ മകന്റെ അഭിഭാഷകവൃത്തിയെ സൂചിപ്പിക്കുവാന്‍ പതിപ്പിച്ചിരുന്ന ചിഹ്നത്തില്‍ ഉടക്കിയപ്പോള്‍ ടിയാന്‍ ആമ തല അകത്തേക്ക് വലിക്കുന്നത് പോലെ തന്റെ തല ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചു. സാധാരണക്കാരായ വാഹനസാരഥികള്‍ക്കു വക്കീലന്മാരെ ഇപ്പോഴും പേടിയാണെന്ന് വ്യക്തം. വാഹനത്തില്‍ പൊങ്ങച്ചം കാണിക്കാന്‍ ചിഹ്നം പതിപ്പിക്കുന്ന ഏര്‍പ്പാടിനോട് ആദ്യമായി എനിക്ക് ചെറിയ ബഹുമാനം തോന്നി.

മകന്‍ പുറകോട്ട് വാഹനം മാറ്റാന്‍ നോക്കി ; പക്ഷേ അപ്പോഴേക്കും അവനെ പിന്തുടര്‍ന്ന് അവനെ പോലെ കുറച്ച് തിടുക്കക്കാരായ വാഹനങ്ങള്‍ അവന്റെ തൊട്ട് പുറകില്‍ സ്ഥലം പിടിച്ചിരുന്നു. ആകെ പുകില്‍. എല്ലാവരും കുറേശ്ശെ അവരവരുടെ വാഹനങ്ങള്‍ പുറകിലേക്ക് മാറ്റി എതിരെ വന്ന വാഹങ്ങളെ കടത്തി വിട്ടു. വീണ്ടും ഞങ്ങള്‍ നീണ്ട വാഹന നിരയുടെ ഭാഗമായി. പിന്നീട് മകന്‍ മറുകണ്ടം ചാടാന്‍ മുതിര്‍ന്നില്ല. വാഹനവ്യൂഹം ആമ വേഗതയില്‍ മുമ്പോട്ട് പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു. കാല് കൊണ്ട് നിയന്ത്രിക്കുന്ന വാഹന ഉപകരണങ്ങള്‍ (ക്ലച്ചും ബ്രേക്കും എന്ന് ആംഗലേയം) ചവിട്ടി കാലു വേദനിക്കുന്നു എന്ന് മകന്‍ പരാതിപ്പെട്ടു.സമയം കടന്ന് പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നിട്ടും പാത തടസ്സം മാറിക്കിട്ടിയില്ല. തൃശ്ശിവപേരൂരിലേക്ക് ഇനിയും 9നാഴിക എന്ന് വഴിവക്കിലെ സൂചനപലകയില്‍ കണ്ടു.. കരുതിയിരുന്ന വെള്ളവും ലഘുഭക്ഷണവും കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക് നല്‍കി വിശപ്പിനു തല്‍ക്കാല പരിഹാരം കണ്ടെത്തിയെങ്കിലും അപ്പോഴേക്കും സഫാ മോള്‍ കരച്ചിലിലൂടെ ബഹളം സൃഷ്ടിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. എന്തെങ്കിലും ആഹാരം കടയില്‍ നിന്നും വാങ്ങാന്‍ വാഹനം നിർത്താനും കഴിയില്ല. ഇരുവശവും മുമ്പിലും പിമ്പിലും വാഹനങ്ങള്‍.ഞങ്ങള്‍ ആകെ വലഞ്ഞു. എതിര്‍ഭാഗത്ത് നിന്നും ഞങ്ങളെ പോലെ വാഹനങ്ങള്‍ മെല്ലെ മെല്ലെ വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. അതിലൊരു വാഹനം ഞങ്ങളുടെഅരികിലൂടെ ഇഴഞ്ഞു വന്നപ്പോള്‍ കിട്ടിയ സമയം ഉപയോഗപ്പെടുത്തി അതിലിരുന്ന ആളിനോട് ഗതാഗതത്തിനു എന്താണ് ഇപ്രകാരം തടസ്സം നേരിടുന്നതെന്ന് ഞാന്‍ ആരാഞ്ഞു.

മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് കക്ഷിയുടെ ജില്ലാസമ്മേളനം നാളെ തൃശ്ശിവപേരൂരില്‍ നടക്കുന്നുവെന്നും അതിന്റെമുന്നോടിയായി ഇന്ന് ദീപശിഖ പ്രയാണം തൃശ്ശൂരില്‍ നിരത്തിലൂടെ പോകുന്നുവെന്നും അതിനാല്‍ വാഹനങ്ങൾ ഒരു വശത്തേക്ക് മാത്രം കഷ്ടിച്ച് കടന്ന് പോകാൻ കഴിയുന്നുള്ളൂ എന്നും അത്കഴിയുന്നത് വരെ ഇങ്ങിനെ മാത്രമേ ഇരുവശത്തുമുള്ള വാഹനങ്ങള്‍ക്ക് പോകാന്‍ കഴിയൂ എന്നും ആമനുഷ്യന്‍ പറഞ്ഞു.

എന്തെന്നില്ലാത്ത ദേഷ്യം എന്നില്‍ ഇരച്ചെത്തി. തൃശ്ശിവപേരൂര്‍ മുതല്‍ എത്രയോ നാഴികകള്‍നിരത്തില്‍ മനുഷ്യര്‍ ഇപ്രകാരം കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടാകാം. അതില്‍ രോഗികള്‍, കുഞ്ഞുങ്ങള്‍, വളരെഅത്യാവശ്യമായ കാര്യങ്ങള്‍ക്ക് പോകുന്നവര്‍ തുടങ്ങി നിരവധി ആളുകള്‍ വാഹനങ്ങളില്‍ ഇരുന്ന്യാതന അനുഭവിക്കുന്നുണ്ടാകാം. സഹിക്കുക അല്ലാതെ മറ്റെന്ത് മാർഗം.നടുവ് വേദന അനുഭവപ്പെടുമ്പോൾ പുറത്ത് ഇറങ്ങി അല്പ നേരം നിൽക്കാനും സാധിക്കില്ല; കാരണം അപ്പോഴായിരിക്കും വാഹന വ്യൂഹം മുമ്പിൽ മൂന്നു മുഴം മുമ്പോട്ട് ചലിച്ചിരിക്കുക. ഞങ്ങളുടെ വാഹനവും അതിനൊപ്പം മുന്നോട്ട് പോയേ മതിയാകൂ. സഫാ മോൾ കരഞ്ഞുറങ്ങി. മറ്റ് കുട്ടികളും സ്ത്രീകളും തളർന്നിരിപ്പായി. ബസ് ഉൾപ്പടെ എല്ലാ വാഹനങ്ങളിലെയും യാത്രക്കാർ ഈ യാതന തന്നെ അനുഭവിച്ചു. നഗര അതിർത്തിയിൽ നിന്നും പ്രയാണം ആരംഭിച്ച ദീപശിഖാസംഘം സ്വീകരണങ്ങൾ ഏറ്റ് വാങ്ങി മറ്റേ അതിർത്തിവരെ സഞ്ചരിക്കുമത്രേ!. അത് വരെ അവർ സൃഷ്ടിക്കുന്ന മാർഗതടസം അവർക്ക് പ്രശ്നമല്ല. എല്ലാ രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികളും അവരുടെ സംഘടനാ ബലം കാണിക്കുന്നത് ഇപ്രകാരം നിരത്തുകളിലാണല്ലോ. അതിന്റെ തിക്തക ഫലം അനുഭവിക്കുന്നത്, അവരെ സമ്മതിദാന പത്രത്തിൽ അടയാളം രേഖപ്പെടുത്തി ഭരണത്തിൽ എത്തിക്കുന്ന, നാനാവിധ നികുതികൾ സർക്കാരിലേക്ക് നൽകുന്ന, പൊതുജനമെന്ന മരക്കഴുതകളും. ഇതിന്റെ പേരാണു ജനാധിപത്യം.

സംസ്ഥാനത്തെ ഉയർന്ന കോടതിയിൽ നിന്നും കുറച്ച് കാലം മുമ്പ് ഒരു തിട്ടൂരം ഉണ്ടായി. പൊതുനിരത്തിൽ മാർഗതടസം സൃഷ്ടിക്കും വിധം ജാഥകളോ യോഗങ്ങളോ പാടില്ലാ എന്ന്. പക്ഷേ ഉത്തരവുകൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നതല്ലാതെ അവയെല്ലാം പ്രാവർത്തികമാക്കപ്പെടുന്നില്ല. അതിന്റെ ചുമതല ഭരണ നിർവഹണ വിഭാഗത്തിലാണല്ലോ നിക്ഷിപ്തമായിരിക്കുന്നത്. ആ വിഭാഗം ഭരിക്കപ്പെടുന്ന കക്ഷികളാലാണു നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നത്. ഫലം! ഉത്തരവ് അത് പുറപ്പെടുവിച്ച കടലാസ്സിൽ തന്നെ ഉറങ്ങിക്കൊള്ളും. ഞാൻ ഈ പറഞ്ഞത് അന്നേ ദിവസം തന്നെ എനിക്ക് നേരിൽ ബോദ്ധ്യപ്പെടാനും സാധിച്ചു. ഈ തിരക്കിനിടയിലും നിയമ പാലകരുടെ ഒന്നിലധികം വാഹനങ്ങൾ എതിർ ദിശയിൽ നിന്നും വന്ന് ഞങ്ങളെ കടന്ന് പോയി. മുകളിൽ ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ദീപത്തിൽ നിന്നും നീലപ്രകാശം പ്രസരിക്കുന്നതിനാലും വാഹനത്തിൽ നിന്നുമുള്ള ഉച്ചത്തിലെ കൊമ്പ് വിളി ശബ്ദത്താലും (സൈറൺ എന്ന് ആംഗലേയം) അത് ഉയർന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥരായിരിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പ്. ഇങ്ങിനെ ഒരു കോടതി ഉത്തരവ് നിലവിലുണ്ടെന്ന് അറിയാവുന്ന ആ മഹാന്മാർ നിരത്തിൽ പ്രതിബന്ധം സൃഷ്ടിച്ച് പ്രയാണം നടത്തുന്ന ദീപശിഖക്കാരെ കടന്നായിരിക്കുമല്ലോ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്. അത്യാവശ്യമായി നിയമ സംരക്ഷണം നടത്തേണ്ടതിനെപറ്റി ഏതോ ജില്ലാ ആസ്ഥാനത്ത് നടക്കുന്ന യോഗത്തിൽ സംബന്ധിക്കാൻ അവർ തിടുക്കത്തിൽ പോവുകയായിരിക്കാം. അവരെന്തിനു ആയിരക്കണക്കിനു പൌരന്മാർ പൊതു നിരത്തിൽ കുടുങ്ങി കിടന്ന് കഷ്ടപ്പെടുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കണം. മാത്രമല്ല അവരെന്തിനു ദീപശിഖക്കാർ പൊതുനിരത്തിൽ മാർഗതടസം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനെ തടഞ്ഞ് പൊല്ലാപ്പുകൾ വരുത്തി വെക്കണം. മാറി മാറി കക്ഷിരാഷ്ട്രീയക്കാർ ഭരിക്കുന്ന സംവിധാനത്തിൽ ഇന്നത്തെ ദീപശിഖക്കാർ നാളത്തെ ഭരണകർത്താക്കളായി വരുമ്പോൾ നോട്ടപ്പുള്ളികളായി മാറാൻ ആരാണു മെനക്കെടുക. അതിനാൽ അവർ അവരുടെ പാട് നോക്കി അവരുടെ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് കുതിച്ച് പോയി. പൊതുജനമെന്ന കഴുതയോ ഒരിക്കലും അവർ അനുഭവിക്കുന്ന ഈ പങ്കപ്പാടിനെ പറ്റി തമ്മിൽ തമ്മിൽ പറയുമെന്നല്ലാതെ നിയമപരമായി നടപടികളെടുക്കാൻ മുതിരുകയുമില്ല.

ഞങ്ങൾ ഇഴഞ്ഞിഴഞ്ഞ് അയ്യന്തോൾ എത്തിയപ്പോൾ സമയം ആറു മണിയാകാറായി.അപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങൾ ഒരു പരുവത്തിലെത്തി. കുറേ അധികം വാഹനങ്ങൾ നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ അയ്യന്തോൾ ഭാഗത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞപ്പോൾ നിരത്തിലെ തിരക്കിനു അൽ‌പ്പം ശമനം ലഭിച്ചു. ഞങ്ങൾ മണ്ണൂത്തി ഭാഗത്തെ ദേശീയ പാതയിലെത്തി ചേരാൻ മുമ്പിലുണ്ടായിരുന്ന വാഹനവ്യൂഹത്തിനെ മറികടന്ന് (ഓവർടേക്ക് എന്ന് ആംഗലേയം) മുമ്പോട്ട് പോയപ്പോൾ അതാ മുമ്പിലായി നിരത്തിന്റെ പകുതി ഭാഗം കൈവശപ്പെടുത്തി ദീപശിഖയുടെ പിൻഭാഗക്കാരായ ചുവപ്പ് സന്നദ്ധസേനാംഗങ്ങൾ ഇരുചക്രവാഹനങ്ങളിലായി ആമ വേഗതയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. അവർ നിരവധി പേരുണ്ട് താനും. നിരത്തിന്റെ പകുതി ഭാഗത്ത് കൂടി ഓരോരോ വാഹനങ്ങൾ മാത്രം കടന്ന് പോകാനുള്ള ഇടം മാത്രം.ഇരു ദിശകളിൽ നിന്നും ഒരേ സമയം വാഹനങ്ങൾ വന്നാൽ മാർഗതടസ്സം ഫലം. ഇതൊന്നും ചുവന്ന സേനാക്കാർ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല. സമയം എടുത്ത് എങ്ങിനെയോ ഞങ്ങൾ വീണ്ടും മുമ്പോട്ട് പോയി. അപ്പോൾ ചുവപ്പ് സേനാംഗങ്ങളുടെ മുമ്പിലായി അടിവസ്ത്രവും (നിക്കർ എന്ന് കൂട്ടിക്കോളീൻ) ബനിയനും ധരിച്ച് ഒരു പറ്റം ആൾക്കാർ ഓട്ടവുമല്ല നടപ്പുമല്ല എന്ന വിധത്തിൽ ഗമിക്കുന്നു. കയ്യിൽ കത്തുന്ന ഏതോ ഒന്ന് പിടിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. ഈ സാധനമായിരിക്കും ദീപശിഖ. ഇത് ഏതോ രക്ത സാക്ഷിയുടെ കുടീരത്തിൽ നിന്നും കൊളുത്തി നഗര പ്രദിക്ഷണം നടത്തി യോഗസ്ഥലത്തേക്ക് കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്റെ പുകിലാണു ആയിരക്കണക്കിനു വാഹനങ്ങൾ നിരത്തിൽ കുടുങ്ങാനും അതിലെ യാത്രക്കാർ രണ്ടരമണിക്കൂർ തടവിൽ കഴിയാനും ഇടയാക്കിയത്.

ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ കമ്മ്യൂണിസം ആവേശമായിരുന്നു; ആവശ്യവും. നിയമ പാലകരുടെ ഇടി പേടിച്ച് ജാഥയിൽ പങ്കെടുക്കുന്നവർ വിരളവുമായിരുന്നു. മർദ്ദനത്തെ അവഗണിച്ച് അന്ന് ജാഥയിലും യോഗങ്ങളിലും പങ്കെടുക്കുന്നവരെ ചെറുപ്പത്തിൽ ആരാധനാ മനോഭാവത്തോടെ ആവേശത്തോടെ നോക്കി നിന്നിട്ടുമുണ്ട്. അവർ വീരയോദ്ധാക്കളായിരുന്നു. മനുഷ്യസ്നേഹികളായിരുന്നു. പൊതുജനങ്ങളുടെ കഷ്ടപ്പാട് അകറ്റാൻ അരയും തലയും മുറുക്കി രംഗത്തെത്തുന്നവരായിരുന്നു.അനീതിക്കെതിരെ ശബ്ദം ഉയർത്തുന്നവരായിരുന്നു. അന്ന് ജാഥകൾ മർദ്ദകർക്ക് താക്കീതായിരുന്നു. ഇന്നു അൽ‌പ്പവസ്ത്രം മാത്രം ധരിച്ച കോലത്തിൽ ഈ ഘോഷയാത്ര നടത്തുന്നത് എന്തിനാണു? ആരെ കാണിക്കാനാണു? ഏത് അനീതിക്കെതിരെ പൊരുതാനാണു? ഒന്നിനുമല്ല. ഞങ്ങൾ സംഘടിത ശക്തി ആണെന്ന് സ്വയം ബോദ്ധ്യപ്പെടുന്നതിനും മറ്റുള്ളവരെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തുന്നതിനും വേണ്ടി മാത്രം.

ഞങ്ങൾ ഉൾപ്പടെ അതിലെ കടന്ന് പോയ യാത്രക്കാരെല്ലാം ഞങ്ങളുടെ രണ്ടരമണിക്കൂർ യാതനക്കുത്തരവാദികളായ ഈ മെല്ലെ ഓട്ടക്കാരെ പുശ്ചത്തോടെയും അരിശത്തോടെയും മാത്രമാണു വീക്ഷിച്ചതെന്ന് ഉറപ്പ്. പ്രയാസപ്പെട്ട് എങ്ങിനെയോ അവരെയും പിന്നിട്ടപ്പോൾ ഓരോ വാഹനവും ഹാവൂ എന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു അമ്പ് വേഗതയിൽ പാഞ്ഞ് പോയി.

കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് കക്ഷി മാത്രമല്ല ഇപ്രകാരം സംഘടിത ബലം നിരത്തിൽ പ്രകടിപ്പിച്ച് ജനങ്ങളെ വെള്ളം കുടിപ്പിക്കുന്നത്. ഈർക്കിലി പാർട്ടികൾ ഉൾപ്പടെ ആരും ഈ കാര്യത്തിൽ ജനങ്ങളോട് ദയവ് കാണിക്കാറില്ല. ജനം കഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്നത് അവർക്ക് പ്രശ്നമേ അല്ല. അവരുടെ ബലം നാലാളെ കാണിക്കണമെന്ന ഒറ്റ ഉദ്ദേശം മാത്രം.

നേരം വൈകി എറുണാകുളത്ത് എത്തി വൈറ്റില കടന്നപ്പോൾ നാലുവരി പാതയിൽ ഞങ്ങൾ സഞ്ചരിക്കുന്നതിന്റെ എതിർഭാഗത്ത് വാഹങ്ങളുടെ നീണ്ട നിര കാണപ്പെട്ടു. നിരത്തിന്റെ സമീപത്തെ ഒരു ദേവാലയത്തിലെ പെരുന്നാൾ സംബന്ധമായി സ്ത്രീകൾ ഉൾപ്പടെയുള്ള ആൾക്കൂട്ടമായിരുന്നു ഇപ്പോൾ ഗതാഗതത്തിനു തടസമായി കണ്ടത്. “ ഭാഗ്യത്തിനു നമ്മുടെ ഭാഗത്തല്ല തടസ്സം“ എന്ന് മകൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ”അങ്ങിനെ പറയരുത് മോനേ, അതിലും നമ്മുടെ സഫാ മോളെ പോലുള്ള കുട്ടികളും പ്രായമായവരും കാണും; ഇനി ഏത് നേരത്താണു അവരെല്ലാം വീട്ടിലെത്തുക” എന്ന് ഭാര്യ പരിതാപപ്പെട്ടു. അവൾ പറഞ്ഞത് എത്രയോ ശരി.

കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ബഹുമാനപ്പെട്ട അദ്വാനി കൊട്ടാരക്കരയിൽ വന്ന് പോയി. കേവലം നിമിഷങ്ങളുടെ സന്ദർശനത്തിനു വേണ്ടി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സരക്ഷണത്തിന്റെ ഭാഗമായി മണിക്കൂറുകളോളം നിയമപാലകർ നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്ന ഭാഗത്ത് ഗതാഗതം തടസപ്പെടുത്തിയതിനാൽ രോഗിയെയും കൊണ്ട് വന്ന ഒരു വാഹനത്തിലെ യാത്രക്കാർ മുന്നോട്ട് പോകുന്നതിനു നിയമപാലകരോട് കെഞ്ചുന്നതും ധാർഷ്ട്യതയോടെ ഉദ്യോഗസ്തർ അവരുടെ അപേക്ഷ നിരസിക്കുന്നതും പൊരി വെയിലത്ത് ആ മനുഷ്യർ ദയനീയ മുഖത്തോടെ ഇരുന്നതും ഞാൻ നേരിൽ കണ്ടതാണു.

അടുത്തമാസം നബിദിനമാണു. വഴിയിൽ ഒരു കല്ല് കിടന്നാൽ അതെടുത്ത് മാറ്റി മാർഗ തടസ്സം നീക്കുന്നത് പുണ്യ പ്രവർത്തിയാണു എന്ന് പഠിപ്പിച്ച മഹാനായ ആ പ്രവാചകന്റെ ജന്മദിനം ആഘോഷിക്കാൻ മാർഗ തടസം സൃഷ്ടിച്ച് കൊണ്ടുള്ള ജാഥകൾ “അല്ലാഹു അക്ബർ“(ദൈവം വലിയവനാണു) എന്ന് ഉച്ചൈസ്ഥരം ഘോഷിച്ച് പോയ വർഷങ്ങളിലെ പോലെ ഈ വർഷവും നമുക്ക് പ്രതീക്ഷിക്കാം.

ആരാണു ഇതിനൊക്കെ ഒരു മാറ്റം കൊണ്ട് വരിക, എപ്പോഴാണു അത് സംഭവിക്കുക. നമുക്ക് കാത്തിരിക്കാം അല്ലേ?

ഉത്സവവും കുറെ ഓര്‍മ്മകളും

2011-12-26T05:44:00.000-08:00

ചിതറിക്കിടക്കുന്ന മേഘങ്ങളില്‍ ചെന്നിറം വാരിയൊഴിച്ച് മാനത്ത് തന്റെ വരവിനെ അറിയിക്കാന്‍ തുടങ്ങി സന്ധ്യ . ദൂരെ എവിടെയോ നിന്നും മണി നാദം കാറ്റിലൂടെ ഒഴുകി വരുന്നു. ചേക്കേറാന്‍ പോകുന്ന പക്ഷികളുടെ കരച്ചില്‍ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ ഉയര്‍ന്ന് കേള്‍ക്കുന്നുമുണ്ട്. കാറ്റ് മരക്കൊമ്പുകളെ മെല്ലെ തൊട്ടിലാട്ടുകയാണ്.

ചെറിയ ഒരു കുന്നിന്‍ മുകളിലുള്ള എന്റെ ഈ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് ഇതെല്ലാം കണ്ട്കൊണ്ട് ഞാന്‍ നിശ്ശബ്ദനായി ഇരുന്നു. സായാഹ്നത്തിന്റെ അന്ത്യത്തില്‍, സന്ധ്യയുടെ ആരംഭത്തില്‍ നാലുചുറ്റും നിന്നും ഒഴുകി വരുന്ന വിഷാദ രാഗം എന്റെ മനസിനെ തരളിതമാക്കി.

പുലരി ജനനവും സന്ധ്യ മരണവുമാണല്ലോ. അത് കൊണ്ടായിരിക്കാം പുലരിയില്‍ നമ്മുടെ മനസില്‍ ഉന്മേഷവും സന്ധ്യക്ക് വിഷാദവും നിറയുന്നത്.

എന്താണ് എന്റെ മനസിലെ വിഷാദത്തിനു കാരണം? സന്ധ്യാ രാഗത്തിലെ ശോകത്തില്‍ ഞാന്‍ അലിഞ്ഞ് ചേര്‍ന്നത് കൊണ്ടാണോ?

ഞാന്‍ എന്റെ മനസിലേക്ക് ചുഴിഞ്ഞിറങ്ങി നിരീക്ഷിച്ചു. അല്ല അത് മാത്രമല്ല. ഡിസമ്പറിലെ ഈ അവസാന സന്ധ്യകള്‍, മൂന്ന് നാലു ദിവസങ്ങളായി എന്നെ എന്റെ ബാല്യത്തിലേക്ക് പിടിച്ച് വലിക്കുന്നു. എന്നില്‍ ശക്തിയായി ഗൃഹാതുരത്വം കടന്ന് കൂടിയിരിക്കുന്നു.

ഇപ്പോള്‍ ആലപ്പുഴ മുല്ലക്കല്‍ അമ്പലത്തില്‍ ഉത്സവമാണ്. ജീവിതത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ പോലും ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ ആ അമ്പല വളപ്പില്‍ കാലു കുത്തിയിട്ടില്ല. പക്ഷേ ധനുമാസത്തിലെ ആദ്യ 10ദിവസങ്ങളിലെ ഉത്സവ ദിവസങ്ങളില്‍ മുല്ലക്കല്‍ ഭാഗത്ത് വഴി ഓരങ്ങളിലെ കാഴ്ച്ചകളും രാത്രിയിലെ വൈദ്യുതി അലങ്കാരങ്ങളും ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികളെ വല്ലാതെ ആകര്‍ഷിച്ചിരുന്നു. ആലപ്പുഴ സക്കര്യാ വാര്‍ഡും വട്ടപ്പള്ളിയും പൂര്‍ണമായ മുസ്ലിം പ്രദേശമാണ്. തികച്ചും യാഥാസ്തിക മുസ്ലിങ്ങള്‍. എങ്കിലും മുല്ലക്കല്‍ ഉത്സവം വരുമ്പോള്‍ അവര്‍ കുട്ടികളെ കൊണ്ട് പോയി വഴിയോരത്തെ കാഴ്ച്ചകളും രാത്രിയിലെ ദീപാലങ്കാരവും കാണിച്ച് കൊടുത്തിരുന്നു.

സ്ത്രീയെ ഒരു ബോര്‍ഡില്‍ ചാരി നിര്‍ത്തി കത്തിയേറു, മരണക്കിണറിലെ മോട്ടോര്‍ സൈക്കിള്‍ ഓട്ടം സര്‍പ്പസുന്ദരി, തൂക്കി ഇട്ട പെട്ടികളിലെ ഊഞ്ഞാലാട്ടം, അങ്ങിനെ ഉത്സവസ്ഥലങ്ങളിലെ എല്ലാ വിഭാഗങ്ങളും ഞങ്ങളെ കാണിച്ച് തരും. തിരികെ വരുമ്പോള്‍ കരിമ്പും അരിമുറുക്കും ഹലുവായും വാങ്ങി തരുന്നതിനോടൊപ്പം ഉത്സവ സ്ഥലങ്ങളിലെ സ്ഥിരം നമ്പറുകളായ ബലൂണ്‍, പിപ്പീപ്പി തുടങ്ങിയവയും കയ്യില്‍ കാണും . മുല്ലക്കല്‍ ഉത്സവം തുടങ്ങി എന്നതിന്റെ അടയാളമായി ഈ വക സാധനങ്ങള്‍ വട്ടപ്പള്ളിയില്‍ വ്യാപിക്കുമായിരുന്നു.

തോട് മാടി മുതല്‍ കിടങ്ങാമ്പറമ്പ് വരെ റോഡിന്റെ രണ്ട് വശത്തും കച്ചവടക്കാര്‍ നിരക്കും . ഭൂരി ഭാഗം കച്ചവടക്കാരും വട്ടപ്പള്ളി സക്കര്യാ ബസാര്‍ പ്രദേശത്തുള്ളവരായിരുന്നു. ഉമ്മയും ബാപ്പയും ഒഴികെ ബാക്കി എല്ലാം മുല്ലക്കല്‍ നിന്നും വിലക്ക് വാങ്ങാന്‍ കിട്ടും എന്ന് ഞങ്ങള്‍ വട്ടപ്പള്ളിക്കാര്‍ പറയാറുണ്ട്.

അമ്പലം ഒരു മതില്‍ക്കെട്ടിനകത്തായിരുന്നതിനാല്‍ ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ അതെന്താണെന്ന് പോലും കണ്ടിരുന്നില്ല. അവിടെ എന്താണ് പ്രതിഷ്ഠ എന്ന ചിന്ത പോലും ഞങ്ങളെ അലട്ടിയിരുന്നില്ല. സത്യത്തില്‍ അതെന്താണെന്ന് ഇപ്പോഴും എനിക്കറിയില്ല. ഞങ്ങള്‍ കാഴ്ച്ചകള്‍ കണ്ട് അങ്ങിനെ നടക്കും. ആള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍ വഴിപിരിയാതെ രക്ഷകര്‍ത്താക്കള്‍ ഞങ്ങളുടെ കൈകള്‍ മുറുകെ പിടിക്കുമായിരുന്നു.എന്നെ എന്റെ വാപ്പയാണ് മുല്ലക്കല്‍ കൊണ്ട് പോയിരുന്നത് മഞ്ഞു വീഴ്ച്ചയാല്‍ ജലദോഷം ഉണ്ടാകാതിരിക്കാന്‍ തലയില്‍ ടൌവല്‍ കെട്ടി തരും വാപ്പ. വട്ടപ്പള്ളി മുതല്‍ മുല്ലക്കല്‍ വരെ നടപ്പ് തന്നെ. അന്ന് ആട്ടോ റിക്ഷയോ ടൌണ്‍ ബസ്സോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലല്ലോ.

എന്റെ ബാല്യകാല സ്മരണകളില്‍ മിന്നി നിന്നിരുന്ന മുല്ലക്കല്‍ ഉത്സവം ഈ സന്ധ്യയില്‍ ആലപ്പുഴയില്‍ നടന്ന് കൊണ്ടിരിക്കുകയാവാം. ഇന്ന് ധനു പത്താം തീയതിയാണ് എന്ന ചിന്ത എന്റെ മനസിലൂടെ കടന്ന് പോയത് കൊണ്ടാണല്ലോ വിദൂരത്ത് ഈ ഉമ്മറത്തിരുന്ന് അവിടത്തെ കാഴ്ച്ചകള്‍ ഭാവനയിലൂടെ കാണാന്‍ എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.. പണ്ട് ബാല്യകാലത്ത് കണ്ടിരുന്ന കാഴ്ചകള്‍ തന്നെയണോ ഇപ്പോഴും അവിടെ ഉള്ളതെന്ന് എനിക്കറിയില്ലല്ലോ. ഇപ്പോഴും ജനബാഹുല്യം കാണുമായിരിക്കാം.പക്ഷേ പിപ്പീപ്പി ഊതി, ബലൂണ്‍ വീര്‍പ്പിച്ച് അരി മുറുക്കും തിന്ന് ബാല്യ കാല കേളീകളില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കുട്ടികള്‍ ഈ കാലഘട്ടത്തില്‍ കാണില്ലാ എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പാണ്. കിട്ടുന്ന സമയത്ത് അവര്‍ റ്റി.വി. കാഴ്ച്ചയിലും വീഡിയോ ഗെയിമിലും അഭിരമിക്കുകയായിരിക്കുമല്ലോ. ഊഷ്മളമായ സ്മരണകള്‍ ഒട്ടുമില്ലാത്ത ബാല്യങ്ങളെയാണ് ഈ കാലഘട്ടം വാര്‍ത്തെടുക്കുന്നത് എന്ന ചിന്ത എന്നെ വേദനിപ്പിക്കുകയും എന്റെ ബാല്യകാലത്തിലേക്ക് പിന്നെയും എന്നെ കടത്തി വിടുകയും ചെയ്യുന്നു.
ബാല്യ കാലം സമരണകളായി എന്നിലേക്ക് അലയടിച്ചെത്തുമ്പോള്‍ ആ പൂഴിമണ്ണും എന്റെ കൂട്ടുകാരും അവിടെ ഞങ്ങളുടെ കളികളും തമാശകളും എല്ലാം എന്റെ കണ്മുന്നില്‍ തെളിഞ്ഞ് വരുന്നുണ്ട്. ഇങ്ങിനി വരാത്തവണ്ണം അവയെല്ലാം പൊയ്പോയല്ലോ എന്ന് എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല. കബഡി , തലപ്പന്ത്, വേടനും പ്രാവും, അങ്ങിനെ എന്തെല്ലാമെന്തെല്ലാം കളികള്‍. ഈ കളികളെല്ലാം എനിക്ക് ഇപ്പോള്‍ അവരുമായി ചേര്‍ന്ന് കളിക്കാന്‍ സാധിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍......

എന്തെല്ലാം ഭ്രാന്തന്‍ ചിന്തകളാണ് എന്റെ മനസില്‍ കടന്ന് വരുന്നത്. ഒരിക്കലും സാധിക്കാത്ത ആഗ്രഹങ്ങള്‍! അവരില്‍ പലരും എന്നെന്നേക്കുമായി പോയി കഴിഞ്ഞു. ബാക്കി ഉള്ളവര്‍ അച്ഛനും അപ്പൂപ്പനുമായി അവരുടെ കുടുംബാംഗങ്ങളുമൊത്ത് സുഖത്തിലും ദുഖത്തിലും പങ്ക് കൊണ്ട് ഇപ്പോള്‍ കഴിയുന്നുണ്ടായിരിക്കാം. അവരെ വേടനും പ്രാവും കളിക്കാനോ കബഡി കളിക്കാനോ എന്നോടൊപ്പം വാ എന്ന് വിളിച്ചാല്‍ എന്റെ മനസിന്റെ സമനിലയെ പറ്റി തന്നെ അവര്‍ക്ക് സംശയം ഉണ്ടാകും.

ആ പൂഴി മണല്‍ പരപ്പ് നിറയെ ഇന്ന് വീടുകളാണ്. ഡിസമ്പറിലെ കുളിരാര്‍ന്ന രാത്രികളില്‍, കൌമാരത്തില്‍ നിലാവിനെ നോക്കി ആ മണല്‍ പരപ്പില്‍ മലര്‍ന്ന് കിടക്കുമായിരുന്നു. മനസ് നിറയെ കൌമാര പ്രണയത്തിന്റെ മധുര ശീലുകളും. എവിടെയാണ് അവള്‍?അവളുടെ ഓര്‍മ്മകളും പൂഴി മണലിലെ നിലാവും മുല്ലക്കല്‍ ഉത്സവും എല്ലാം ഒന്നിനൊന്ന് ബന്ധപ്പെട്ടതാണല്ലോ.ഈ സന്ധ്യാ നേരം മനസിനെ ശോകമൂകമാക്കിയതില്‍ അവളുടെ ഓര്‍മ്മകള്‍ക്കും പങ്കുണ്ട്.
പുരുഷനില്‍ വാര്‍ദ്ധക്യം പതുക്കെയും സ്ത്രീയില്‍ പെട്ടെന്നുമാണ് കടന്നു വരുന്നത്. പക്ഷേ മനസിനു വാര്‍ദ്ധക്യം ബാധിക്കുന്നില്ലല്ലോ. അത് എപ്പോഴും പതിനാറില്‍ തന്നെ. അത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഈ ഓര്‍മ്മകളെല്ലാം ഒരിക്കലും പൊടി പുരളാതെ ഞാന്‍ സൂക്ഷിച്ച് വെക്കുന്നത്. ആ സൂക്ഷിപ്പ് മുതല്‍ പുറത്തെടുത്ത് തിരിച്ചും മറിച്ചും പിന്നെയും പിന്നെയും ഞാന്‍ പരിശോധിക്കുന്നത് പോലെ എന്റെ ബാല്യ കാല സുഹൃത്തുക്കള്‍ ചെയ്യുമോ? ഏതോ ആശുപത്രിയില്‍ ചികിത്സയില്‍ കഴിയുന്ന അവളും പഴയതെല്ലാം ഓര്‍മ്മിക്കുമോ? അവര്‍ തീര്‍ച്ചയായും ഇതെല്ലാം ഓര്‍മ്മിക്കും എന്ന് വിശ്വസിക്കാനാണ് ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.

ഇതാ ഇരുട്ട് എവിടെ നിന്നോ കടന്ന് വരുന്നു. ഈ നേരം മുല്ലക്കല്‍ ക്ഷേത്ര വളപ്പില്‍ കരിമരുന്ന് പ്രയോഗം നടക്കുകയായിരിക്കും. ദൂരത്തിലിരുന്ന് ഞാന്‍ അത് കേള്‍ക്കുന്നു.

ഓര്‍മ്മകളേ! എന്നുമെന്നും നിങ്ങളെ താലോലിക്കുന്നവനാണല്ലോ ഞാന്‍ . ഒരിക്കലും എന്നെ വിട്ട് നിങ്ങള്‍ പോകരുതേ!

ഭാര്യ ഉമ്മറത്തെ വിളക്ക് പ്രകാശിപ്പിച്ചപ്പോള്‍ ഇരുട്ട് ഓടി മറഞ്ഞു. എന്റെ മുഖത്തെ വിഷാദം കണ്ടത് കൊണ്ടാവാം അവള്‍ പറഞ്ഞു

” പഴയ ഓര്‍മ്മകള്‍ സന്ധ്യക്ക് കയറി വന്നോ” എത്ര കൃത്യമായി അവള്‍ എന്നെ പഠിച്ചിരിക്കുന്നു.

“ആശുപത്രിയില്‍ ചികിത്സയില്‍ കഴിയുന്ന ആളുടെ രോഗം മാറാന്‍ വേണ്ടി നമുക്ക് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാം, അതല്ലേ നമുക്ക് ചെയ്യാന്‍ കഴിയൂ” എന്ന് കൂടി അവള്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്റെ മുഖത്ത് പരന്ന അതിശയത്തെ ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ നേരിട്ടുകൊണ്ട് എന്റെ കൈകള്‍ അവള്‍ തലോടി.

അതേ! അതുമാത്രമല്ലേ എനിക്ക് ചെയ്യാന്‍ കഴിയൂ. ഞാന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നു പ്രിയപ്പെട്ടവളേ! നിനക്ക് പെട്ടെന്ന് സുഖമാകട്ടെ.

വസ്തു വാങ്ങുമ്പോള്‍ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്

2011-12-18T09:35:00.000-08:00

അയാളുടെ വളരെ നാളത്തെ അദ്ധ്വാന ഫലം ഉപയോഗിച്ച് ഒരു പറമ്പും വീടും വാങ്ങി അതില്‍ താമസം തുടങ്ങി കുറച്ച് ദിവസങ്ങള്‍ കഴിഞതേയുള്ളു, ദാ അപ്പോഴേക്കും കോടതിയില്‍ നിന്നും നോട്ടീസ് വരുന്നു, പറമ്പും വീടും മറ്റൊരാള്‍ക്ക് അവകാശപ്പെട്ടതാണെന്നും നിങ്ങള്‍ ഇപ്പോള്‍ രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്ത വിലയാധാരം റദ്ദാക്കാതിരിക്കാന്‍ എന്തെങ്കിലും കാരണമുണ്ടെങ്കില്‍ ആയത് ബോധിപ്പിക്കണമെന്നും അല്ലാത്ത പക്ഷം നിങ്ങളെ കൂടാതെ കേസ് തീര്‍പ്പ് കല്‍പ്പിക്കുമെന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ടോ , അഥവാ ഈ വസ്തു പണയം വെച്ച് വസ്തു വിലക്ക് തന്ന ആള്‍ ബാങ്കില്‍ നിന്നും വായ്പ എടുത്തിരുന്നു എന്നും അത് ഇപ്പോള്‍ പലിശ സഹിതം അടച്ച് തീര്‍ക്കണമെന്നും ഇല്ലെങ്കില്‍ വീടും പറമ്പും ജപ്തി ചെയ്യുമെന്നോ മറ്റും കാണിച്ചുള്ള നോട്ടീസ്.

അപ്പോള്‍ അയാള്‍ക്ക് ഉണ്ടാകുന്ന മാനസികാവസ്ഥയെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ച് നോക്കുക.പലര്‍ക്കും സംഭവിക്കാവുന്ന അനുഭവമാണിത്. വീടോ പറമ്പോ വിലക്ക് വാങ്ങുമ്പോള്‍ അത്യാവശ്യം ചില കാര്യങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട് . അത് ചെയ്യാതിരുന്നാല്‍ സംഭവിക്കുന്ന ദുര്യോഗം വലുതായിരിക്കും. സാമ്പത്തിക നഷ്ടം, നിരാശ, കോടതി കയറ്റം, വില തന്നവനുമായുള്ള പക, അങ്ങിനെ പല അവസ്ഥകളില്‍ കൂടി കടന്ന് പോകേണ്ടി വരുന്നു. വസ്തു വില വാങ്ങുമ്പോള്‍ താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങളില്‍ ജാഗ്രത വേണം. ആധാരം എഴുത്തുകാരെ മാത്രം വിശ്വസിച്ച് ഒരു പ്രമാണം തയാറാക്കരുത്.

ആധാരം എഴുതുന്നതിനു മുമ്പ് അസല്‍ പ്രമാണം (ഒറിജിനല്‍ ഡോക്യുമെന്റ്) (ടൈറ്റില്‍ ഡീഡ്) വസ്തു വിലക്ക് തരുന്ന ഉടമസ്ഥരില്‍ നിന്നും ചോദിച്ച് വാങ്ങുക. കോപ്പി മാത്രമാണ് തന്നതെങ്കില്‍ ഒറിജിനല്‍ എന്തു ചെയ്തു എന്ന് തിരക്കുക . മറുപടി തൃപ്തികരമെന്ന് കാണുന്ന പക്ഷം മാത്രം കച്ചവടം മുന്നോട്ട് കൊണ്ട് പോകുക. അല്ലെങ്കില്‍ അവിടെ വെച്ച് കച്ചവടം അവസാനിപ്പിക്കുക.

അസല്‍ പ്രമാണത്തില്‍ വിലയ്ക്ക് തരുന്ന ആള്‍ക്ക് എങ്ങിനെ വസ്തു അവകാശപ്പെട്ടു എന്ന് കാണിച്ചിരിക്കും. അയാള്‍ക്ക് മറ്റൊരാളില്‍ നിന്നും വിലയായി കിട്ടിയതാണെങ്കില്‍ വിലയര്‍ത്ഥം എല്ലാം കൊടുത്ത് തീര്‍ത്തതാണോ എന്ന് പരിശോധിക്കണം. ചില ആധാരങ്ങളില്‍ വിലയര്‍ത്ഥം നിലനിര്‍ത്തിയിരിക്കും എന്നതിനാലാണത് . ഇഷ്ടദാനം വഴിയോ ധനനിശ്ചയം വഴിയോ അയാള്‍ക്ക് ലഭിച്ചതാണെങ്കില്‍ നമുക്ക് വില തരുന്ന സമയം അയാള്‍ക്ക് കൈവശവും അനുഭവവും ഉണ്ടോ എന്നും കരം ഒടുക്ക് രസീത്, തണ്ടപ്പേര്‍ എന്നിവ അയാളുടെ പേരില്‍ ഉണ്ടോ എന്നും ഉറപ്പ് വരുത്തണം. വസ്തുവിന്റെ ഉടമസ്ഥനു വസ്തു ഇഷ്ടദാനമായി /ധനനിശ്ചയമായി കൊടുത്ത ആള്‍ ജീവനോടിരിക്കുന്നു എങ്കില്‍ നാം ഈ വസ്തു വിലക്ക് വാങ്ങാന്‍ പോകുന്നു എന്ന വിവരം അയാളെ അറിയിക്കുന്നത് അഭികാമ്യമാണ്.

വില്ലേജ് ഓഫീസില്‍ പോയി വസ്തു വിലക്ക് തരുന്ന ആളുടെ പേരില്‍ തണ്ടപ്പേര്‍ പിടിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് ഉറപ്പാക്കണം. മാത്രമല്ല ജപ്തി മറ്റു തടസങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയവ ബന്ധപ്പെട്ട രജിസ്റ്ററില്‍രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടോ എന്നും അന്വേഷിക്കണം.

വസ്തു നിലകൊള്ളുന്ന അധികാരാതൃത്തിയിലുള്ള സബ് രജിസ്ട്രാര്‍ ആഫീസില്‍ നിന്നും 12കൊല്ലത്തെബാദ്ധ്യതാ സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് (എന്‍ കമ്പറന്‍സ് സര്‍റ്റിഫികേറ്റ്) എടുത്ത് പരിശോധിച്ചിരിക്കണം. വസ്തുവില്‍ ബാദ്ധ്യത വല്ലതും ഉണ്ടോ എന്നറിയാനാണത്.

വസ്തു നേരില്‍ കണ്ട് ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടിരിക്കണം. അതിരുകള്‍ ഭദ്രമാണോ, കയ്യാല/ മതിലുകള്‍, അതിരുകല്ലുകള്‍ എന്നിവയാല്‍ അയല്‍ക്കാരുടെ വസ്തുവുമായി വാങ്ങാന്‍ പോകുന്ന വസ്തു വേര്‍തിരിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് നിരീക്ഷിക്കണം. സംശയം ഉണ്ടെങ്കില്‍ അയല്‍ക്കാരോട് അവരുടെ അതിരിനെ പറ്റി ചോദിച്ച് സംശയം തീര്‍ത്തിരിക്കുന്നത് ഭാവിയില്‍ വഴക്കുകള്‍ ഒഴിവാക്കാന്‍ സഹായകരമാകും.

വസ്തു അളന്ന് നോക്കി കരം ഒടുക്ക് രസീതിലും ടൈറ്റില്‍ ഡീഡിലും പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന അളവില്‍ വസ്തു ഉണ്ടോ എന്ന് ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടിരിക്കണം.

ഇവയെല്ലാം പ്രധാനമായി ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ചില വസ്തുതകളാണ്. മറ്റ് ചില കാര്യങ്ങളും കൂടിനിരീക്ഷിക്കേണ്ടി വരും. ശരിക്കും വില കിട്ടേണ്ട ഒരു വസ്തു, വളരെ വില കുറച്ച് കിട്ടുന്നു എങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ സൂക്ഷിക്കുക, എന്തോ കെണി നിങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട്. പെണ്ണിനെ കെട്ടിച്ച് വിടേണ്ടിവരുക, മകനു ഉദ്യോഗം/വിസാ ലഭിക്കാന്‍ പൈസ്സാ ആവശ്യം വരുക, വീട്ടുടമസ്ഥന്‍ അന്ധവിശ്വാസി ആണെങ്കില്‍ വാസ്തു വിദ്യക്കാരന്‍ വന്ന് അവിടെ താമസിച്ചാല്‍ ഗുണം പിടിക്കില്ലാ എന്ന് പറയുക, വസ്തു വില്‍ക്കുന്നവനു തല തെറിച്ച പെണ്ണും അപ്പുറത്ത് തല തെറിച്ച ചെക്കനും ഉണ്ടായിരിക്കുകയും അവരു തമ്മില്‍ കുശുകുശുപ്പും ആംഗ്യം കാണിപ്പും ഉണ്ടായിരിക്കുക, വസ്തു ബാങ്കില്‍ ലോണ്‍ വെച്ച് പലിശ കയറി മുടിയുക, ഇതെല്ലാം സാധാരണയായി വസ്തു വില്‍ക്കാനുള്ള കാരണങ്ങളാണ്. ഈ കാരണങ്ങളൊന്നും ഇല്ലാതിരിക്കുകയും വസ്തു വളരെ വിലക്കുറച്ച് കിട്ടുകയും ചെയ്താല്‍, എന്തോ പാര ഉറപ്പ്. റിയല്‍ എസ്റ്റേറ്റ് ബിസിനസ് നടത്തുന്ന ആളല്ല വസ്തു ഉടമസ്ഥന്‍ എങ്കില്‍ എന്ത് കൊണ്ട് വസ്തു ഉടമസ്ഥന്‍ ആ വസ്തു വില്‍ക്കുന്നു എന്ന് രഹസ്യമായി അന്വേഷിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

മേല്‍പ്പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിച്ച് ഒരു ആധാരം ചമക്കുകയാണെങ്കില്‍ അത് പിന്നീട് കോടതിയില്‍ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാന്‍ ഇട വരില്ല. വന്‍ തുകക്കുള്ള വസ്തു ആണെങ്കില്‍ വാങ്ങുന്നതിനു രണ്ടാഴ്ച മുമ്പ്ഒരു പത്ര പരസ്യം ചെയ്യുന്നത് ഉത്തമമാണ്. അതായത് ഇന്ന വില്ലേജിലെ ഇത്രാം നമ്പര്‍ സര്‍വേയിലെ ഇത്ര സ്ഥലം ഞാന്‍ വിലക്ക് വാങ്ങാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു, ആര്‍ക്കെങ്കിലും ആക്ഷേപം ബോധിപ്പിക്കാനുണ്ടെങ്കില്‍ 15ദിവസത്തിനകം എന്നെ അറിയിക്കേണ്ടതാണ് എന്ന ഒരു പത്ര പരസ്യം.

വസ്തു വിലക്ക് വാങ്ങാന്‍ ഉടമ്പടി എഴുതി അഡ്വാന്‍സ് നമ്മളില്‍ നിന്നും വാങ്ങിയിട്ടും സമയത്ത്‌ പ്രമാണം എഴുതി തരുന്നില്ലാ എങ്കില്‍, കാലാവധി തീരുന്ന ദിവസം നിങ്ങള്‍ ബന്ധപ്പെട്ട സബ് രജിസ്ട്രാര്‍ ആഫീസില്‍ പോയി അന്നേ ദിവസത്തെ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് രണ്ട് ആധാരങ്ങളില്‍ സാക്ഷി ആയി നില്‍ക്കണം. പിറ്റേ ദിവസമോ തുടര്‍ന്ന് ഏതെങ്കിലും ദിവസങ്ങളിലോ വസ്തു തരാമെന്ന് പറഞ്ഞ് നമ്മെ പറ്റിച്ച കക്ഷിക്ക് വസ്തു എഴുതി തരാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ട് വക്കീല്‍ നോട്ടീസ് അയക്കണം. ഏതെങ്കിലും കാരണവശാല്‍ അയാള്‍ പ്രമാണം എഴുതി തരുന്നില്ലാ എങ്കില്‍ കോടതി മുഖേനെ വസ്തുഎഴുതി കിട്ടാന്‍ അന്യായം ഫയല്‍ ചെയണം.

എത്രയെല്ലാം സൂക്ഷിച്ചാലും പുതിയ പുതിയ വേലകള്‍ ഓരോ ആള്‍ക്കാര്‍ ഇറക്കി വിടും, നമ്മളെ കെണിയില്‍ പെടുത്താന്‍ ഓരോ തടസവും അതിനു വേണ്ടി അവര്‍ സൃഷ്ടിച്ച് കൊണ്ട് വരും.കൃത്യമായി എല്ലാ മുന്‍ കരുതലുകള്‍ എടുത്തിട്ടും 24ലക്ഷം രൂപാ അഡ്വാന്‍സ് കൊടുത്ത് വസ്തു ഉടമ്പടി നടത്തിയ എന്റെ ഒരു സ്നേഹിതന്‍ ഇപ്പോഴും ആ രൂപാ തിരികെ കിട്ടാന്‍ കോടതിയില്‍ കയറി ഇറങ്ങി നടക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് ഒന്നര വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. വസ്തു ഉടമസ്ഥന്‍ ഉടമ്പടി എഴുതി സ്നേഹിതനില്‍ നിന്നും അഡ്വാന്‍സ് വാങ്ങി. ആധാരം എഴുതേണ്ട ദിവസം വസ്തു ഉടമസ്തന്റെ ഭാര്യയും സഹോദരങ്ങളുമടങ്ങിയ ഒരു ട്രസ്റ്റിന്റെ വക്കീല്‍ കോടതിയില്‍ ഹാജരായി ടി വസ്തു ട്രസ്റ്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണെന്നും വസ്തു ഉടമസ്ഥനു അത് വില്‍ക്കാന്‍ അവകാശമില്ലെന്നും അതുകൊണ്ട് അധാരം എഴുതുന്നത് ഒരു ഇഞ്ചങ്ഷന്‍ ഉത്തരവ് മുഖേനെ നിരോധിക്കണമെന്നും കാണിച്ച് കേസ് ഫയല്‍ ചെയ്തു. സ്വാഭാവികമായി കോടതി കേസ് തീര്‍ച്ച വരെ താല്‍ക്കാലിക നിരോധന ഉത്തരവ് നല്‍കി . കോടതിയെ വിശ്വസിപ്പിക്കാനായി ഭാര്യ , ഭര്‍ത്താവിനെ ഒന്നാം പ്രതി സ്ഥാനത്തും വസ്തു വാങ്ങാനായി അഡ്വാന്‍സ് നല്‍കിയവനെ രണ്ടാം പ്രതി സ്ഥാനത്തും കേസില്‍ പെടുത്തി. അങ്ങിനെ അഡ്വാന്‍സ് നല്‍കിയ 24ലക്ഷം രൂപ തിരികെ കിട്ടാന്‍ എന്റെ പാവം സ്നേഹിതന്‍ കാത്തിരിക്കുകയാണ്. വസ്തു വളരെ വിലക്കുറച്ച് കിട്ടുമെന്ന ലാക്ക് നോക്കി എടുത്ത് ചാടിയതിന്റെ ദുര്യോഗമാണിത്. വസ്ത് ഉടമസ്ഥന്‍ വേറെയും രണ്ട് പേരെ ഇതേ പോലെ കുഴിയില്‍ ചാടിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങള്‍ വസ്തു വിലക്ക് വാങ്ങുന്നതിനു മുമ്പ് നോക്കി കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലാ എന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തുക, എന്നിട്ട് മാത്രം മുമ്പോട്ട് പോകുക.

ബൂലോഗം തകരുന്നുവോ?

2011-12-07T07:41:00.000-08:00

ബൂലോഗം ഇപ്പോള്‍ നിര്‍ജ്ജീവമാണെന്നും ബ്ലോഗിന്റെ കാലം കഴിഞ്ഞെന്നും ബ്ലോഗറന്മാര്‍ എല്ലാവരും കട്ടയും പടവും മടക്കി പോയെന്നും മറ്റും , പ്രമുഖനെന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു ബ്ലോഗര്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തട്ടകമായ ദിനപ്പത്രത്തിന്റെ താളുകളിലൂടെ കഥിച്ചിരിക്കുന്നു

ബ്ലോഗ്സൃഷ്ടികള്‍ ടോയ്ലറ്റ് സാഹിത്യമാണെന്നോ മറ്റോ അര്‍ഥം വരുന്ന രീതിയില്‍ ഒരു മഹാ സാഹിത്യകാരിയും ഉവാച.

സംസ്ഥാന തലത്തില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതും സീരിയല്‍ ലോകത്തും മറ്റും പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന പ്രഗല്‍ഭന്മാരാല്‍ നയിക്കപ്പെടുന്നതുമായ ഒരു കലാസാഹിത്യ വേദിയുടെ സംസ്ഥാന മീറ്റിംഗില്‍ കുറേ ദിവസത്തിനു മുമ്പ് ഈയുള്ളവന്‍ പങ്കെടുത്തപ്പോള്‍ ബ്ലോഗ് സമൂഹം ഇപ്പോള്‍ കലാ സാഹിത്യ രംഗത്തും സമൂഹത്തിലും ചലനങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ടെന്നും ആയതിനാല്‍ അവര്‍ പരിഗണിക്കപ്പെടേണ്ടവരാണെന്നും നല്ല നല്ല സാഹിത്യ സൃഷ്ടികള്‍ ബൂലോഗത്ത് ജന്മം കൊള്ളുന്നുവെന്നും ഞാന്‍ പറഞ്ഞു വെച്ചു. ചര്‍ച്ച നടന്ന് കൊണ്ടിരിക്കെ എന്റെ ഒരു മാന്യ സുഹൃത്ത് ബ്ലോഗുകളില്‍ നിലവാരം കുറഞ്ഞ സാഹിത്യങ്ങളാണ് ജന്മമെടുക്കുന്നതെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി. അപ്രധാനമായിരുന്നു ആ അഭിപ്രായമെങ്കിലും അതിന്റെ പുറകിലെ ചേതോവികാരത്തെ പറ്റി ഞാന്‍ പിന്നീട് പലരോടും അന്വേഷണം നടത്തിയപ്പോള്‍ മനപൂര്‍വം ബ്ലോഗ് സമൂഹത്തെ ഇകഴ്ത്തി കാണിക്കാന്‍ വെമ്പുന്ന ചില ശക്തികള്‍ ആ ശ്രമത്തിലേര്‍പ്പെട്ടിരിക്കുകയാണെന്നും സാധാരണക്കാരായ പലരും അവരുടെ വാചാടോപത്തില്‍ പെട്ട് പോയതിനാലാണ് ഇപ്രകാരം പ്രതികരിക്കുന്നതെന്നും പല കാരണങ്ങളാലും എനിക്ക് മനസിലാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞു. അതിന്റെ അനുരണനങ്ങളാണ് ഈ കുറിപ്പുകളുടെ ആരംഭത്തില്‍ പറഞ്ഞ ചില അഭിപ്രായങ്ങള്‍ എന്നും തിരിച്ചറിയുവാന്‍ സാധിച്ചു.

ഞങ്ങള്‍ക്ക് മാത്രമേ സാഹിത്യ സൃഷ്ടി നടത്താന്‍ അവകാശമുള്ളൂവെന്നും മറ്റുള്ളവരുടെ രചനകള്‍ തരം താണവയാണെന്നും അതിനാല്‍ ആവകയൊക്കെ പരിധിക്ക് പുറത്താകണമെന്നും നിര്‍ബന്ധ ബുദ്ധിയുള്ള ചില കുലപതികള്‍ വാഴുന്ന ഒരു ഭാഷയാണ് മലയാളം. ഈ വാദത്തിനു സര്‍വ പിന്തുണയും പ്രഖ്യാപിച്ച് ആയത് പ്രവര്‍ത്തിയില്‍ കൊണ്ട് വരുന്നു അച്ചടി ലോകം. സര്‍ഗ്ഗ ശേഷിയുള്ള ഒരു പുതു മുഖത്തിനു മലയാള സാഹിത്യത്തില്‍ ഇടം ലഭിക്കാന്‍ ഏറെ പരിശ്രമം ആവശ്യമാണ്. പ്രസിദ്ധനല്ലാത്ത ഒരു സാഹിത്യകാരനും ഇവിടെ അവാര്‍ഡുകള്‍ ലഭിക്കാറില്ല. ക, ഖ, ഗ , എന്നിവര്‍ ജൂറികള്‍ ആയുള്ള സമിതി ഘ ക്ക് "വേലിപ്പത്തല്‍" അവാര്‍ഡ് നല്‍കുന്നു.ഖ, ഗ, ഘ, എന്നിവര്‍ ജൂറികള്‍ ആയുള്ള സമിതി "ക" ക്ക് " മദ്ദളം " അവാര്‍ഡ് നല്‍കുന്നു. അങ്ങിനെ അവര്‍ പരസ്പരം ഈ ഭൂമി മലയാളത്തിലെ എല്ലാ അവാര്‍ഡുകളും പങ്ക് വെക്കുന്നു. പ്രസിദ്ധനല്ലാത്തവനും എന്നാല്‍ ഈ കുലപതികളുടെ രചനകളേക്കാളും ഉയര്‍ന്ന നിലവാരത്തില്‍ സാഹിത്യ രചന നടത്തുന്നവനുമായ ഏതെങ്കിലും വ്യക്തിക്ക് നാളിത് വരെ ഏതെങ്കിലും അവാര്‍ഡ് ലഭിച്ചതായി കേട്ട്കേഴ്വി പോലുമില്ല. എന്തിനു പറയുന്നു അവരുടെ രചനകള്‍ അച്ചടിക്കാന്‍ പോലും ആനുകാലികങ്ങള്‍ക്ക് മടിയാണ്. പത്രമുടമകള്‍ക്ക് ബിസിനസ് ലാഭകരമാക്കി നടത്തുവാന്‍ പ്രസിദ്ധിയുള്ള ഒരു പേരാണ് ആവശ്യം; അല്ലാതെ അപ്രസിദ്ധനായവന്റെ രചനാഗുണമുള്ള കൃതികളല്ല.
ഇവിടെയാണ് ബ്ലോഗിന്റെ പ്രസക്തി.

. കഥ പറയാനും കഥ കേള്‍ക്കാനുമുള്ള ആഗ്രഹം മനുഷ്യ ചരിത്ര ആരംഭം മുതല്‍ക്കേ നിലനില്‍ക്കുന്ന പ്രവണതയാണ്. താന്‍ എഴുതിയ കഥ/കവിത/ ലേഖനം/ രണ്ട് പേരെ വായിച്ച് കേല്‍പ്പിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനു “ നിങ്ങളുടെ രചന പ്രസിദ്ധീകരിക്കാന്‍ കഴിയാത്തതില്‍ ഖേദിക്കുന്നു” എന്ന കുറിപ്പോടെ പത്രമാഫീസുകളില്‍ നിന്നും തിരിച്ച് വരുന്ന തന്റെ രചനകള്‍ എത്രമാത്രം വേദന നല്‍കുന്നു എന്നത് അനുഭവിച്ചറിയേണ്ട സത്യം മാത്രം.മഹാ സാഹിത്യകാരന്റെ മഹാ വളിപ്പിനേക്കാളും എത്രയോ ഭേദമാണ് തന്റെ രചന എന്ന് ബോദ്ധ്യമുള്ളവനു വേദന അധികമായുണ്ടാകും.

ബ്ലോഗിന്റെ അവിര്‍ഭാവം വരെ ഈ അവസ്ഥ തുടര്‍ന്ന് വന്നു.ഒരു കമ്പ്യൂട്ടറും അത് പ്രവര്‍ത്തിപ്പിക്കാനുള്ള അല്‍പ്പം പരിജ്ഞാനവും കൈമുതലായുള്ള ഒരു സാഹിത്യകാരന്/കലാകാരന് അവന്റെ സൃഷ്ടി ആരുടെയും കാല് താങ്ങാതെ കുറച്ച് പേരുടെ മുമ്പിലെങ്കിലും അവതരിപ്പിക്കാനുള്ള സാദ്ധ്യത ബ്ലോഗിലൂടെ തെളിഞ്ഞു വന്നു. പതുക്കെ പതുക്കെ മലയാള ബ്ലോഗ്കള്‍ക്ക് പ്രസിദ്ധി ഉണ്ടായി എന്നതും ബ്ലോഗ്കള്‍ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു എന്നതും പില്‍ക്കാല ചരിത്രം.

ഏതൊരു പ്രസ്ഥാനവും നേരിടേണ്ടി വരുന്ന ബാലാരിഷ്ടിതകളല്ലാതെ മറ്റൊരു വിഘ്നവും നാളിത് വരെ ബൂലോഗത്ത് സംഭവിച്ചിട്ടില്ല. മാത്രമല്ല ബൂലോഗം പിച്ചവെച്ച് പിച്ചവെച്ച് സ്വന്തം കാലില്‍ നിവര്‍ന്ന് നിന്ന് കഴിഞ്ഞു എന്ന് തന്റേടത്തോടെ പറയാനും സാധിക്കുന്ന അവസ്ഥയാണിപ്പോള്‍.

എഡിറ്ററുടെ ഖേദം കാണാതെ തന്റെ രചനകളെ നാലാളുകള്‍ വായിക്കാനായി ബ്ലോഗില്‍ ഏതൊരുവനും പ്രസിദ്ധീകരിക്കാം. അത് വായിച്ചത് രണ്ടാളുകളാണെങ്കിലും അപ്പോഴപ്പോള്‍ അവരുടെഅഭിപ്രായമറിയാം. ഇത് മനസിലാക്കിയ ധാരാളം ആള്‍ക്കാര്‍ ബൂലോഗത്തേക്ക് കടന്നു വന്നു. വായനയും എഴുത്തും നൈസര്‍ഗികമായുള്ളവന്‍ അന്നും ഇന്നും ബൂലോഗത്ത് തന്നെ ഉണ്ട്. മറ്റ് ഇടങ്ങള്‍ പോലെ ഇവിടെയും ആരംഭശൂരത്വമുള്ളവര്‍ പിരിഞ്ഞ് പോയിരിക്കാം.തെങ്ങില്‍ നിന്നും പൊഴിഞ്ഞ് പോയ മച്ചിങ്ങാ എണ്ണേണ്ടല്ലോ , തെങ്ങില്‍ പിടിച്ച തേങ്ങാ എണ്ണിയാല്‍ പോരേ!

ഇന്ന് മലയാള ബ്ലോഗില്‍ സ്ഥിരമായി എഴുതുന്ന എത്രയോ പേര്‍ ഇപ്പോഴും അവരുടെ രചനകള്‍ താന്താങ്ങളുടെ ബ്ലോഗിലൂടെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. തനിക്ക് ശരിയെന്ന് തോന്നുന്നആശയങ്ങള്‍ കെ.പി. സുകുമാരന്‍ മാഷ് തന്മയത്വമായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബ്ലോഗിലൂടെ സമര്‍പ്പിച്ച് വ്യത്യസ്ത ആശയക്കാരുമായി സംവാദം നടത്തുന്നു. ഗോതമ്പ് പൂരി നിര്‍മ്മാണം മുതല്‍ എന്‍ഡോസള്‍ഫാന്‍ വിഷയം വരെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബ്ലോഗില്‍ ചര്‍ച്ചാ വിഷയമാകുന്നു. ഇസ്മെയില്‍കുറുമ്പടി, പട്ടേപാടം റാംജി, സാബു എം.എച്. മിനി ടീച്ചര്‍, എച്ച്മുകുട്ടി, തുടങ്ങി എത്രയോ പേര്‍ നിലവാരമുള്ള കഥകള്‍ അവരുടെ ബ്ലോഗുകളിലൂടെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു. സുദീര്‍ഘമായതും വായനാസുഖം തരുന്നതുമായ ഒരു നോവല്‍ കേരളദാസനുണ്ണി ബ്ലോഗിലൂടെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു കഴിഞ്ഞു; അടുത്തത് ഇപ്പോള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ബഷീര്‍ വള്ളിക്കുന്ന് ആനുകാലിക വാര്‍ത്തകള്‍ തന്റെ സരസമായ വാഗ് വൈഭവത്തിലൂടെ വായനക്കാരന്റെ മുമ്പില്‍ എത്തിക്കുന്നു. അനേകം പേര്‍ വ്യത്യസ്തമായ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ ആ ബ്ലോഗില്‍ പങ്ക് വെക്കുന്നു. വാഴക്കോടന്‍ മജീദും അരുണ്‍കായംകുളവും അരീക്കോടന്‍ മാഷും, കുമാരന്‍ തുടങ്ങിയവരും വേളൂര്‍ കൃഷ്ണന്‍ കുട്ടിയെ തോല്‍പ്പിക്കുന്ന വിധത്തില്‍ വായനക്കാരനെ തല തല്ലി ചിരിപ്പിക്കുന്ന നര്‍മ്മം നിറഞ്ഞ രചനകള്‍ പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു.. സാബു കൊട്ടോട്ടി, സജീം തട്ടത്ത്മല, ശ്രീജിത് കൊണ്ടോട്ടി, രമേഷ് അരൂര്‍, അപ്പൂട്ടന്‍ , ചിത്രകാരന്‍ , ഷാനവാസ് സാഹിബ്, യൂസുഫ്പാ, മുഹമ്മദ്കുട്ടി, ഡോക്റ്റര്‍ ജയന്‍ ഏവൂര്‍, മുരളീ മുകുന്ദന്‍ ബിലാത്തിപ്പട്ടണം, എം.എസ. മോഹനന്‍ , പാവപ്പെട്ടവന്‍ , പാവത്താന്‍ , കാല്‍വിന്‍ കാപ്പിലാന്‍ , ജുനൈദ്, മുക്താര്‍ ,ഹംസാ, ഷിബു തോവാള, മണികണ്ഠന്‍ , ഡോക്റ്റര്‍.ആര്‍.കെ.തിരൂര്‍, ഡോക്റ്റര്‍ കോയ, വി.പി.അഹമദ്, പള്ളിക്കരയില്‍, ഷബീര്‍, സി.കെ. ലത്തീഫ്, വില്ലേജ്മാന്‍ , കാട്ടില്‍ അബ്ദുല്‍ നിസാര്‍,, നാമൂസ്, ഏകലവ്യന്‍ , യരലവ, ഖാദര്‍ പട്ടേപാടം, ശങ്കര നാരായണന്‍ മലപ്പുറം പ്രഭന്‍ കൃഷ്ണന്‍ , മുരളിക, ബീമാപ്പള്ളി, ശ്രീജിത്, ചെത്തുകാരന്‍ വാസു, ജെഫു ജൈലാഫ്, ആചാര്യന്‍ , മേല്‍പ്പത്തൂരാന്‍ , ഇസ്മെയില്‍ ചെമ്മാട്, ചെറുവാടി, തോന്ന്യാസി, താഹിര്‍ (കൊട്ടാരക്കരക്കാരന്‍ ), അബ്സര്‍(അബസ്വരങ്ങള്‍), തുടങ്ങി ഒട്ടനവധി പേര്‍(പലരുടെയും പേരു വിട്ട് പോയിട്ടുള്ളത് മനപൂര്‍വമല്ല, മറവി മാത്രം) തങ്ങളുടെ നാലു ചുറ്റും കാണുന്നതും സ്വന്തം ചിന്തകളുംഅഭിപ്രായങ്ങളും അവതരിപ്പിക്കുന്നതും ബ്ലോഗുകളിലൂടെ തന്നെയാണ്. മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ സംബന്ധമായി നിരക്ഷരന്‍ എത്ര ചടുലമായാണ് തന്റെ വികാര വിചാരങ്ങള്‍ തന്റെ ബ്ലോഗിലൂടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. വിവിധമായ വിഷയങ്ങള്‍ വിദഗ്ദമായി അവതരിപ്പിക്കുകയും ആയതില്‍ കനത്ത ചര്‍ച്ചകള്‍ നടക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വേദി ബൂലോഗത്തല്ലാതെ മറ്റെവിടെ ഉണ്ട്. ജെയിംസ് ബ്രൈറ്റ് എത്രമാത്രം വൈദഗ്ദ്യത്തോടെയാണ് ബൂലോകം ഓണ്‍ലൈന്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്. ക്യാമറയും തൂലികയും ഒരു പോലെ ഉപയോഗിക്കുന്നഹരീഷ് തൊടുപുഴ ബൂലോഗത്തെ അതിശയം തന്നെ അല്ലേ. ആനുകാലികങ്ങളിലെ പുസ്തകനിരൂപണങ്ങളെ വെല്ലുന്ന ചാതുര്യത്തോടെയാണ് മനോരാജ് പുസ്തകങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ശാരീരിക അവശതകളെ അവഗണിച്ച് ഹാറൂണ്‍ സാഹിബും സാദിഖും ജിത്തുവും ബ്ലോഗില്‍ സജീവമായി തന്നെ ഉണ്ട്. ശാന്താ കാവുമ്പായി, ലതികാ സുഭാഷ്, കുസുമം പുന്നപ്ര, മഞ്ഞു തുള്ളി, മുല്ല, റോസാപ്പൂക്കള്‍, ജാസ്മിക്കുട്ടി, മഞ്ഞുതുള്ളി, കൊച്ചുമോള്‍ കൊട്ടാരക്കര, റാണിപ്രിയ, മഞ്ജുമനോജ്(ജപ്പാന്‍ ) തുടങ്ങിയ വനിതകള്‍ തങ്ങള്‍ ആരുടെയും പുറകിലല്ല എന്ന് അവരുടെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിലൂടെ തെളിയിക്കുന്നു.ജിക്കു, വാല്യക്കാരന്‍ , പത്രക്കാരന്‍ , മത്താപ്പ്, മുനീര്‍ തൂതപ്പുഴയോരം, ജാബിര്‍ മലബാരി, ആളവന്‍ താന്‍, ബിജു കോട്ടില, കമ്പര്‍, തുടങ്ങിയ യുവ താരങ്ങള്‍ ബൂലോഗത്ത് എവിടെയും തിളങ്ങി നില്‍ക്കുന്നു. കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ടെക്നോളജിയിലും കാലികമായ രചനകളിലും റെജി പുത്തന്‍ പുരക്കല്‍, നൌഷാദ് വടക്കേല്‍, കൂതറ ഹാഷിം, മുള്ളൂര്‍ക്കാരന്‍ , മുതലായവര്‍ ഇവിടെ പരിലസിക്കുന്നു.തുഞ്ചന്‍ പറമ്പില്‍ അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ച പൊന്മളക്കാരന്‍ ടിയാന്‍ ബ്ലോഗില്‍ വരാന്‍ ഇത്രയും വൈകിയതെന്തേ എന്ന് ചോദിക്കുന്ന വിധത്തിലാണ് തന്റെ പാടവം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത്. നൌഷുവും അജിതും അഭിപ്രായങ്ങള്‍ക്കും നിരൂപണങ്ങള്‍ക്കും മുന്നിലുണ്ട്.

അച്ചടി രംഗത്തെ പ്രഗല്‍ഭരെ വെല്ലുന്ന രചനകളാല്‍ ബൂലോഗത്ത് നിറഞ്ഞ് നില്‍ക്കുന്നവരാണ് മുകളില്‍ പറഞ്ഞവര്‍ ഏറെയും. എന്റെ ഓര്‍മ്മയില്‍ ഉള്ളവരാണ് ഇവരൊക്കെ. ഇനിയും എത്രയോ പേര്‍ ബൂലോഗത്ത് സജീവമായി നിലവിലുണ്ട്. മേല്‍പ്പറഞ്ഞവരില്‍ ഭൂരിഭാഗവും അവര്‍ വന്ന കാലം മുതല്‍ ബൂലോഗത്ത് കഴിയുന്നു. ആരും പൊഴിഞ്ഞ് പോയിട്ടില്ല. അഥവാ ആരെങ്കിലും പൊഴിഞ്ഞ് പോയിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ മറ്റെല്ലാ തുറകളിലേത് പോലെ ഒരു ചെറു ശതമാനം മാത്രം. പറയുക ബൂലോഗം തളരുകയാണോ? അതോ വളരുകയാണോ? വളരുകതന്നെയാണ് ഒരു സംശയവും വേണ്ടാ. അതിനെ തളര്‍ത്താന്‍ ആരും നോക്കുകയും വേണ്ടാ.

അടുത്ത വിമര്‍ശനം ബ്ലോഗ് മീറ്റുകളെ സംബന്ധിച്ചാണ്. മീറ്റുകളില്‍ ബ്ലോഗറന്മാരുടെ സാന്നിദ്ധ്യം കുറഞ്ഞ് വരുന്നു പോലും. ചെറായി മീറ്റ് മുതല്‍ നടന്നിട്ടുള്ള എല്ലാ മീറ്റുകളിലും ഈയുള്ളവന്‍ ഹാജരുണ്ടായിരുന്നു. കാലാവസ്ഥ, വിശേഷ ദിവസങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യം, തുടങ്ങിയവ പ്രതിബന്ധമായി നിന്നപ്പോഴല്ലാതെ ഒരിക്കലും മീറ്റുകളില്‍ ബ്ലോഗറന്മാരുടെ സാന്നിദ്ധ്യം കുറഞ്ഞിട്ടില്ല. മീറ്റുകളില്‍ എപ്പോഴെങ്കിലും സംബന്ധിക്കുകയും ആ കൂട്ടായ്മയില്‍ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന അനുഭൂതി അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുള്ളവന്‍ ഒരിക്കലും മീറ്റുകളെ തള്ളിപ്പറയുകയില്ല. അതില്‍ പങ്കെടുക്കാത്തവര്‍ക്ക് മാറി നിന്ന് എന്ത് ഭാവനാ വിലാസങ്ങളും തട്ടി വിടാം. പൂര്‍ണ ചന്ദ്രനെ നോക്കി മറ്റവന്‍ ഓരിയിടുന്നത് പോലെ. അവസാനം നടന്ന കണ്ണൂര്‍ മീറ്റു വരെ വിജയകരമായിരുന്നു. ഇതു വരെ തമ്മില്‍ കാണാത്തവര്‍ നേരില്‍ കാണുന്നു; പരിചയപ്പെടുന്നു; അടുത്തടുത്തിരുന്ന് സൌഹൃദം പങ്കിടുന്നു; ഒരുമിച്ചിരുന്ന് ആഹാരം കഴിക്കുന്നു. മനസില്‍ നീറ്റലോടെ യാത്രാ മൊഴി ചൊല്ലി പിരിയുന്നു. ഇത് അനുഭവിച്ച് മനസിലാക്കണം. അപ്പോഴേ ബ്ലോഗ് മീറ്റ് എന്താണെന്ന് തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയൂ. പോസ്റ്റിലൂടെയും കമന്റുകളിലൂടെയും രൂക്ഷമായ അഭിപ്രായങ്ങളും ആശയങ്ങളും അവതരിപ്പിക്കുന്നവരെ സംബന്ധിച്ച് നമുക്ക് ഒരു മുന്‍ ധാരണ മനസില്‍ കാണും. മീറ്റുകളില്‍ അവരെ നേരില്‍ കണ്ട് പരിചയപ്പെടുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ എല്ലാ ധാരണകളും കാറ്റില്‍ പറന്നു പോകും. യരലവ എന്ന ബ്ലോഗറെ കണ്ണൂര്‍ മീറ്റ് അതിരാവിലെ ഞാന്‍ താമസിച്ചിരുന്ന ടി.ബി.യില്‍ വെച്ച് നേരില്‍ കണ്ട് പരിചയപ്പെട്ടപ്പോള്‍ , സുന്ദരമായ ആ മുഖത്ത് നിന്നും എന്നെ അഭിവാദ്യം ചെയ്ത് വാക്കുകള്‍ ഉതിര്‍ന്നപ്പോള്‍ പുഞ്ചിരിയോടെ സമീപസ്തമായ സ്ഥലങ്ങളും കുളവും കാണാന്‍ എന്നെ ക്ഷണിച്ചപ്പോള്‍ മീറ്റ് കഴിഞ്ഞു പിരിയാന്‍ നേരം സമീപ സ്ഥലങ്ങളിലെ മാലിന്യം നീക്കം ചെയ്യാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന സേവനങ്ങള്‍ വിവരിച്ചപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ആ മുഖത്ത് സാകൂതം നോക്കി ചിന്തിച്ചു” ഇത് തന്നെയാണോ യരലവ?” ശ്രീജിത് കൊണ്ടോട്ടി എന്ന ചുള്ളനുമായി മണിക്കൂറുകള്‍ യാത്ര ചെയ്തപ്പോഴും ഇതാണോ ആ ചൂടന്‍ ചെറുപ്പക്കാരന്‍ എന്ന് ആലോചിച്ചു പോയി. ചിത്രകാരനെ സംബന്ധിച്ചും ഇതായിരുന്നു എന്റെ അനുഭവം. ഇത് എന്റെ അനുഭവം മാത്രമാണ്. മീറ്റില്‍ പങ്കെടുക്കുന്ന ഓരോരുത്തര്‍ക്കും ഈ ജനുസ്സിലെ അനുഭവങ്ങള്‍ ഉണ്ടായി കാണണം. ബ്ലോഗ് മീറ്റിലല്ലാതെ ഈ അനുഭൂതികള്‍ മറ്റെവിടെ നിന്ന് ലഭിക്കാനാണ്. അടുത്ത മീറ്റ് നടക്കുമ്പോള്‍ ഇനിയും ഇനിയും ആള്‍ക്കാര്‍ പങ്കെടുക്കും എന്നതില്‍ ഒരു സംശയവും വേണ്ടാ.

മാധ്യമങ്ങളിലെ മറ്റൊരു കൂട്ടായ്മയില്‍ നിന്നും ലഭിക്കാത്ത ജീവ കാരുണ്യ സേവനങ്ങളാണ് ബൂലോഗത്ത് നിലനില്‍ക്കുന്നത്. മൈനാ ഉമൈബാനില്‍ നിന്ന് ആരംഭിച്ച കാരുണ്യം തിരൂരിനടുത്ത് താമസിക്കുന്ന(പേരു മറന്ന് പോയി) ഒരു സഹോദരനു താമസിക്കാന്‍ വീട്
നിര്‍മ്മിച്ച് താക്കോല്‍ നല്‍കുന്നതിലെത്തി. ഈ അടുത്തകാലത്ത് ജിത്തു എന്ന ബ്ലോഗര്‍ക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശാരീ‍രിക അവശതകള്‍ കണക്കിലെടുത്ത് ബിസിനസ് ചെയ്യാനായി എല്ലാവരും ഒത്ത് പിടിച്ച് ഒരു ലക്ഷത്തിനു മീതെ തുക സംഭരിച്ച് സഹ ബ്ലോഗറന്മാരുടെ സാന്നിദ്ധ്യത്തില്‍ ഒരു പ്രസ്ഥാനം തുറന്ന് കൊടുത്തു. ഉദാഹരണങ്ങള്‍ ഈ വിഷയത്തില്‍ പറയാന്‍ ധാരാളമുണ്ട്. ഇപ്പോള്‍ നമ്മുടെ മുമ്പില്‍ നിലവിലുള്ളതും പരിഗണനയിലെടുത്ത്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതുമായ ജീവ കാരുണ്യ പ്രവര്‍ത്തനം ബ്ലഡ് ക്യാന്‍സര്‍ ബാധിച്ച് കോഴിക്കോട് മെഡിക്കല്‍ കോളേജില്‍ ചികിത്സയില്‍ കഴിയുന്ന നിസ വെള്ളൂരിനെ സംബന്ധിച്ചാണ്. വിശദ വിവരം ഇവിടെ പോയാല്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് കാണാം. ആ കുട്ടിക്ക് വേണ്ടി കാരുണ്യ പ്രവര്‍ത്തനത്തില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് ബ്ലോഗറന്മാര്‍ തന്നെയാണ്. തീര്‍ച്ചയായും ആ കുഞ്ഞു പെങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി മുമ്പ് സഹായം വാഗ്ദാനം ചെയ്തവര്‍ ഉടന്‍ തന്നെ ആ കുട്ടിയുടെ ഈ ഗുരുതരാവസ്ഥയില്‍ സഹായിക്കുമെന്ന വിശ്വാസത്തില്‍ തന്നെയാണ് ബൂലോഗം. ഈ കാര്‍ണ്യ പ്രവര്‍ത്തങ്ങള്‍ ബൂലോഗത്തിന്റെ സവിശേഷതകളില്‍ പെട്ടത് തന്നെയെന്ന് നമുക്ക് നിവര്‍ന്ന് നിന്ന് പറയാന്‍ കഴിയും.
ഇങ്ങിനെ എല്ലാ അര്‍ത്ഥത്തിലും ബൂലോഗം പ്രകാശിച്ച് നില്‍ക്കുന്നത് കണ്ട അവസ്ഥയിലാണ് അസൂയ മൂത്തവരും എനിക്ക് ശേഷം പ്രളയം എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നവരും ബൂലോഗത്തെ സംബന്ധിച്ച് അസത്യങ്ങളായ വാര്‍ത്തകളും ലേഖനങ്ങളും അഭിപ്രായങ്ങളും തട്ടി വിടാന്‍ ആരംഭിച്ചത്.. അച്ചടി രംഗത്തെ കുലപതികളും ശിങ്കിടികളും ഇരിക്ക പൊറുതിയില്ലാതായി ഇപ്രകാരം ആരോപണങ്ങള്‍ തൊടുത്ത് വിട്ടുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍ തന്നെ മേല്‍പ്പറഞ്ഞ ആരോപണങ്ങളെ നിസ്സാരവത്കരിച്ച് കൊണ്ട് അവര്‍ക്ക് മറുപടിയായി ആ ദന്ത ഗോപുരവാസികളുടെ ഒരേ അച്ചില്‍ വാര്‍ത്ത സൃഷ്ടികളേക്കാല്‍ ഒന്നിനൊന്ന് മെച്ചപ്പെട്ട സാഹിത്യ/കലാ രചനകള്‍ ബൂലോഗത്ത് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച് കൊണ്ടേ ഇരുന്നു; ഇപ്പോഴും അത് തുടരുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഭാവി കാലം ബ്ലോഗുകള്‍ക്കുള്ളതാണ്. ഇപ്പോള്‍ ബൂലോഗത്ത് നിലവിലുള്ള ബ്ലോഗറന്മാര്‍ മുമ്പേ പറക്കുന്ന പക്ഷികളുമാണ്. വെല്ലുവിളികളെ അതിജീവിച്ച് അവര്‍ സുരക്ഷിതമായി പറന്ന ഇടങ്ങളില്‍ പിമ്പേ വരുന്നവര്‍ റാകി പറക്കും ഉറപ്പ്.